23.04.2026 Piórnik - Michał Napiórkowski

You believe in the afterlife Termination with a rusty knife Religious wars, no reason why What a glorious way to die In name of God they left you to die

In the darkness of death There's no light in your eyes Dziś Wojtek przygotował nie tylko muzykę, ale przyniósł też zina z epoki, nieco późniejszej, dużo późniejszej niż słyszany utwór, ale z 2002 roku, żółte papiery. Tu wywiad z Dickiem Lucasem, w którym czytamy o tym, że gdy miał 15-16 lat, dużo mówiło się o Sex Pistols.

War within a single nation. No one thinks of it as war. That's what television's for. Embroidering reality with clichés and fantasy. The troubles confuse the masses with initials. I-R-A-U-D-A-U-D-A-R-A-I-L-A-I-S-E. There's so many sides involved.

And no one thinks it can be solved. Avoidance of the history of suppression, death and misery. You know the answers.

But don't pretend you do, do, do, do, don't pretend you do. So we see the brave young soldiers. And we read about the murders.

The water keep continuing There has to be two sides For who is who defending? Who's protecting who? Until you know the answers Dziękuje za oglądanie!

In general terms of violence. You know they're doing just the, doing just the, doing just the same. Doing just the same. So who is who defending? And who's protecting who? Piosenka Piosenka

No, trzeba przyznać, że Culture Shock mieli czuja do muzyki reggae, jeżeli to na gitarze Jasper Pattison grał, bo na gitarze basowej, bo zakładam, że on jest tutaj wymieniony w składzie z tej właśnie płyty, no to nie gorzej niż Paul Simon, on się odnajdywał w estetyce reggae dub. Tak, no nawet takie można wrażenie odnieść, że jest tutaj w tej grze basu coś podobnego do tych takich regowych momentów w twórczości The Clash. Zgadza się. No ale to było Culture Shock, utwór o północnej Irlandii, a więc dla każdego Anglika temat zapalny. Tak, temat zapalny. Można ten tekst dzisiaj traktować jako taką ciekawostkę historyczną. Natomiast ja teraz, jak wróciłem do tego tekstu, miałem takie wrażenie, że można byłoby podstawić pod tą Północną Irlandię nazwę jednego z krajów europejskich, gdzie dzisiaj toczy się wojna.

On a personal scale taking we to mean everyone who ever races dead is the basis for everything wrong in this world. And of course everything are right as well but the list of wrongs that offends the soul like the trust of being killed before we get old. Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Piosenka i muzyka. Everything wrong in this world is the way the people behave. When you scorn the system but fight each other you're behaving exactly the same. If we thought a bit more before starting

The structure would change, change sooner or later. Falling in love won't stop the war. Falling in love won't stop the war. Falling in love won't stop the war. But liking other people makes no sense. Falling in love won't stop the war. Falling in love won't stop the war. But liking other people makes no sense. Wracając do wywiadu, w zimie żółte papiery sprzed 24 lat i do rozmowy z Dickiem Lucasem, ale też wspomnianym Jasperem Pattisonem, basistą. Również w Citizen Fish jak się okazuje. Padło pytanie, czy Citizen Fish to już jest taki zespół wyrastający poza scenę punkową, na co Dick odpowiedział, że ja wolę jak 10 tysięcy zespołów,

I to jest w tej piosence właśnie bardzo ciekawe, że ona porusza taki temat, który właściwie nie jest zupełnie piosenkowy. No i nie jest też punkowy, przynajmniej do czasu grupy Citizen Fish, chociaż od razu przypomina mi się utwór z lat siedemdziesiątych jeszcze grupy The Clash, Lost in the Supermarket. Oni już skupiali się na problemie związanym, jak ty tu ująłeś, z handlem detalicznym. No to posłuchajmy teraz grupy Obywatel Ryba. Piórnik Piórnik Piórnik

The focus on the package, the percentages, the drop. The ringing and the singing from the ceiling never stops. By the chronotaping tree, live a life of luxury. And it says so on TV, every corner of an hour. Consuming all the facts, makes you feel you can relax. Completely wrapped in facts, with ingredients on the back. So when you're sick, Piosenka na pianinie

From the Cradle to the Grave, czyli album Subhumansów nr 2. Tak, to jest można powiedzieć śmiało, że to jest bardzo ambitne przedsięwzięcie ta płyta. Tytuł From the Cradle to the Grave, czyli od kołyski po grób. Ta płyta właściwie jest takim koncept albumem punkowym, który pokazuje ludzkie życie. W konkretnym miejscu i w konkretnym czasie. Tu chodzi o Brytyjczyka, który tą swoją młodość przeżywa gdzieś tam w latach osiemdziesiątych na Wyspach Brytyjskich w tej takiej specyficznej otoczce społeczno-politycznej w obliczu toczącej się wojny właśnie w Irlandii, która też tam się pojawia w tekstach.

Gdzie ta wolność? Pytał w orwellowskim 1984 roku Dick Lucas. Wtedy właśnie ukazała się ta płyta From the Cradle to the Grave zespołu Subhumans. Tak jest. No ja tu jeszcze mówiłem o tych długich utworach, to ja może jeszcze tak w charakterze ciekawostki powiem, że te 17 minut w wykonaniu Subhumans to absolutnie nie jest rekord punkowy, bo swego czasu hiszpański krastowy zespół Ictus popełnił utwór, który trwał trzydzieści kilka minut. Więc są lepsi. No tak, a z drugiej strony są to utwory trwające po kilkadziesiąt sekund. Zresztą na From the Cradle to the Grave taki się znajduje. Ten otwierający krążek trwa 44 sekundy, no ale całość, dziesiąty utwór z rzędu to już nagranie tytułowe trwające, jak mówiliśmy, minut prawie 17.