19.02.2026 Piórnik - Michał Napiórkowski

Z biegiem okoliczności utwór, który usłyszeliśmy na początku audycji, koresponduje niejako z tym, co dzieje się na świecie. Sporo mówi się o tym, że Stany Zjednoczone wywołają kolejną wojnę, tym razem atakując I ran, a ja sięgnąłem po nagranie zespołu The Offspring Tehran, które miało pojawić się w audycji, ale w zupełnie innym kontekście. No, ale historia widocznie toczy się swoimi prawami, muzyka swoimi, czasem to gdzieś w jednym miejscu się... Wszystko łączy. The Offspring, bo dziś gramy przede wszystkim amerykański hardcore punk z lat 80. Mówiłem wczoraj w audycji Uwierz muzykę, że taki jest pomysł na najbliższą godzinę w audycji Piórnik.

Przede wszystkim zespoły z zachodniego wybrzeża, wyłącznie lata 80. minionego stulecia, choć zrobimy krótką wycieczkę. Na wybrzeże wschodnie, bo jest tam, był tam przed laty, on wciąż istnieje. Jeden zespół niezwykle ważny, którego dziś posłuchamy. No ale zaczęliśmy od zespołu, który zrobił oszałamiającą, jak na punk rock, karierę. Mówię tu o grupie The Offspring, która powstała w 1984 roku, ale pierwszy długogrający krążek ukazał się dopiero 5 lat później. I na nim właśnie ten utwór, utwór krytykujący amerykańskie władze, Dziś sporo takich nagrań młodych amerykańskich punkowców usłyszymy. Utwór, w którym Dexter Holland, lider grupy, śpiewa. Prezydent powiedział, niech żyje, niech żyje, niech się toczy.

To nie Wietnam, wygramy w Iranie. Islam niech będzie przeklęty. A w refrenie Wielki Szatanie nasze flagi płoną, bo tak często kończą się te zapędy amerykańskiej demokracji. Zespół The Offspring jeszcze dziś pojawi się na 95.9. Ponownie to będzie nagranie z ich imiennej pierwszej płyty. Teraz sięgam po jedno z wiodących nagrań innej kalifornijskiej grupy, czyli Dead Kennedys. Ten zespół też istnieje, no ale Jello Braffia, biafra, lider tej grupy, z nim nie występuje. No ale kiedyś panowie tak ładnie się dogadywali. East Bay Ray, Klaus Floride i wtedy chyba pierwszy perkusista zespołu Dead Kennedys, niejaki Ted, choć tak naprawdę Bruce Schlesinger.

Wspomniany wielokrotnie przez Jolo Biafrę, potwór w ludzkiej służbie, czyli Pol Pot, przywódca komunistycznego reżimu w Kambodży, za sprawą którego czerwoni kmerzy wybili, mówiąc brutalnie, jedną trzecią społeczeństwa tamtejszego, około 2 milionów ludzi. O tym właśnie śpiewał Jello Biafra, grali Dead Kennedys, no ale ten utwór miał znacznie szersze znaczenie. Właśnie między innymi chodziło o wskazanie wszystkim tym zachwyconych rządami silnej ręki, że jeżeli są tacy mocni, to zapraszamy. Bo najczęściej, gdy już taki zachwycony młodzian pojawiał się w koszulce Che Guevary gdzieś w jakimś państwie, chociażby za żelazną kurtyną, no to jego podejście do reżimów totalnych nieco się zmieniało.

Alright! We'll pass out on the couch! Alright! Good night! We've got nothing better to do Than watch TV and have a couple of brews Don't talk about anything else we don't wanna know We're dedicated to our bigger show Incredible! History Blue! Dallas! Rite Aid! We stick glue to the TV set all night! And every night! Why go into the outside world at all?

Nie sposób rozpoznać w tym nagraniu formacji NoFX, która słynie z takiego raczej bardzo miękkiego, melodyjnego też brzmienia. Tu z samych początków z takiej składanki zrealizowanej przez poczytny niegdyś magazyn Maximum Rock'n'Roll. NoFX w dworze Caps and Donuts. A teraz już bardziej poważnie, bo to grupa The Offspring, która zanim chyba jeszcze amerykańskim decydentom przyszło do głowy po raz pierwszy zaatakować Irak, pisała tak. Spójrz na siebie, żołnierzu, teraz z tym wielkim karabinem w mojej dłoni, gdy patrolujesz ten obcy kraj, słyszysz minę, która trzaska pod twoimi stopami. Czy teraz widzisz światło? Piosenka na pianinie

Antywojenny utwór z repertuaru The Offsprings, ich imiennej pierwszej płyty długogrającej Out On Patrol. To jego tytuł, utwór wyśpiewany przez Dextera Hollanda, który jak wiadomo jest osobą uczoną. Doktor z dziedziny biologii, biologii molekularnej, więc pewnie dobrze wie, o czym śpiewa grupa The Adolescents, która już teraz, czyli nastolatkowie, również jeden z tych pierwszych zespołów nowej fali hardcore-punka w Stanach Zjednoczonych, założony jeszcze w latach 70. który śpiewa o pewnej amebie obserwowanej przez naukowca przez mikroskop, która mimo, że ma tylko jedną komórkę, to jakoś sobie radzi i w każdej chwili może chwycić za telefon i zadzwonić.

We are scientists in our lab. Looking through the microscope. The little glass sides, they never lie. How can this flaw like hope? I've never seen anything like it before. This amoeba's got a mind of its own. But don't turn your back to stupid science world. This is reaching for the telephone.

Być może tekst utworu Amiba odnosi się do Amerykanina, do jakiejś wyjątkowej jednostki, a może nie ma większego, głębszego podłoża. Niemniej jednak ten utwór zaskakuje fantastycznym chórkiem. Bardzo precyzyjnie zaśpiewane chórki przez zespół The Adolescents to rzadkość. Nawet wśród zespołów z Kalifornii grających melodyjnego Piórnik, Piórnik.

Stosunkowo błaha piosenka, będąca wyrazem zachwytu Tim Armstronga nad jakąś dziewczyną, która niczym bomba zawróciła mu w głowie. To niemal na zakończenie, bo tu Dead Kennedys ponownie, tak jak słuchaliśmy ich w utworze Holiday in Cambodia. A The Offspring słyszani wcześniej przenieśli nas do Teheranu, to my teraz już bardzo rozrywkowo przenosimy się do Las Vegas właśnie z zespołem Dead Kennedys. Dziękuję za dziś. Michał Napiórkowski. Do usłyszenia jutro po godzinie 10.00.

How I wish that there were more than the 24 hours in the day. Even if I ran at a speed, boy, I wouldn't sleep a minute away. Oh, the blackjacket poker and the roulette wheel. A fortune money lost on every deal. All you need is sonar and the nerves of steel. So be my last picket. Wielkie dzięki i do zobaczenia!