Wojciech Bobrowski o "Świętych w historii Warszawy"

No właśnie, Władysław z Gielniowa. Władysław Zgielniowa. I właśnie my jesteśmy w tym fragmencie Warszawy, który z Władysławem Zgielniowa był związany najmocniej, ponieważ on pracował, on działał naprzeciwko. Radio Wnet. Święta Anna, ja przypominam. Dokładnie jest dzwonnica kościoła Świętej Anny naprzeciwko. Tak, a tutaj, w tym miejscu, gdzie w tej chwili jest tunel, stał wielki klastor Bernardynów. Ja może tak na wszelki wypadek powiem, co to są w ogóle Bernardyni, kim oni są. Proszę Państwa, Bernardyni to jest jedna z wielu gałęzi zakonu franciskońskiego.

Wyczynów ewangelizacyjnych, przypisywany mu nawet cuda i zmarł tutaj właśnie w okresie wielkanocnym przy kościele świętej Anny i wkrótce później został beatyfikowany. Także jest to pierwszy święty w historii Warszawy. Później tych świętych było jeszcze bardzo wiele. Jakiś spektakularny cud, poproszę. Na przykład podczas kazania unosił się nad amboną. No właśnie. Ale to są takie troszkę może hagiograficzne opisy, których ja nawet w swojej książce nie przydadzam. Moja książka

Stara się zachować taką część historyczną i część religijną i utworzyć jakąś równowagę między nimi. Bo to jest taka opowieść też jak z tego co... To jest opowieść o Warszawie. O Warszawie, jest dużo właśnie na temat kościołów, na temat miejsc różnych, nie tylko kościołów, także to jest... Taki przewodnik po Warszawie drogą świętych. Ja bym to tak powiedział. Tak, można powiedzieć, że to jest taki przewodnik po Warszawie drogą świętych, ale też drogą nieświętych. Ja na przykład cały rozdział poświęcam dwóm kronikarzom Warszawy, którzy byli bardzo ważnymi osobami w historii naszego miasta. To jest Bolesław Prus i Henryk Sienkiewicz.

Takim osobistym niezrozumieniem, którego nie mogę do tej pory przełknąć, jak to się stało, że ci ludzie, którzy go tak blisko otaczali, którzy wydawało się, że są tak blisko Kościoła, po przemianach polityczno-gospodarczych w Polsce od Kościoła się odwrócili, odwrócili się od pamięci błogosławionego księdza Jerzego Popiełuski, no to dla mnie jest taki symbol No powiedzmy sobie prawdę zdrady. No i tyle, jeśli chodzi o tych dwóch świętych. Jeśli można, to jeszcze bym dodał słówko na temat dwóch osób, które w mojej książce są dosyć obszernie ujęte, ale nie są błogosławione.