"Wyprawa do wnętrza PRL"- Nieregularnik literacki - 04.01.2026 r.

Siermiężny był ten socjalizm, ale pod wieloma względami może najbardziej uczciwy, jeżeli tak można powiedzieć. Potem ten dobrobyt Gierka przereklamowany bardzo mocno, bardzo zafałszowany. I tu akurat piekara to ładnie wychwytuje. No potem czas stanu wojennego. Więc to właściwie każda z tych dziesięcioleci. To jest troszeczkę inna. Trochę inne są problemy. Ale generalnie też myśmy się często pocieszali. I to przetrwało. Że Polska to był taki najweselszy barak w obozie. Gówno prawda. Te baraki wszystkie były jednakowe. To był jeden wielki łagier. jak pisze profesor Andrzej Nowak na okładce książki, możemy przyznać to zdanie, to był do mnie woli.

To powodowały te napięcia społeczne, protesty, strajki i to od tego się zaczęły te protesty. Nie od żadnych tam prób od razu wyzwolenia się spod sowieckiego parasola, tylko po prostu głód, głód, niedobór towarów pierwszej potrzeby. Ależ oczywiście, że tak, zapomina się też o to, że bardzo ważna sprawa, aspekt polityczny tu jest bardzo wyraźny, kiedy towarzysz Gierek chyba, nie wiem, czy z Piotrem Jaroszewiczem do spółki, pod pachem, chyba tak, jak pojechał do Stoczni Gdańskiej i spytał się, pomożemy. Wybrani robotnicy odstrzyknęli, pomożemy. Inni patrzyli dziwnym wzrokiem. No, ale jakoś to przeszło. Jakoś to przeszło. Ta cała trauma związana ze strzelaniem do ludzi w grudniu 70 roku.

No i wszystko pięknie, cacy, pomoże. Naród z towarzyszem Gierkiem, Gierek z narodem. Poza... z zakładów łódzkich, które chyba w lutym 1971 jeszcze strajkowały. Mówi, że ich to nie obchodzi, czy tu będzie pan Gierek, czy tu będzie pan Gomułka, czyli na cholera. One chcą mięso po starej cenie. No i uzyskały. Tak, i uzyskały. Potem były takie głosy, że może ten naród to jest w ogóle jakiś, nie wiem, dziwny, taki mięsożerny, kiedy może tyle jest ciekawych, jarskich, dobrych, dobrych dań o weganizmie, co wtedy nikt jeszcze nie słyszał. Wegetarianizm był też jakimś takim dziwolągiem.

Raczej mówiło się jarskie potrawy. Jarskie potrawy. Cenna była dziczyzna. Byli bardzo mile widziani, bo potrafili przynieść pasztet z zająca i inne atrybuty kiełbasy z dzika, czy coś tam innego. Więc ta była potrzebna. I kiedy były te podwyżki akurat tego, tych artykułów spożywszych, to to była newralgiczna historia. To samo się działo z cukrem. Właściwie koniec Gierka to było zwrócenie się w 76. Ależ to było agonie. Pojawiła się wtedy reglamentacja cukru. W 76 roku, dokładnie. Reglamentacja, która skończyła się chyba w połowie lat stalinowskich, mniej więcej. I potem nie było regularizacji. W 76. cukier.

I była pytanie, zagadka, dlaczego on poleciał w kosmos wtedy? Jaki miał tam cel jakiś konkretny? I że chodziło o to, żeby kartki na cukier Twarduskiemu przekazać Panu. Tak, tak. Ale to była ta pierwsza rysa na raju na kredyt właśnie Radomursus, poważna. Bo wcześniej lata tam 72-75 powiedzmy, no rzeczywiście dzięki tym pożyczkom się polepszyło rzeczywiście. Soki do doni, pamiętam kuszkowe, takie greckie, efektowne, na Coca-Cola wprowadził Gierek. Trochę, trochę, trochę, trochę, trochę barw tutaj. Było, było. Natomiast, natomiast, no, ty też, Krzysztof, zapisałeś ze swojej perspektywy lata siedemdziesiąte w trochę podobnej konwencji.

Ja jeszcze pamiętam a propos tego Harmaszewskiego, to pamiętam właśnie z twojej książki, o tym dowiedziałem, co on tam zabrał ze sobą na te staty kosmiczne. Na pewno konterfekty Breżniewa i Gierka i o ile mnie pamiętam, ziemię spod Leninok troszkę. Tam zupełnie jakieś straszne rzeczy, naprawdę. Liga Kobiet Polskich coś dodała, Związek Socjalistyczny Młodzieży Polskiej, no coś strasznego. No taka propagandowa. No tak, tak, tak. W sumie fajna postać tego pierwszego polskiego kosmonauty, a zresztą wciśnięty w jakieś takie... Takie okropnie nasycone tą propagandą. Natomiast jak wspomniałeś o tych oczywiście pewnych miłych żołądkowi i oku produktach z początku właśnie tego raju na kredy, to potem ten raj na kredy się zaczął kruszyć szybko po 4-5 latach.