TEDE W KLUBIE DISCO - DISCO NOIR, KARMAGEDON (TEDE SPECIAL, PART 24)

Siemanko, z tej strony Chory Pas, NWJ i Mat NWJ, czyli Rap Matters Podcast. Witamy w kolejnym tele special i zbliżamy się już do końca. To jest trzeci odcinek od końca. Będziemy omawiali dzisiaj disco noir oraz Casablanca. Prośba na początek, nie pytanie. Jakbyś tak mógł coś powiedzieć po pantofelsku. Pantofelsku? Nie rozumiem. Nie rozumiesz? Ach, widzisz, był na przedłużywszy taki wers o tym, o pantoflach i była prośba, żeby powiedział coś po... pantofelsku i tam pada zdanie, że to była nasza wspólna decyzja, chłopaki.

W kawałku gniazdowika to było. Nie, kurde, dobra. Pewnego gorącego dnia, stojąc na karibskiej plaży, postanowiłem spróbować czegoś zupełnie nowego na swojej muzycznej drodze. Tak powstał pomysł na Disco Noir. Połączenie parkietowego rytmu z rapem. Nie da się zwieść pozorą, disco to niekoniecznie musi być cukierkowe brzmienie i teksto niczym. Ta płyta nie jest cukierkowa i jest bardzo o czymś, jest o życiu. O poszukiwaniu, o zagubieniu, o tym wszystkim, czego doświadczam na mojej drodze. Moje życie jest, jakie jest, nie oszukujmy się. Moje życie to melanż, uśmiechnięta buźka. Ta płyta jest o tym, o melanżu i o jego mrokach. To Mroczna Dyskoteka. Disco Noir. Każdą płytę, żeby nie dyskutować, to każdą płytę wymógł tak opisać, no.

Słychać, że wiedział, co robi. Jest tutaj kilka kawałków, szczególnie Alinka, która jest jednym z najlepszych singli Ted'ego, nie wiem, w ostatnich 10 latach może. No jest bardzo ciekawym singlem, na pewno znowu z takim potencjałem na kasztana, nie? Bo ten, kurde, refren mógł być obudowany zwrotkami bardzo podobnymi. No i w tej rytmice, wiesz, jak te, liczy się, się liczy hajs, jak Felicita, nie? To to jest przy połowej już, a tutaj wyszło dobrze. Tak, no to prawda, to wejście też jest takie bardzo wątpliwe, bo te rymy, moja mama to dama, nie będziesz taka sama zanim zacznie się drama, nie bądź jak ona kaman. Na szczęście... No bo to nie hip-hop, nie? Hip-hop umarł, widać w rogu za ramieniem TDF-a, że hip-hop umarł.

Tak, właśnie to czucie tego brzmienia to jest naprawdę jakiś tam klucz. Ja nie jestem usłuchany, tak jak oni mówili, że to jest ruski deep house. Tak, on to nazywał Deep Hop Polo, chyba tak w ten sposób. Tak, coś tam było. Nie wiem, czy dużo albumów w polskim rapie było opartych o takie brzmienie. To na pewno takie dość świeże się wydaje. Nie wiem. Plus to, że dzięki tym beatom ja się też mniej wczuwam w nowijkę. On se leci i Elo, co też działa na duży plus. Jego głos tutaj nie przeszkadza, bo on już momentami na poprzednich albumach bywał bardzo zachrypnięty, a tutaj jakoś tak sobie leci i to ma sens. Kurde no, bo powiedziałbyś, że to nie jest dobry album w całości.

No, hip-hop. Hip-hop. I kurde, szczerze, nie mam zbyt dużo więcej do powiedzenia o tym albumie, bo on nie jest do rozkminiania, on jest do puszczenia sobie w tle, do bawienia się i na tym... Znaczy najważniejsze to jest to, że nie jest przypałowy, a tego chyba się najbardziej ludzie obawiali, w tym my, no tak też mówiłeś, a przypałowy nie jest, jest z wyczuciem, Michu wiedział, co robi, Tede umiał się na tym odnaleźć i to wszystko jest naturalne i no dobra, możemy pogadać, w sumie nie musimy o tym pierdoleniu, że to nie jest hip-hop i tak dalej, no dajcie spokój ludzie, szczególnie u Tedego, nie, wiesz. Tak. Tym bardziej, że to jest kolejne jakieś przeobrażenie Tedego w kolejną postać i udane drops dla niego.

