15.08.2025 Beat Block - Michał Frysiak

Cześć wszystkim, ja nazywam się Michał Frysiak, a to audycja Beatblock w radiu UWM FM. Dzisiaj na antenie zaprezentuję wam portret Moodymana, czyli Kenny'ego Dixona Juniora, jednego z najbardziej charyzmatycznych i tajemniczych twórców muzyki Detroit, muzyki house, no i też szeroko pojętej muzyki elektronicznej. Będziemy mieli tutaj przeróżne światy, które przede wszystkim opierają się o tą esencję funk'u, soul'u z lat 70., by wymiksować się później z Detroit Techno, no i nadać wreszcie taki ostateczny kształt muzyki, czy też uniwersum Moodymana, pełnego groove'u, pełnego...

Za nami Clear od Cybertronu, czyli duetu Juana Atkinsa i Ricka Davisa. Jeden z kamieni milowych, jeżeli chodzi o muzykę Detroit i też wyznaczył ten numer, a także całe takie brzmienie, kierunek dalszego rozwoju tej kultury muzycznej w Detroit. No i też na parkiety... Powoli zaczyna wkradać się nasz bohater dzisiejszej audycji, czyli Moody Man. Moody Man zakładając swój niezależny label w 1994 roku, czyli KDJ Records, wydawał takie małe płyty winylowe 12 calówki. na których właśnie różnego rodzaju twórczość swoją prezentował. No i taki pierwszy długogrający album Moodymana to Silent Introduction, który ukazał się u Carla Craiga w Planet E, czyli też kolejnej legendarnej postaci, jeżeli chodzi o scenę muzyki elektronicznej.

Co ważne też dla całej twórczości Moodymana, ta właśnie cicha introdukcja stała się jednak powodem do... mocnego rozgłosu. Już wtedy na scenie Detroit można było usłyszeć Moodymana jako DJ-a, ale też jako głos tejże właśnie lokalnej sceny Detroit, jeżeli chodzi o brzmienie house'owe. Przed nami utwór z 96 roku I Can't Kick This Feeling When It Hits.

Utwór, który za nami, to chyba najbardziej przywoływany klasik Moody Mena. Prosta konstrukcja, a zarazem genialne połączenie strzępków z utworu I Want Your Love od Chick, zderzone z kołyszącym gruwem, takie mikropętle, no i przede wszystkim... urok winylowego szumu, ciepła, które właśnie jest bardzo charakterystyczne dla brzmienia Moodymana. Klucz też tkwi w tym, jak Moodyman obchodzi się z samplami, bo nie jest to właśnie taki namacalny mashup, ale właśnie wgryzanie się w hipnotyczne gruwy, digowanie takich bardzo... małych fragmentów, czy też takich fragmentów, które nawet gdybyśmy słuchali całego utworu, nie będą brzmiały jak jakiś highlight, ale właśnie wycięte przez Moodymana i wrzucone w pewnego rodzaju loop, generują naprawdę świetne doświadczenie, no i wpływają przede wszystkim na wyobraźnię słuchacza.

No i ta wyobraźnia słuchacza jest pobudzana... różnego rodzaju zabiegami, o których opowiem chwilę później, a teraz przejdziemy do kolejnego utworu właśnie z Silent Introduction, który w jakiś sposób też brzmi specyficznie i wówczas bardzo nowatorsko, czyli Don't Be Misled od Moodymana. Dzięki za uwagę!

Słuchacie audycji Beatlog w radiu UWM FM i teraz możemy skupić się na charakterystyce brzmienia bohatera naszej dzisiejszej audycji, czyli Moodymana. Przede wszystkim sampling i przede wszystkim sampling oparty nie tylko o najbardziej mashupowe rozwiązania, tylko właśnie wyszukiwanie bardzo ciekawych... nietypowych loopów, ale też groove'ów znajdujących się właśnie w tych samplach. Dodatkowo dodanie różnego rodzaju tła w postaci rozmów, field recordingu, czy też nawet dodawanie skitów, by to wszystko zwiększyło imersję odczuwania tej muzyki. Mamy też takie zabiegi jak przeszukiwanie fal radiowych, jak to chociażby w utworze Radio na albumie Mahogany Brown, no i też to właśnie

