Zwycięstwo niepodległościowców w Quebecu, amerykańsko-irański poker

Serwis międzynarodowy Radia Wnet. Dzień dobry Państwu, przy mikrofonie Mikołaj Murkociński. Witam serdecznie w serwisie międzynarodowym Radio Wnet. W dzisiejszym programie wrócimy do kwestii wyborów w Hiszpanii, ponieważ to jest wątek, który zaczęliśmy wczoraj w przeglądzie prasy europejskiej, ale obiecałem Państwu, że jeszcze go pociągniemy i tak się stanie dziś. Dzisiaj również zobaczymy, co wydarzyło się w Quebecu, ponieważ tam w tej prowincji frankofońskiej Kanady doszło do wyborów. No i pytanie, czy Quebec przypadkiem nie będzie próbował A w peryskopie międzynarodowym Bliski Wschód, konkretnie Iran, I pytanie, czy wreszcie możemy zobaczyć jakieś efekty blokady nałożonej przez Stany Zjednoczone na porty irańskie, a także drakońskie sankcje na irańską gospodarkę.

Jeśli chodzi o kwestie Jemenu, szczegółowo omówiliśmy jakie wsparcie można by zapewnić w celu obrony Arabii Saudyjskiej. Jednocześnie kompleksowo przedyskutowaliśmy co można zrobić, aby rozwiązać ten problem na drodze pokojowej poprzez dialog. Arabia Saudyjska prezentuje konstruktywne podejście do rozwiązania tej kwestii. Dzisiaj po raz kolejny mieliśmy okazję się o tym przekonać i podzieliliśmy się niektórymi naszymi poglądami. Decyzja trzech państw zapada w momencie gwałtownego zaostrzenia wojny w Jemenie. W ciągu ostatnich 24 godzin dziennikarze AFP donosili o eksplozjach słyszanych w Riadzie. Przypomnijmy, że wspierani przez Iranu Houthi przeprowadzili w ostatnich tygodniach ataki na cele zarówno w Jemenie, jak i na cele saudyjskie, a także zajęli strategiczne obszary w pobliżu cieśniny Bab el-Mandab, przez którą przebiega jeden z najważniejszych szlaków handlowych.

Peryskop międzynarodowy. Ponownie przenosimy się na Bliskiej Wschód do Zatoki Perskiej, ponieważ kilka informacji napłynęło w ciągu ostatnich kilku dni. Przede wszystkim taka, że ilość ropy, która jest eksportowana przez cieśninę Ormus sięgnęła stanu sprzed wojny. Druga taka informacja, że Iran po raz pierwszy w historii nie eksportował ani jednej baryłki ropy. Również słyszeliśmy w ostatnich dniach o dymisji ministra odpowiedzialnego właśnie za sektor naftowy. Jest z nami na łączach dr Mateusz Kłagisz, iranista, Uniwersytet Jagielloński. Dzień dobry panu.

Dzień dobry panu, dzień dobry państwu. Czy możemy w takim razie powiedzieć, że Iran przeszarżował w tych swoich targach ze Stanami Zjednoczonymi, że Iran powoli zaczyna odczuwać te efekty drakońskich sankcji i blokady amerykańskiej? Ja bym jeszcze nie sprzedawał skóry na niedźwiedziu, że tak powiem. To prawda. Rzeczywiście ostatnimi czasy ilość ropy, która przepływa przez ciśnienia Ormuz jest zdecydowanie większa i właściwie wróciła do poziomu sprzed konfliktu. To również prawda, że Iran ostatnio nie sprzedał ani jednej barki ropy.

To również prawda, że miał to Zwycięstwo niepodległościowców w Quebecu, To, że mamy do czynienia teraz z jakąś mniejszą blokadą wyjaśnienia Ormus, wcale nie musi oznaczać, że została ona już definitywnie odblokowana. Jesteśmy, powiedziałbym, w takiej bardzo patowej sytuacji, zarówno z punktu widzenia Iranu, jak i z punktu widzenia Stanów Zjednoczonych. Trudno obecnie przy tej całej dynamice i trochę takiej nieprzewidywalności decyzji pojedynczej

Zwycięstwo niepodległościowców w Quebecu, amerykańsko-irański poker. Zwycięstwo niepodległościowców w Quebecu, amerykańsko-irański poker. Zwycięstwo niepodległościowców w Quebecu, amerykańsko-irański poker. Mówiliśmy o tych konsekwencjach personalnych, to jeszcze może pytanie o to, w jaki sposób to o tym się mówi w Iranie, ponieważ aktualnie cały czas trwają spekulacje, kto tak naprawdę w tym momencie jest odpowiedzialny za te negocjacje i kto również jest odpowiedzialny od strony irańskiej za ten pad dyplomatyczny w negocjacjach ze Stanami Zjednoczonymi.

