Historie zapisane słowem - Tygodniowy Kalejdoskop Kulturalny

W Newadzie. No, z Marisą de Łempicki, wnuczką Tamary, bo ja jestem wnuczką Korneli Łempickiej, z Anną Anders, z genialnym kompozytorem i wykonawcą dzieł Chopina i Paderewskiego, Konradem Piniędą. Tak, goście u nas, goście u nas, wspaniały, wspaniała postać. Tak, wspaniały chłopak. Propagator polskiej kultury w Stanach Zjednoczonych. Tak, ogromny. I z prezesem Stowarzyszenia Małopolskich Gmin i Powiatów, Kazimierzem Barczykiem, z którym razem walczyliśmy o wejście Polski do NATO. No i z sukcesem. No i jest takie bardzo smutne dla mnie osoba, to jest pierwszy żołnierz NATO, się nazywa w Ambasadzie Polskiej w Waszyngtonie Ryszard Kukliński.

Wracamy do tego Mickiewicza. A propos tej jasności, o której pan redaktor wspomniał, to ona jest oczywiście zasługą Magdy, która nam tutaj towarzyszy, niezwykle... Ale pozdrówmy Magdę Woźniak też, dobra? Magda, pozdrawiamy cię! Magda czyta z nami. Tak, natomiast to jest istotny element dziadów. Tu może nie chodzi o radość wprost, bo jednak temat jest zatrąca o jakąś refleksję, czasami o smutek, o gorycz, ale jednak Dziady jako pewne społeczne wydarzenie, wspólnotowe wydarzenie, to w naszym wypadku to jest Dziady Apokalipsa, to jeszcze na ten temat możemy porozmawiać, dlaczego taki tytuł.

Natomiast to Jest jednak wydarzenie wspólnoty, które było udziałem wielu ludów słowiańskich i nie tylko, które zwykle kończyło się biesiadą, bądź było naturalnie wplecione w biesiadę, a więc w ucztowanie, gdzie pojawiały się oczywiście również trunki. Czyli to było wspólne spożywanie posiłku razem z duszami. Zanim się tak rozmarzymy, to dlaczego my w ogóle mówimy dzisiaj o tych dziadach? No, bo dzisiaj jest wigilia jutrzejszego wydarzenia, czyli Narodowego Czytania.

Jednak inspiracją to ze swojej strony mogę powiedzieć, no tekst oczywiście, bo on praktycznie nie ma aktora, który by na swojej drodze zawodowej nie spotkał się w taki czy inny sposób z tym tytułem. On pozostawia trwały ślad, takie czy inne role się w tym grało. Natomiast muszę przyznać, że ten coroczny cykl narodowego czytania on jest inspirujący, bo stawia wysoko poprzeczkę. Za każdym razem ze zdziwieniem stwierdzam co to znowu mamy narodowo czytać, no bo naprawdę my oczywiście wiemy, że dziady to jest temat maturalny, to jest temat licealny, wszyscy drżymy przed odpytywaniem, znaczy drżeliśmy przed odpytywaniem z dziadów, śni nam się po nocach jak piszemy

To wypracowanie naturalne z takich czy innych tematów, ale między innymi właśnie z dziadów. Natomiast konia z rzędem temu, kto Tak naprawdę wgryzł się w to i chwała tym, którzy wybrali dziady jako temat narodowego czytania. W związku z tym ja pomyślałem, że to jest doskonały impuls do tego, żeby dziadami się zająć i muszę przyznać, że bardzo szybko spokorniałem. Kiedy wzięliśmy się. Bo to jest po prostu obszar nieprawdopodobny i tutaj zgadzam się z tym zdaniem wyrażonym na wstępie, że to jest temat, który powinien jakby wrosnąć w kanon literatury światowej, bo jako przykład dramatu romantycznego, bo jest coś takiego jak dramat romantyczny, no to dziady są wzorcowym przykładem.

Wracamy do takich super źródeł, tak? Tak i zadawania sobie tych elementarnych pytań, bo ta forma, to dobrze wspomniana przez pana redaktora, forma teatru greckiego. która wspomagała też ten przekaz słowa w formie wiązanej, czyli poezji. Natomiast jeszcze, to ja wracam znowu do tego tematu, Czyli stawiania sobie takich bardzo elementarnych pytań. Znaczy kim jestem? Jak jestem w relacji z innymi ludźmi? No to, że wspomnę chociażby widmo Pana.