Raport o sztucznej inteligencji – Serce i rozum. Andrzej Dragan o przyszłości AI

I ja zawsze polecam wszystkim przyjrzeć się tej oryginalnej pracy o AlphaGo z grupy DeepMind. To jest taki fajny wykres pokazujący jak ranking modelu AlphaGo zmieniał się w czasie. I w tej pierwszej fazie treningu on rzeczywiście się stabilizował i... Osiągał takie plateau poniżej poziomu Mistrza Świata. I żeby pokonać Mistrza Świata, trzeba było wejść w drugą fazę treningu. Właśnie trening ten wzmocnienie, w którym model nie uczył się już imitować gry ludzkiej, tylko uczył się sam ze sobą grając, by wyciągać wnioski. To jest tak eksploitacja, nie wiem, co się po polsku powinno mówić, ale też jest eksploracja, czyli poszukiwanie nowych ruchów. I model był nagradzany za odkrycia nowych posunięć, które prowadzą do zwycięstwa, karany za przegraną. I w ten sposób, maksymalizując szanse na nagrodę, zaczął się rozwijać w nowym tempie i przekroczył poziom mistrza świata.

2016 rok, Seul. Jest taka książka, nadchodząca fala Mustafa Suleymana, jednego z twórców DeepMind, który przywołuje Jana Nekrunowa w tej książce tylko raz. I jest to właśnie na okoliczność tego pojedynku w Grego. I kiedy to Janek Kun wyśmiewał się z firmy DeepMind, twierdząc, że nie ma szans, żeby ich marny program dorównał mistrzowi świata. No i jak wiadomo się pomylił. Janek Kun też nie jest gołosłowny, bo on stawia konkretne tezy. Jakiś czas temu mówił, że rzeczywiście generacja sztucznej inteligencji jest bezsensowna i nie jest drogą donikąd. I najlepszym dowodem jest to, że nie jesteśmy w stanie tworzyć filmów w wideo, bo żeby stworzyć film w wideo, to musimy umieć przewidywać kolejne klatki filmu. Żeby to zrobić, musimy znać prawa fizyki, które obowiązują w świecie, który filmujemy.

Nie bez powodu Geoffrey Hinton dostał drogę z fizyki, Demis Hassami dostał drogę z chemii, Hopfield nazwał go pan fizykiem. On jest trochę fizykiem, ale też twórcą tych sieci, więc... Nie wiem, jak to zaklasyfikować. Wielu kolegów i w ogóle ludzi pracujących jako programiści też na przykład w OpenAI to są fizycy byli albo obecni nawet. I w DeepMind, i w OpenAI i tak dalej, więc te granice naprawdę się zacierają i w tym momencie jesteśmy na etapie wszystkie ręce na pokład, bo to jest wyścig kto pierwszy, kto pierwszy. I z matematycznego punktu widzenia sieci neuronowe, wszystkie podstawowe matematyczne aspekty tej nauki To my tego uczymy w pierwszych kilku tygodniach kursu analizy matematycznej i algebry liniowej, tylko w trochę bardziej subtelny sposób i zaawansowany. Generalnie student po pierwszym semestrze studiów fizyki, czyli matematyki, wie o matematyce, która jest potrzebna do treningu sieci, więcej niż to, czego uczą się informatycy w programowaniu.

W takim znaczeniu na wielu poziomach, bo przede wszystkim PR-owy hit po prostu skonstruowany i przemyślany, zorganizowany przez Google DeepMind i samego Demisa Hasebisa, który był autorem tego konceptu, to znaczy tego, żeby w świeżo wybudowanym hotelu Four Seasons, który jest rodzajem świątyni dla procenta najbogatszych ludzi na świecie, Stworzyć wielkie widowisko medialne transmitowane na 200 milionów odbiorców w swoim szczycie, w którym sztuczna inteligencja, program AlphaGo stworzony przez Google DeepMind pokonuje najbystszy umysł ludzki, bo za taki uchodził wtedy mistrz gry Go, która jest bardziej wyrafinowaną wersją szachów z ilością ruchów większą możliwych niż atomów we wszechświecie.

No tak, no tak, oczywiście, ale wie pan co, no to jak człowiek może udowodnić, że jest człowiekiem? Przez sztukę. Sztuka jest narzędziem ludzi do tego, żeby być ludźmi, a nie maszynami. Więc to nie zmienia faktu, że ja uważam, że sztuczna inteligencja nie będzie tworzyła sztuki. I w tym znaczeniu jest narzędziem. Czyli ludzie nie będą chcieli przychodzić na takie spektakle. Taką tezę pani stawia. To jest jeszcze kolejny duży obszar, który się otwiera, dlatego że jak widzę np. jak testuję narzędzia do pisania sztuk w DeepMind i przeżyłam, przemyślałam bardzo mocno ten pojedynek, no to widzę, że po prostu... I jeszcze można tutaj powołać się na książkę Nowy wspaniały świat Huxleya, w którym sztuka to są tzw.

koncerty sensoryczne. Gdzie wszystko polega na manipulacji ludźmi, a jest duża część w nas taka, która lubi być manipulowana. Więc, krótko mówiąc, to też jest olbrzymie zagrożenie dla sztuki, że sztuka zostanie po prostu zamieniona w takie koncerty sensoryczne, gdzie algorytm będzie wyczuwał w każdym momencie danym... Bicie, jak to określają twórcy właśnie programów DeepMind, fragment dialogu w scenie. Co czuje widownia i co myśli widownia i będzie odpowiadać na te potrzeby. I wtedy to już nie jest sztuka, bo sztuka jest formą otwartą, a to, co opisuje, to jest forma zamknięta. To jest propaganda i manipulacja, a nie jakby sztuka jako taka. Tylko teraz są dwa wyjścia, albo można płakać nad tym, że się leko rozlało, albo można się zastanowić nad tym, jak zreformować sztukę, jak ją na nowo odkryć, żeby ona, że tak powiem, dorosła do rewolucji technologicznej i czasów, w których przychodzi nam żyć i będą żyły nasze dzieci.