Król Memphis, Król problemów: Jak Young Dolph zdobył ulice?!

W jego muzyce słychać było szczerość, która przyciągała tłumy. Ludzie go lubili, bo mówił rzeczy, które inni bali się powiedzieć. Nie owijając w bawełnę, stał się głosem ulicy, człowiekiem, który odważnie mówił o tym, czego wielu doświadcza, ale niewielu ma odwagę przyznać. Adolf miał jeszcze jeden atut. Wolność od dużych wytwórni. W czasach, gdy większość artystów padała ofiarą polityki biznesowej gigantów branży, on trzymał się swojej zasady niezależności. Jego słowa Nie jestem marionetką i nigdy nie będę stały się symbolem jego podejścia do muzyki i życia. Dzięki temu słuchacze widzieli w nim nie tylko rapera, ale i człowieka, który konsekwentnie odmawia podporządkowaniu się, nawet jeśli miałby za to zapłacić wysoką cenę. Gdy Preach wyniosło Dolpha na nowe poziomy sławy, raper nie spoczął na laurach.

A tam, gdzie zaczyna się zawiść, zaczynają się też problemy. I tak właśnie zaczęła się walka o życie Young Dolpha, a historia jego przetrwania stała się częścią jego legendy. W 2017 roku przebywał w Charlotte, gdzie odbywały się wydarzenia związane NBA All Star Weekend. A Dolph? No cóż, Rapper wyszedł z tego bez szwanku jak gdyby nigdy nic. Czy to była nadludzka odporność? Niekoniecznie. Nasz bohater był przygotowany na najgorsze i dlatego właśnie jeździł opancerzonym pojazdem, który tego dnia uratował mu życie.

No i właśnie tego samego roku doszło do kolejnego, równie brutalnego zamachu, tym razem w Los Angeles. Tyle, że tutaj sprawa była znacznie bardziej poważna, bo Dolph już nie mógł uliczyć na opancerzoną ochronę. Podczas ataku postrzelono go kilka razy, a Rapper został przewieziony do szpitala, gdzie studen przeżył. To właśnie to wydarzenie stało się jednym z kluczowych momentów jego legendy, bo kto jeśli nie on mógłby przeżyć coś takiego? Przy takim powiedzmy skorupiastym wizerunku, Dolph mógł spokojnie konkurować z superbohaterami Marvela, gdyby tylko postanowił zmienić mikrofon na maskę. Cały incydent zwiększył jego popularność, a ludzie zaczęli mówić o Dolphie jak o kimś niezniszczalnym. Co więcej, Dolph nie zamierzał siedzieć cicho. Po wyjściu ze szpitala wrócił na scenę występując w kamizelce kuloodpornej, czyli dokładnie tak, jakby chciał powiedzieć swoim przeciwnikom, próbujcie dalej, może kiedyś się uda.

Teraz stał się w cudzysłowie kuloodpornym raperem. Człowiekiem, który przeżył więcej niż wielu mógłby sobie wyobrazić. Po tych wydarzeniach nie było już wątpliwości, że Dolph to człowiek nie tylko z talentem, ale i ze stalowym kręgosłupem. Każdy kto śledził jego losy mógł czuć respekt. I choć przetrwanie zamachów nie uczyniło jego życia prostszym, umocniło go jako symbol w świecie hip-hopu. Dla Young Dolpha te przeżycia były próbą charakteru, a dla jego fanów źródłem inspiracji. Tak jak każdy z nas mierzy się z wyzwaniami, tak Dolph walczył choć Jego wyzwania były o kaliber większe. I właśnie dlatego jego życie i przetrwanie mają tak ogromną wagę, bo pokazują, że nie ma sytuacji bez wyjścia. Jakby nie patrzeć, Dolph przeżył swoje życie jak prawdziwy bohater. Raper miał już za sobą tyle dramatycznych akcji, że jego życiorys mógłby spokojnie posłużyć jako scenariusz do kolejnego filmu sensacyjnego.

Każdego dnia balansował na krawędzi, ale jednocześnie wiedział, że warto robić coś więcej, niż tylko liczyć hity i unikać kul. Zrozumiał, że jeśli miał już te siedem żyć kota, to mógł je wykorzystać, by pomóc innym. A dokładnie tym, którzy, podobnie jak on kiedyś, pochodzili z ulicy i szukali szansy na coś więcej. Właśnie wtedy Paper Root Empire, czyli jego własna wytwórnia, zaczęła przechodzić prawdziwy renesans. Rapper postawił sobie za cel, by dać coś z powrotem Memphis i młodym utalentowanym artystom, którzy chcieli uciec z osiedlowych schematów. Nie był to więc kolejny projekt, który miał pomnożyć jego majątek, nie. Dolph chciał, aby Paperroot Empire stało się czymś więcej, pomostem dla młodych, ambitnych muzyków, którzy chcieli dotrzeć do szerszej publiczności, ale nie mieli możliwości ani wsparcia.

Co ciekawe, Dolph nigdy nie próbował na siłę szukać medialnego rozgłosu wokół swojej działalności charytatywnej. Robił swoje, bo wiedział, że czasem najlepsze czyny to te, które nie potrzebują kamery. Tutaj mi się sprawdził ten bardzo znany cytat, że nie każdy bohater nosi pelerynę. Jednym z najbardziej wzruszających momentów była chwila, kiedy raper ogłosił, że przeznaczy część swoich dochodów na stypendia dla uczniów o wysokich osiągnięciach. To nie były miliony, które zmieniały cały system edukacji, ale dla wielu młodych ludzi była to nadzieja na lepszą przyszłość. Kiedy pytano go o to, dlaczego angażuje się w takie działania, odpowiedział skromnie I to w zasadzie mówi wszystko. Wcale nie musiał tego robić, był przecież raperem, który mógł po prostu skupiać się na swojej karierze. Ale on widział w swojej muzyce i wpływie coś więcej.