Zwycięstwo niepodległościowców w Quebecu, amerykańsko-irański poker. Przerzucanie odpowiedzialności za różnego rodzaju problemy ekonomiczne, przede wszystkim ekonomiczne, z którymi Iran boryka się od wielu, wielu lat na stronę amerykańską, jest bardzo powszechne i obecne w irańskiej narracji. Taką, powiedziałbym, klasyczną odpowiedzią na Pytanie, dlaczego coś nie może być zrealizowane, coś działa i nie działa w odpowiedni sposób, jest proste irańskie stwierdzenie doshman nemizore, czyli wróg nie pozwala.

I to jest takie hasło, które zamyka właściwie całą dyskusję. Drogiem wiadomo są Stany Zjednoczone, ewentualnie Izrael, czasami także Unia Europejska albo jakieś inne państwo, które Uzurpuje sobie z punktu widzenia Teheranu jakieś prawa do trącania się w sprawy irańskie. Wypowiedział pan tę formułę, która kończy wszelką dyskusję, ale czy ona również funkcjonuje między samymi Irańczykami, dla których to również już któryś miesiąc wojny, Początkowo było to takie, można było odnieść wrażenie, zjednoczenie pod flagą Iranu, ale teraz w obliczu pogłębiającego się kryzysu ekonomicznego.

Czy ta debata publiczna, czy nadal jest może ten strach wśród Irańczyków, aby o tym rozmawiać? Znaczy, panie profesorze, szanowni państwo, ta fraza, duszmanne mizery, ona też w bardzo takim codziennym dyskursie w wymiar ironiczny. Ona jest traktowana jako po prostu taka jedna wielka wymówka dla wielu rzeczy, których się nie udało, nie udaje albo nie uda się i wiemy już, że na pewno nie uda się zrealizować. Punkt ironiczny przede wszystkim w takim wymiarze czy słowach osób, które niekoniecznie Niekoniecznie po drodze jest z władzami, ale pamiętajmy, panie redaktorze, że dyskusja na temat kwestii ekonomicznych w Iranie, mówimy o ekonomicznych, bo już pomijmy kwestie społeczne czy ideologiczne, zawsze była obarczona pewnego rodzaju marginesem niebezpieczeństwa, ale jakimś takim

Istniała tam pewnego rodzaju cenzura, to znaczy proszę zwrócić uwagę, że kiedy w grudniu wybuchały protesty, i te protesty przecież wybuchły na takim podróżu ekonomicznym, nie po raz pierwszy zresztą w Iranie w ostatnich latach doszło do wybuchu protestów związanych z kwestiami, problemami, kwestiami ekonomicznymi, Na początku i zawsze jest taka relacja, oczywiście społeczeństwo ma prawo wyrażać swoje niezadowolenie z różnych rozwiązań ekonomicznych czy problemów, trudności ekonomicznych, z którymi się mierzy. Tylko, że bardzo często te protesty się przekształcają też czy zyskują taki wymiar trochę polityczny i wówczas już Teheran czy władze w Teheranie stają się bardzo ostrożne i tak się wręcz powiedziałbym agresywne.

Ponieważ właśnie w każdym z tych zakresów tak naprawdę miało to się z całą masą problemów. No niestety, taka jest chyba praca, smutna praca. No to w takim razie jeszcze może dwa słowa o tym, o co w takim razie gra w tym momencie Teheran w tych negocjacjach z Amerykanami, jaka jest stawka, poza oczywiście przetrwaniem, bo mam wrażenie, że to jest to, co Iranowi czy reżimowi Ayatollahów wychodzi bardzo dobrze. Tak, to rzeczywiście trzeba powiedzieć, że posunięcia amerykańsko-izraelskie wyraźnie umocniły kartę Teheranu, jeśli chodzi o kwestie związane z przetrwaniem.