Lisicki: Żurek miał rozliczać PiS, a sam stał się problemem Tuska

Powiedzmy, wraca ona po świętach, z jednej strony, który jest energetyczny, Z drugiej strony konkurencyjna, ale już zacytuję, tygodnik Newsweek na okładkę daje hasło Tusk hamuje Żurka i opisuje kłopoty ministra sprawiedliwości, a w tle mamy frondę, możliwą, potencjalną, ewentualną frondę w PiS-ie Mateusza Morawieckiego i spotkanie tego ostatniego z Władysławem Kosiakiem-Kamyszem. Debata miejscami bardzo ostra, duże różnice. Ale też miejscami poszukiwanie wspólnej przestrzeni i taka wizja, że być może ta nasza scena powinna się bardzo przekonfiguruje przed kampanią wyborczą w roku 27. Znaczy może zaczynając od Żurka, bo tu mam pewne poczucie schadenfreude, ale wynikające z tego, że dawno już, to znaczy na samym początku, kiedy pierwszy raz usłyszałem o tym, że Donald Tusk wpadł na genialny pomysł

Wymiany pana Bodnara na pana Żurka, no mówiłem to, co się akurat w 100% sprawdziło, że pomysł, żeby do ministra sprawiedliwości wysyłać największego radykała, musi się źle skończyć. To dobrze brzmi na początku, to znaczy na początku była euforia. Wreszcie ten nieudolny, oporny Bodnar zostanie zmieniony na człowieka sprawczego, skutecznego, walecznego. On to dopiero tym PiS-owcom pokaże. On to ich wszystkich wsadzi do więzienia. Ale mówili to połącznie ludzie, których cechuje kompletna, wręcz nie dająca się przyswyciężyć ignorancja i którzy nie rozumieją bardzo prostej rzeczy. Żeby kogoś wsadzić do więzienia, skazać, oskarżyć, żeby powstał realny akt oskarżenia, muszą istnieć pewne realne przesłanki.

A problem polega na tym, w tej całej opowieści Donalda Tuska od początku, że on sprzedaje ludziom powietrze, to znaczy sprzedaje coś, czego nie ma. Sprzedaje opowieść o potwornych, niebotycznych przekrętach, które miały miejsce za czasów PiSu, nie mając na to żadnych realnych dowodów. Po prostu opowiada to i nasysa tę grupę, która pragnie być zaspokojona, żądza zemsty, ma być zaspokojona. Ta żądza zemsty nie bierze się z tego, że mamy do czynienia z jakimiś nieprawdopodobnymi przestępstwami, ale mamy do czynienia z urażoną ambicją. Ci, którzy byli panami III RP, nie mogli pogodzić się z tym, że doszła do władzy inna partia. Ich ambicja została urażona i ona się, że tak powiem, emocjonalnie przejechała w tym, że potrzebują teraz zemsty.

No i ktoś ma tę zemstę, ktoś ma to zrobić, ale kto ma to zrobić, jak nie ma podstaw do tego prawnych, tak? No i zamienił, prawda, z ryniek siekierkę na kijek, albo inaczej, prawda, z deszczu pod rynnę, z pana Bodna zrobił się pan Żurek. Jej efekt jest taki, że pan Żurek też nic nie może zrobić, no bo jak ma coś zrobić, jak nie ma żadnych dowodów winy, prawda? No to mimo, żeby on tam, nie wiem, co wymyślał i jakichś tam prokuratorów nagromadził, to i tak pozostaje w tej samej sytuacji kompletnej niemożności. I co to sprawia? To sprawia, że otoczenie się frustruje, bo im obiecano głowy PiS-owców, głów nie ma. No to znowu jest ktoś winny. No i teraz Tusk, który jest tutaj mistrzem, natychmiast wywęszył tę sytuację, że on przecież musi się jakoś...

No inaczej, przecież on nie może błędu popełnić, prawda? No to kto jest winny? No oczywiście jest winny Żurek, bo obiecał, że on wszystkich posadza. A zaraz się okazuje, że i pana Żurka Donald Tusk się pozbędzie. To nie będzie takie proste, bo musi znaleźć rzeką kolejnego wykonawcę tej wielkiej idei wsadzania PiS-owców do więzienia, a z tym jest chyba coraz trudniej, bo co sprytniejsi już wiedzą, że to jest wszystko jeden wielki humbug. Więc tylko, że tak powiem, używając naszego języka z poprzedniej części dyskusji, tylko wariaci się tam mogą w to miejsce wpakować i przez chwilę nacieszyć się tym, że ktoś do nich mówi, panie ministrze, tak, bo to rozumiem, że niektórych wciąż bardzo podnieca i porusza. No i jeszcze limuzyna, więc jest... No i limuzyna, i sekretarki, i tak dalej, no naprawdę, można żyć pełną, przynajmniej można żyć złudzeniem wielkości, o tak.

Tak to jest. To mamy Żurka odhaczonego, to jeszcze na koniec Mateusz Morawiecki i ta wizja nowego centrum. To znaczy ja po prostu kompletnie nie wierzę w to, że Mateusz Morawiecki sam wyszedł z PiSu, ponieważ niezależnie od wszystkich sondaży, które obserwujemy i szczerze mówiąc niektóre myślę, że są robione na zamówienie, gdyby Mateusz Morawiecki dzisiaj, jutro, za miesiąc czy za ileś tam ogłosił, że on wychodzi z PiSu i zakłada własną partię, to myślę, że ta partia nie mogłaby liczyć na nic więcej niż jakieś 2-3% poparcia. To znaczy w ogóle nie wierzę w jego samodzielny... inaczej, gdyby został wyrzucony z PiSu, I sprzedał to jako formę jakiegoś właśnie no niesprawiedliwego strasznie potraktowania. No to może przez pewien czas by tam w sondażach...