Michał Ostrowski: "Prokurator Krajowy" D. Korneluk i jego ludzie tańczą we mgle

Z kolei tam jest jeden zarzut, który szczególnie mnie boli i to chodzi o śmierć człowieka. Śmierć pani prokurator z Białegostoku. Ja ośmieliłem się publicznie, bodaj też u pana redaktora, stwierdzić, że należy tę śmierć wyjaśnić w kontekście odsunięcia pani prokurator, zdegradowania jej, przesunięcia do prokuratury okręgowej. Pani prokurator miała też określone tam życie osobiste, które też wpłynęło na tę sytuację właśnie jej zdegradowania. Nie usłuchano jej próśb. No i pani prokurator, nagle młoda kobieta zmarła na zawał i ja zadałem pytanie, medialnie też, no publicznie. Dlaczego to się stało? Niech prokuratora to wyjaśni. Z tego co wiem, sprawa śmierci tej pani prokurator, zresztą wybitnej śledczej z Białegostoku, do tej pory nie została zakończona.

Ale ja zmierzam do tego, że sytuacja, do tego punktu wyjścia, że sytuacja, w której... Po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego chce się ścigać dyscyplinarnie prokuratora za to, że po prostu kwestionuje powołanie Korneluka. To jest kuriozum. Tak naprawdę prokurator akceptuje orzeczenia Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego. I za to się ściga prokuratora. To jest absurdalne. A propos Sądu Najwyższego. Ja byłem w Adli temu. Bodajże w Sądzie Najwyższym była rozpoznawana sprawa uchylenia immunitetu sędziemu Jakubowi Iwańcowi. Sąd nie wyraził na to zgody. No i pan prokurator, który był obecny, który reprezentował Wydział Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej, nie złożył wniosku o wyłączenie sędziego, mimo że to w tej logice takiej żurkowo-bodnarowskiej, to jest neosędzia, bo to jest sędzia, który jest powołany dokładnie w taki sam sposób, jak sędzia na przykład Kapiński, który rozpoznawał sprawy... Ale czego pan ode mnie oczekuje w tej chwili?