Agresywna depresja | Junes - Nie-EP

Dobra. Ja słuchałem, jak wychodziło pyk do Kielona i wiesz... Niuskulowiec się znalazł, nie? No właśnie, rondlarz znowu wyjęty, tak? Wiesz, to śmieszne, bo ja nigdy nie miałem aż takich dużych problemów jak Junes, czy to z alkoholem, czy ze wszystkim, ale no bardzo lubię tę jego manierę nawijania takiego przegrywowego... nagrywania i jakoś się tak utożsamiam z jego emocjami, nawet jak się nie utożsamiam z tym, co on tutaj rapuje. Też w ogóle osobny props za okładkę, bo ona jest stylizowana na okładki książek Marka Hłaski z tej serii, z czytelnika. To Psyk narysował. Serio? Narysował, napisał.

No ten problem z alkoholem jednak, kurde, był u niego bardzo duży, więc też no prop, że potrafił się z tej... pętli, nawiązując do książki Hłaski, gdzieś tam wykręcić mimo wszystko. Przestał pić i pomogło? Da się? Nie, prob znanego, no pewnie, no tak. No, ale to... Ale co, o samych kawałkach może? No właśnie, bo tak jakby treść tej płyty, a w sumie powiedzieliśmy o kawałkach wszystko, tak ogólnie, jeśli chodzi o treść tej płyty, no bitowo to jest truskuloza do sześcianu, nie? Trochę tak, ale trochę mi się nie podoba, wiesz, po latach. Wydaje mi się, że się zestarzała, jak to często nam wytykają, że o czymś mówimy.

Chciałby dorosnąć, ale ciężary. Dziecko chciałby wychować w Sokołowie. Widać było, jak on walczył ze sobą. Ta pętla, o której mówiłeś, się pojawia też metaforyczna czy nie, ale z trzy razy na szyi była. Nawija o tym. No tak, plus ta właśnie ta pętla metaforyczna chłaski, o której mówisz, ta alkoholowa, nie? Że tam ten główny bohater książki. Fantastyczny, polecam oczywiście. Nie udało mu się wyjść z tej pętli, nie? Co do bitów, to też no właśnie z tego kawałka nieprawda, tam chyba Nitro zrobił bit. To ten mi się podoba. I ta gitarka w refrenie, nie? Naprawdę... No jeden z fajniejszych, tak.