13.05.2026 Strefa Niepotrzebnych Słów i Dźwięków - Piotr Szauer

No i dziś kolejna taka audycja, w której wspominamy niezwykle ważną postać dla sceny piosenki z tekstem, ale też wspaniałą aktorkę, którą zapamiętamy z wielu znakomitych ról filmowych, serialowych. Stanisława Celińska odeszła wczoraj. Urodzona w Warszawie, zmarła także w stolicy swojego kraju, z tym miastem związana przez całe swoje życie. No i piosenki, pozostają piosenki, często to podkreślamy, gdy przychodzi nam żegnać tych, których głosy często towarzyszyły nam przez całe życie. Tak na pewno jest w przypadku Stanisławy Celińskiej. Stanisławy Celińskiej, która już w latach 60. przedstawiła się publiczności ogólnopolskiej, chociażby zdobywając nagrodę festiwalu w Opolu.

No i przez kolejne lata gdzieś dzieliła tę karierę aktorską z karierą Śpiewającej aktorki, tak można to nazwać, chociaż poza ten schemat aktora śpiewającego daleko wykraczała, bo niewielu jest takich artystów, którzy piosenkami opowiadają życie, w których interpretacjach czuć, że te historie, choć nie pisane ich słowami, ich muzyką, brzmią jak właśnie stworzone historie. Wprost dla nich. Atramentowa rumba to jeden z tych utworów, z których na pewno zapamiętamy Stanisławę Cylińską. Jest ich oczywiście o wiele więcej. Dziś takie w czerni i bieli nagrania i jeszcze kilka pocztówek piosenkowych, którymi chciałbym Stanisławę Cylińską wspomnieć.

No jasne. Tak będzie. Smuteczku mój. Jest z nami ten smuteczek dzisiaj. Pewnie go współdzielimy od tego momentu, kiedy wczoraj dotarła do nas informacja o śmierci Stanisławy Cylińskiej. Dwa utwory z płyty atramentowa z tekstami Wojciecha Młynerskiego. Smuteczku mój oraz Czerń. I biel. I jeszcze jedna piosenka sprzed lat, z której na pewno zapamiętamy Stanisława Celińską, jeden z tych ważniejszych utworów w jej piosenkowej drodze, bo też wielokrotnie na wzór Celińskiej piosenka ta później interpretowały kolejne wokalistki, chociażby na scenie piosenki literackiej, chociażby na zamkowym dziedzińcu w Olsztynie, w konkursie spotkań zamkowych, czy też w przeglądzie piosenki aktorskiej.

Sąg sprzątaczki z tekstem Jona Szakowty, Stanisława Celińska, jedna z tych ważniejszych piosenek, z których zapamiętamy tę znakomitą aktorkę, ale i wokalistkę, która piosenkami opowiadała często swoje własne życie. Zwykle, gdy odchodzi ktoś ważny, nie brakuje pożegnań. Jedno takie pożegnanie bardzo osobiste chciałbym przytoczyć, które pojawiło się wczoraj. To pożegnanie, które w mediach społecznościowych zamieścił Marek Dyjak. Dziś odeszła jedna z najważniejszych kobiet mojego życia, osoba, która była mi bardzo droga i bliska, Stanisława Celińska. Spotkał mnie wielki zaszczyt, a razem ze Stasią wykonałem piosenkę Piotra Bukartyka, śniadanie na tapczanie.

Obojgu nam nie wyjdzie to na zdrowie. Śniadanie na tapczanie. Utwór Piotra Bukartyga nagrany wspólnie przez Marka Dyjaka i Stanisławę Celińską. No tak, na spotkaniach zamkowych też pojawiała się Stanisława Celińska, chociażby w koncertach reżyserowanych przez Jerzego Satanowskiego. A o spotkaniach zamkowych teraz sobie opowiemy, bo wczoraj obradowało jury konkursu 52. edycji festiwalu i znamy już artystów, którzy w konkursie w drugiej połowie czerwca pojawią się i zaprezentują w Auli imienia Anny Wasilewskiej w tym roku koncert konkursowy 19 czerwca konkretnie. Po nim Piotr Rogucki, laureat sprzed lat.

Zachęcamy do współdzielenia tych emocji już w drugiej połowie czerwca w Olsztynie. Na dobranoc jeszcze deszcz i Stanisława Celińska z towarzyszeniem Royal String Quartet. Ja już dziękuję za wspólnie spędzony kolejny środowy wieczór. Do usłyszenia. Piotr Szałer. Muzyka