30.09.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Z drugiej strony jest to temat na oddzielną dyskusję. Pseudonimy artystyczne powinny być w taki sposób zapisywane, żebyśmy my później nie za bardzo wiedzieli jak je wymówić. Z tym nie ma problemu, gdy mówimy o formacji. Archive. Wczoraj pojawiła się, można powiedzieć, garść nowych informacji dotyczących tej właśnie popularnej w Polsce grupy. No bo po pierwsze, oni rzeczywiście w Polsce są popularni. W przyszłym roku wrócą do nas, a przecież grali całkiem niedawno i to aż na pięć koncertów. Kraków, Wrocław, Warszawa, Poznań, Gdańsk. W październiku, w przyszłym roku to będą miasta, które odwiedzi grupa Archive, która Dopiero co, bo w lutym wydała swój 13. studyjny krążek, a już przygotowała kolejny i to bardzo epicki.

Not in my name. Kolosalne dzieło grupy Archive z nadchodzącej płyty.

Miałem spore wątpliwości, czy przez 18 minut będę w stanie skoncentrować się na jednym utworze, bo zazwyczaj się to nie udaje, nawet gdy słucham jakichś ulubionych jazzowych kompozycji, a jednak Archive wracają i to już w tym samym roku od wydania W tym samym roku, gdy wydali poprzedni krążek z nagraniem Not In My Name, nie w moim imieniu, mówiłem wcześniej, że to protest song, utwór antywojenny, ale też i rzecz historyczna dla samej formacji powstałej w latach 90-tych, bo po raz pierwszy W historii tej grupy w jednym utworze pojawiła się cała piątka wokalistów grupy Archive, w tym ten najnowszy nabytek, który stał się już stałym członkiem, czyli Jimmy Collins, raper, którego słyszeliśmy w utworze.

Tu też należy się sprostowanie. Współtwórcą zespołu Archive jest Dan Griffiths. Serdecznie przepraszam za pomyłkę w imieniu. No i podkreślę raz jeszcze, że w przyszłym roku grupa znów zagra w Polsce aż pięć koncertów, co może sugerować, że fanów grupy w Polsce jest naprawdę bardzo wielu, a myślę, że po wydaniu tego krążka, którego tytuł tak jak i singla to Not In My Name jeszcze ich A teraz artystka, która dopiero zaczyna karierę solową, choć znana jest z irlandzkiej grupy Lancome. To grupa, która wprost czerpie z tradycji irlandzkiej, z tamtejszego folku, no ale nie jest to muzyka do pubów, do zabawy ze szklanką w ręku, raczej do pogrzebów, bo nastrój funeralny twórczości Lancome jest naprawdę bardzo, bardzo