O ciągłym komentowaniu i tym jak bardzo to męczy
My to w edukacji różnie nazywamy - ocenianie bieżące, kształtujące, korygujące. Ale to nie o to chodzi jak to się nazywa i na ile jest obowiązkiem. Chodzi o to, że to trudne i ciężkie tak ciągle komentować to, co robią uczący się. Łączyć ich zachowania z myślami i kanonem dziedziny. Łatwo to zarzucić, bo i kto to sprawdzi. Owoce i tak zbierze ktoś inny.
Autor zastanawia się nad ciężarem ciągłego komentowania i analizowania działań osób uczących się.
Opisane są trzy sferы obserwacji: obiektywne zaznaczenia, przekonania o zamiarach i kanon dziedziny.
Autor opisuje trudność złączenia trzech sfer w komentarzach i ich wpływ na uczące się.
Autor opowiada o swoim zmęczeniu z powodu ciągłego komentowania i trudności w komunikacji z niektórymi uczącymi się.
Autor omawia, że komentarze nie zawsze mają wpływu na oceny, ale mogą mieć znaczenie dla dalszego rozwoju.
Autor opowiada o swoim zmęczeniu z powodu obowiązku komentowania i trudności w komunikacji z niektórymi uczącymi się.
Autor reflektuje nad proporcjami komentarzy w różnych etapach edukacji i trudnościami związanej z tym.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
My to w edukacji różnie nazywamy - ocenianie bieżące, kształtujące, korygujące. Ale to nie o to chodzi jak to się nazywa i na ile jest obowiązkiem. Chodzi o to, że to trudne i ciężkie tak ciągle komentować to, co robią uczący się. Łączyć ich zachowania z myślami i kanonem dziedziny. Łatwo to zarzucić, bo i kto to sprawdzi. Owoce i tak zbierze ktoś inny.