Przede wszystkim muzyka house'owa, muzyka house'owa, która właśnie żyje miastem Detroit. No i tutaj ważne jest też, jakich narzędzi używa Moodyman do swoich produkcji. Przede wszystkim samplerów, samplerów takich jak SP-1200 i to też właśnie charakteryzuje jego ciepłe brzmienie i też krótkie sample, których używa, zwłaszcza we swoich wcześniejszych produkcjach. produkcjach. Później ta muzyka jednak rozwija się trochę bardziej, jeżeli chodzi o kwestię tej długości sampli, czy też po prostu dogrywane instrumenty na żywo. No ale to wszystko, zwłaszcza w tych poprzednich i wcześniejszych utworach od Moody Mena pozostawia takie nietypowe przestery, nietypowy, nieregularny swing, który też możemy usłyszeć i co też cechuje innego artystę z tej sceny Detroit, czyli J Dilla, czyli ten feeling, ta naturalna charakterystyka muzyki jest w tym wszystkim

Dalszy rozwój kariery Moodymana to wciąż niezależna droga, która została podyktowana decyzją innych labeli, do których to wysyłał Moodyman swoje nagrania, ale żaden z labeli nie chciał wydać jego muzyki. Tak też powstał KDJ, który bardzo mocno wpłynął na rozwój sceny Detroit, a od 2002 roku Moodyman stworzył siostrzany label o nazwie Mahogany Music, który właśnie promował artystów z Detroit, No i mowa tutaj o takich artystach jak Amp Fiddler, czy też Monika Blair, a nawet też wydawnictwa związane z archiwalnymi nagraniami J. Dilley. Utwór, który za nami, czyli Shades of J, to właśnie kwintesencja metody produkcyjnej Moody Mena, no bo na papierze są tutaj tylko dwa sample z punku od Boba Jamesa, no i koncertowe,

Muzyka Moodymana sama w sobie wiele mówi o tym, jakie inspiracje go cechują, jakie podejście ma chociażby do sztuki samplingu, ale ważne jest, żeby podkreślić, jakie znaczenie ma Moodyman nie tylko dla muzyki globalnie, ale tak samo dla społeczności Detroit. No bo po pierwsze mamy tutaj właśnie strażnika tradycji Detroit, który w miejsce tego futurystycznego chłodu wprowadził miejsce dla ciepła samplingu, dla ciepła gruwu, oddanie właśnie do tego brzmienia Motown, ale też w bardzo taki autorski sposób. Dodatkowo chodzi o budowanie społeczności, czy to wokół sceny klubowej, DJ-skiej,

ale tak samo jeżeli chodzi o społeczności na przykład skaterskie czy też rolkowe, bo również Soul Skate to taka impreza, nad którą patronat ma Moody Man i w Detroit właśnie taką rolkową imprezę organizuje. Kolejna rzecz to też symbol niezależności, tak ważny dla całej twórczości muzyki elektronicznej czy też muzyki, ta niezależność właśnie realizowana przez Moodymana daje przykład innym, jak warto inwestować w własne wydawnictwa, jak warto inwestować we własne zasady i jak ciężką, nieustanną pracą można właśnie takie sukcesy na własnych zasadach osiągnąć.

Po trzecie też ważne jest to, że ten wpływ na muzykę, który można wykreować swoją twórczością jest tutaj bardzo znaczący. No i też właśnie takie brudne, low-fiowe, zaszumione brzmienie, które możemy usłyszeć o Moody Mena. ale też taki bardzo emocjonalny sampling, który również później staje się niezwykle ważny w gatunkach takich jak lo-fi house, outsider house, czy też również chill wave, który w jakiś sposób mówi się, że zainspirowany właśnie przez Moodymana. No i wreszcie popkultura, również w jakiś sposób postać Moodymana

Dzięki, dziękuję. Na sam koniec audycji Beatblock poświęconej twórczości Moodymana. Chciałbym pozostawić Was z dwoma utworami, które dla mnie bardzo idealnie łączą tą intymną atmosferę twórczości Moodymana z też jej emocjonalnym wymiarem, czyli I Need You So Much oraz Runaway. Tutaj mamy Moodymana w trybie kamery z ręki, bo tak można powiedzieć, że podchodzi on do tego, nagrania, bo mamy tutaj pewnego rodzaju field recording, oddanie takiej atmosfery baru, atmosfery miasta, no i bardzo takiego właśnie miejskiego portretu, który idealnie łączy się też z saksofonem normy Jean Bell.

Oraz gościnnym udziałem producenta Pitch Black City, których również mamy tutaj w tych utworach. No i to jest dla mnie całe sedno fenomenu Moodymana, bo z najprostszych, czasem takich niedoskonałych elementów potrafią zbudować niesamowite emocje, które zostają ze mną na długo i mam nadzieję, że również zostaną one tutaj. z Wami również. Dziękuję Wam bardzo za dzisiejszą audycję. Słyszymy się już za tydzień o tej samej porze. Trzymajcie się i do usłyszenia.