KRÓL NOWEGO JORKU? | ROC MARCIANO - MARCBERG

To nie był gust polskiego słuchacza wtedy. A czy dziś jest? Trochę bardziej, no, wydaje mi się, że bardziej, nie? Troszkę bardziej, ale ciągle jest tak, jak ktoś w tym stylu po polsku rapuje, to… Znaczy mówię teraz, wiesz, wśród polskich raperów, no to ciągle jest banieczka, nawet jak posłuchasz, wiesz, Biaka ostatniej płyty, jest… Można powiedzieć, że w tym stylu, w jednym flow nawinięta wolniej, to nie jest taki klasyczny boom-bap, który, wiesz, I to ciągle, jak ktoś się tym jara, czy wśród polskich raperów, czy wśród takich raperów, wiesz, słuchają w Polsce, banieczki chyba po prostu. To nie jest muzyka popularna i nie będzie.

Chociaż no, kurde, tych dobrych fragmentów Roca Marciano, takich nawet nie tylko ulicznych albo nie takich samych, że tylko rzuca pojedyncze słowa, jest dużo. Podoba mi się ten kawałek, on jest trochę śmieszny. Jungle Fever, nie? Koncept polega na tym, że jest czarny chłop i biała baba i on ją ukrywa przed mamą i boi się pokazać i coś tam i coś tam. I oczywiście po czterech wersach wiadomo, że ta baba to narkotyki, nie? Ale taki bardzo hip-hopowy koncept. I biała baba to wiadomo jakie nawet. No, z jakimś tam twistem. I ten tutaj nawet beat jest taki trochę bardziej hip-hopowy, truskulowy.