LIRYCZNY WANDAL | DONGURALESKO - DREWNIANEJ MAŁPY ROCK

To jego debiut się nazywał. No bo tam jeszcze było takie rymowanie w stylu kasty, nie? Dużo takich czasownikowych i powtarzania tych sylab, wiesz, końcówek. I to było bardzo proste i przewidywalne. No tutaj już są zajebiste wielokrotne rymy. Braga przez tam 20 kawałków i akurat u Górala idzie to wytrzymać, a idzie nawet się tym cieszyć, bo on to zajebiście robi, jest zajebistym raperem, ma zajebistą heroizmę, stylówę, no to jest taka definicja hip-hopu, nie? Chyba Vini o tym mówił, że Góral, Tede i Ero to są takie żyjące hip-hopy, no to jak najbardziej ma sens i mimo, że ta płyta w większości to jest właśnie braga pierdolenie na zajebistych wielokrotnych rymach, to się nie nudzi tak godzina i parę minut, nie?

Po prostu gościu umie rymować, ma dryg do tego, żeby te słowa się fajnie kleiły i ma zajebiste flow i charyzmę, no to jest bardzo ważne. No bo wiadomo, trzęsie sceną jak dupą duże M-wordki, tak? Bo ma flow, który burzy budynki. No to też jest genialny refren, bo to do refrenów też zawsze miał łeb, nie? No nawet jak ten liryczny wandal, muzyczny skandal, to też ma takie flow i bounce do tego, nie? Obaj zajebiście wjechali tam. Bardzo fajne wejście Tedego jest, nie? Że tam malowali po klatkach, dziś robią wandalizm na kartkach, to też ładnie to nawiązanie do tej swojej kariery graficiarskiej, to mi się spodobało nawet. Bo później też już Tede leje wodę strasznie, ale rymuje fajnie, nie?