17.03.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

KONIEC! Dosadnie. Na samym koniec utworu Terminal, Terminal, The End wyśpiewali panowie Joe Wobble i John Klein. Zautomatyzowany raj. To o nim śpiewają na najnowszej płycie weterani brytyjskiej sceny post-punkowej. Jeszcze jeden utwór z tego bardzo dobrego albumu. Headlights flashing, truth distorting Stories twisted to keep us sorting Through layers of fear they've been reporting I close my eyes and breathe in deep Step by step I'm finding clarity Screen by screen I'm setting myself free In a space between thoughts I can see The truth always been here inside of me Twelve steps forward on this journey home Admitting first I'm not alone Surrendering to what is unknown The wisdom I've always known

Nie tylko jazgotliwe, postpunkowe gitary znajdziemy na płycie Automated Paradise, ale panowie Joe Wobble i John Klein również trzymają rękę na pulsie elektronicznym. To w końcu Anglia wiedzą jak to się robi. No a Joe Wobble jak zwykle... Swoje ciągoty do niskich basowych częstotliwości ujawnia te basowe pochody rodem z produkcji Reggae Dab. To przecież chleb powszedni artysty, który zresztą przecież ma pseudonim Ja. Nie tak dawno, bo w minionym roku prezentowałem jego dubowe produkcje, między innymi z muzykami z dalekiej Mongolii. Bardzo ciekawy projekt tego muzyka, który teraz skupił się na współpracy z Johnem Kleinem, Automated Paradise.