Z Bejrutu do Damaszku w tym momencie najlepiej dostać się, zresztą zawsze najlepiej było się dostać taksówką, jeżeli nie dysponowało się własnym transportem. I droga jest dość ciekawa. 100 kilometrów, równo 100 kilometrów dzieli Bejrut od Damaszku. I zacznijmy może od tego, że to są kompletnie dwa różne światy. Bejrut to jest miasto portowe, miasto w którym... czuć klimat śródziemnomorski, podobnie zresztą jak w Byblos. Natomiast Damaszek, jak już Państwu opowiadałem, znajduje się na skraju pustyni, na skraju pustyni syryjskiej, która ciągnie się później dalej na wschód, hen hen, aż do Doliny Eufratu i do Doliny Tygrysu. To już jest Irak, natomiast pustynię w Syrii nazywa się Badia. To jedna rzecz, taka zasadnicza.
Gdy ja przejeżdżałem tamtędy trzy tygodnie temu, nie znalazłem tam żołnierzy, którzy zawsze tam obsługiwali ruch graniczny, ruch podróżny. Tam tym razem znajdowali się panowie w podkoszulkach, w jakichś tam koszulach, wszyscy raczej z brodą. No i tak, panował pewien chaos. Oczywiście wszelkie, wszędzie już nowe flagi, flagi nowej Syrii, czyli zielono, biało, czarne z trzema czerwonymi gwiazdkami. a bazy wojskowe, które znajdują się tu już właśnie przy tej drodze do granicy, opustoszałe na miejsca, gdzie były wizerunki zarówno prezydenta Bashar al-Assada, jak i jego ojca Hafeza.
Te miejsca są albo kompletnie zniszczone, albo widać na nich ślady kul. W każdym razie nie ma wątpliwości, że władza się zmieniła. Przejeżdżamy przez granicę i jedziemy do Damaszku. To już jest króciutki odcinek, około 30 kilometrowy. Jedzie się najpierw jednym wąwozem, drugim wąwozem. Przejeżdżamy przez góry Antylibanu. Po drodze teraz można kupić benzynę, którą sprzedaje się w Syrii na baniaki takie pięciolitrowe, jak można znaleźć w supermarketach. I wreszcie dojeżdżamy do Damaszku. który w zasadzie zjeżdżamy do Damaszku. Widać już zjeżdżając tę równinę, tę pustynię oraz oazę, hutę tak zwaną, która była tym miejscem, gdzie Damaszek już od kilku tysięcy lat istnieje.
I tak wygląda, proszę Państwa, wjazd do Damaszku. Miasto się zaczyna dość niespodziewanie, ponieważ wjeżdża się od strony dzielnicy Medze, która powstała jako takie nowe miasto. I nie ma wątpliwości, że dojeżdżamy do Damaszku, który jest zupełnie inny. Charakter tego miejsca jest, proszę Państwa, zupełnie inny niż Bejrutu. Ale jednocześnie trzeba tutaj to podkreślić i być może tutaj kilku Libańczyków oburzę, mówiąc, że te związki między Syrią a Libanem są odwieczne. Bejrut zawsze był oknem na świat Damaszku. Zawsze był portem Damaszku, ponieważ tak jak wspomniałem dzieli te miasta tylko 100 kilometrów i te związki nadal pozostają.
Nieprzypadkowo, gdy Syria ma się źle, wówczas Liban również ma się źle. I nie będę tutaj wracał do historii Libanu, ale w każdym razie trzeba jedno mieć w głowie. że jeżeli mówimy o Libanie, jeżeli mówimy o Syrii, nawet jeżeli mówimy o Palestynie, to mówimy o tak zwanej Wielkiej Syrii. Mówimy o tak zwanej Wielkiej Syrii. Cały ten obszar był Syrią, a to z powodu wielu powodów. Z powodu oczywiście z jednej strony historycznej, Z powodów historycznych, z drugiej strony z powodów gospodarczych, ponieważ te wszystkie obszary były ze sobą gospodarczo powiązane. No i wreszcie z powodów językowych, ponieważ...
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Relacja Radia Wnet z Libanu