13.05.2026 Strefa Niepotrzebnych Słów i Dźwięków - Piotr Szauer

Maj i śnieg ja własny. Smuteczku mój, cichutkim domowniku Od dawna już przyjaźnię z tobą się Kłopotów my chruj i zmartwię bez liku Wciąż powierzę ci

Smuteczku mój, serdeczny powierniku Ileż to lat ta przyjaźń już trwa I świadkuje jej często w chwili złej I tak ze mną będzie i zawsze i wszędzie, że ślicznie się przędzie życie me w donacji moją.

Tak nieustannie się zdarzało, gdy nieszczęście choćby małe, choć na chwilę chciało wziąć na chod. Tyś oczywiście chod przecinał osobiście. Smuteczku mój, z nadzieją i radością Zmieszałeś się, przeinaczyłeś je Nie dałeś się mi nacieszyć miłością Wciąż odmieniasz los

Smuteczku mój, wiem za co Ciebie lubię, choć w oku mym przez Ciebie lśni łza. Może za to, że życie znasz i mnie, Ty jeden. A co jest niezwykłe, że są szanse nikłe Że całkiem nie zniknę w życiu tym w tonacji mol Że przerwę kiedyś raz milczenie Krzyknę szczęście zrój na ziemię Spróbujmy istnienie wziąć na hol I uroczyście hol ten chwycisz osobiście

No jasne. Tak będzie. Smuteczku mój. Jest z nami ten smuteczek dzisiaj. Pewnie go współdzielimy od tego momentu, kiedy wczoraj dotarła do nas informacja o śmierci Stanisławy Cylińskiej. Dwa utwory z płyty atramentowa z tekstami Wojciecha Młynerskiego. Smuteczku mój oraz Czerń. I biel. I jeszcze jedna piosenka sprzed lat, z której na pewno zapamiętamy Stanisława Celińską, jeden z tych ważniejszych utworów w jej piosenkowej drodze, bo też wielokrotnie na wzór Celińskiej piosenka ta później interpretowały kolejne wokalistki, chociażby na scenie piosenki literackiej, chociażby na zamkowym dziedzińcu w Olsztynie, w konkursie spotkań zamkowych, czy też w przeglądzie piosenki aktorskiej.