"DO WSZYSTKICH RAPERÓW: ZAMKNIJCIE MORDY" | MF DOOM - MM..FOOD

Podcast o rapie. Siemanko, z tej strony Chory Paz i Mat, czyli Rap Matters Podcast. Witamy w odcinku, w którym będziemy omawiali album MF DOOM-a. Mówię wielkimi literami. MM Food. Chory, co robisz, jak ci zostaje jedno piwo w lodówce? Idziesz po czteropach do żabki, czy ci wystarczy? Nie piję piwa. Bardzo dobra odpowiedź. Muszę was rozczarować, ale Matt Wilany lepsze. Kończymy następny temat. No czemu? Bo tak miałeś się porozkminiać. Dobra, to możemy od razu odwalić tą gadkę co lepsze. I tyle, co lepsze.

No oczywiście, że... Nie, wiesz co, bo jak Madwylanie jest 10 na 10, bo jest, to to nie jest zwykła dziesiątka, to jest tak... Zamyka skalę razy dwa, wiesz. Jakby było 12 na 10, to bym dał 12. Jakby było 17, to bym dał 17 na 10. Wiesz, o co chodzi. Jak postawisz, nie wiem, na przykład jakieś Equemina albo Stan Konia, Zwalony, to też można powiedzieć, że są około 10 na 10 płyty. To jakby się ścigały, no to Madwila niby dublowało ze dwa razy tę płytę, nie? A nadal 10 na 10, jedna i druga. No i wiesz, ta płyta nie jest zła, no jest kurwa fantastyczna, świetna, świetnie rapuje, dobre bity, no ale kurde... Wychodziła w tym samym roku, co Matt Villany i brzmi jakby była robiona 10 lat wcześniej, jest słabsza po prostu.

I ja jak słucham czegokolwiek od DOOM-a, no to już pierdolca mam od jakiegoś czasu, próbuję sobie wrócić czy do Operation Doomsday, czy do Danger DOOM-a, czy tam do późniejszych. No nie mogę, no to kurwa tym blueprintem jest zawsze temat Villany i zawsze do tego wracam i nie mogę, no i świetna jest ta płyta, uwielbiam to i Operation Doomsday, no nie będą tak dobre nigdy w moim wiesz, w moim dzienniczku kurde. A płyta, to ja powiem ocenę od razu, bo to wiesz, zapowiadam jakbym miał zjebać tę płytę czy coś. No nie no, bo się waham czy nawet dziewiątki nie dać. Osiem i pół to srająco, no to z miejsca, nie? No tylko tak jak powiedziałem o tej skali, no to to jest... No tak, że kółka może wokół tego Matt Villaini robić, nie?

No Matt Villaini ma ten problem, że jest albumem, który nigdy się nie nudzi. I można go słuchać w kółko, codziennie. Tak. Naprawdę bym chciał kiedyś znudzić, żeby, nie wiem, potem odkryć na nowo. Ale to jest album, gdzie ja sobie go co jakiś czas odpalam. Kurde, też jest to o tyle niewdzięczny album do słuchania, że da się słuchać i w całości, ale też poszczególnych kawałków i zawsze jest dobry. Naprawdę to ewenement jakiś. No i tak, i weź to teraz oceniaj. Kurde, no dobra, bo wyszły oba w 2004 roku. Tutaj w większości produkował Doom, co chyba warto zaznaczyć.

Ale tak jak mówiliśmy wcześniej, Matt Wieland może lecieć non stop, naprawdę. Ja nie mam problemu, bym odpalić i tydzień by leciał i bym się nie znudził, no. Bez kito. Kapitalny raper GOAT na pewno. Dzięki widzowie, że dotrwaliście do końca. Za chwilę odniesiemy się do czatu i na razie. Tyle od nas. W tym miejscu podziękowania dla patronów. Dziękujemy patronom specjalnym Tomaszowi, Krystianowi, Dominikowi, Nędzarzowi, Jakubowi, Adamowi, Szymonowi oraz Jakubowi. To oni wybierają część albumów, które omawiamy w podcastach. Podziękowania także dla Krzysztofa, Bartłomieja, Mateusza, Daniela, Jacka, Grzegorza, Mateusza. Jerego, Frediego, Bartłomieja, Jana, Marcina, Michała, Andrzeja, Johna, Kiwiego, Mateusza i Aberdeen Dream.