Operacje na niepewności

I myślę sobie o tym, że ta nasza niepewność co do tego co się wydarzy jest jakimś edukacyjnym narzędziem. Myślę sobie, że z jednej strony to może być coś co jest elementem opowiadania historii. Często myślę tak o przygotowywaniu zajęć, że będzie jakaś historia i dopiero na końcu coś się okaże. I te kroki, które są potrzebne spowodują, że to co się okaże nie będzie proste, zwykłe, szare i banalne. Gdyby to powiedzieć na początku, bez całej tej historii, to właśnie takie by było. Drugim skrajem tego kontinuumu myślę, że jest przemoc informacyjna. Ja Ci nie powiem tak długo, aż będę z tego niemówienia uzyskiwać korzyści.

Jeśli ja nie wiem, kiedy będzie sprawdzian, jaki będzie sposób sprawdzania wiedzy, jak ja nie wiem, jak będzie wyglądała jakaś nasza przyszła interakcja, to pozostaję w stanie takiego niekomfortowego zawieszenia. Nic złego nie robi niby, no bo nie ma tego fizycznego aktu przemocowego, ale jednak ktoś sprawuje jakąś władzę nade mną mimo tego, że jedyne co nas różni na przykład to to, że ty wiesz, a ja nie wiem. I kiedy się temu przyglądam, no to widząc Continuum, myślę sobie o tym, że w jakiś sposób z niego korzystamy i jakiś obszar tego Continuum jest wartościowy, bezpieczny i potrzebny i skuteczny w edukacji, a przekroczenie pewnej granicy powoduje, że utrzymywanie kogoś w niepewności jest bolesne.