Dziwne, że nie pociągnął tego trochę dłużej, bo wydaje mi się, że... No kurde, wolę słuchać Tedego w takim stylu? Takimi wersjami. Niż na Casablanca. Na Casablanca to jedno, ale niż w tym w Białych Nosach na przykład. To już jest siara, to jest wiocha po prostu. A tutaj jest normalna muzyka klubowo-taneczna. O, disco, ale kurwa wielki przypom, że ktoś płytę disco robi. Z disco się hip-hop zaczął. To raz. A dwa, czy ta płyta jest naprawdę disco? Według mnie nie jest. To faktycznie jest bardziej house'owa. No, ja się bałem, że będzie dance'owa właśnie niestety, tak jak to mogło być, a jest, kurde, jest normalna elektroniczna muzyka rozrywkowa, zajebista. No taka klubowa, nie, coś takiego, to to nie jest takie disco, kurde, z remizy. Też nie taneczne takie, nie, no właśnie, nie dance'owe.

Nie wiem, totalnie na siłę moim zdaniem. Oby tylko coś wyszło. Jak mnie denerwuje w pierwszym kawałku. I tu musisz złączyć palce i coś, unieść ręce w górę i to jest ten wujotka. Kurwa, jakie sekciarstwo o tym psychiczne. Ja nie rozumiem. Nie rozumiem hip-hopu. Ja rozumiem to w ten sposób, że on wymyślił sobie ten wujotkę, że ludzie robią tak, żeby... żeby z tego zrobić brand, żeby się ludzie z tym identyfikowali i ta grupa, że wszyscy jesteśmy NWJ, ale to, jak on to podaje, jak mówi w tych kawałkach o jakichś dziuplach, kurwa, o tych NWJ-tkach, no to jest dziwne strasznie, nie wiem. No jak sekta jakaś, nie? I on jeszcze mówi takim dziwnym głosem, takim zwolnionym i to tak zaciąga, jakby, kurwa, nietrzeźwy był, dziwnie to brzmi i strasznie mnie to denerwuje, jak on o tym mówi, nie?

Jedyny prof w tym kawałku jest za to, że jedzie z tymi artystami, co dostali to wsparcie od rządu. To tak, ale np. po co nawija całą zwrotkę o tym kolesiu z Bayer Full, że w Chinach karierę zrobił i na farmazonie leci. Kogo to obchodzi? Bo to chyba w tym było, w tych majtaszkach. Tak, tak, tak, ale po co o nim gadać w ogóle, o tym, nie? 40 lat później, jak to miało miejsce, tak? No właśnie on lubi wracać do takich rzeczy i wiesz, ale świeże. Dziwne to było, ale refren to masakra, przesada. Tak samo jak w tym kawałku ta szafa wjeżdża na początku, Coco Jumbo, to jest coś, czego bym się spodziewał na disco noir, ale na szczęście tego tam nie było, a tutaj wjeżdża i tak myślę, kurwa, po co, nie?

Niż Noi. To tak. To tylko dzięki temu mogę jej dać całe cztery. O, to chyba więcej niż ja, bo ja tak bardziej bliżej trójki byłem i to tylko dlatego, że Jacula i Heisman mi się bardzo podobają. Nie no, mi tu przylatuje ta płyta, tak? Nie wkurza mnie, tak? No patrz, to nie jest zła, jest neutralna w chuj taka, że jakby jej nie było, to nikomu by się nic nie stało tak naprawdę. No i przy okazji jeszcze tam wyszedł Hip Hop Noir, którego też pewnie nie słuchałeś, ale pewnie kawałek Nicky Remix znasz. Nie pamiętasz. No to był remix właśnie tych trill-pemów, wack-tojów. Świetny numer w ogóle i naprawdę props za to, co on tam zrobił, bo wydaje mi się, że zjadł wersję oryginalną.

A to jest taki klip, co się w kółko kręci, tak? Czy nie? Klip jest z Mercedesami z dupami twerkującymi. Albo dupą, nie wiem. Chuj, nie pamiętam, dobra. Na pewno bęger, bęger mocny. I jeśli chodzi w ogóle o te remiksy na hip-hop noir, to tak jak przy tych ostatnich płytach blendowych, to tak sobie mówiłem, że nie słuchajcie, bo po co, to to można. Dobra, widzowie, w każdym razie, a co ceny? Daliśmy już, tak? 3-4, no. Dobra, 3-4. Dobra, to widzowie, dzięki wielkie, że dotrwaliście do końca. Jeszcze w kwietniu wydaje mi się, że nagramy jeden live z przedostatnim Tere Special, no i w maju dowozimy cały cykl do końca. Za chwilę odniesiemy się do czatu i na razie.