11.09.2025 Piórnik - Michał Napiórkowski
Głównym bohaterem dzisiejszej audycji będzie John Wright, kiedyś Nomeansno, obecnie tworzący projekt Dead Bob
Jego starszy o ponad 8 lat. Brat jednak już ładnych parę lat temu wycofał się z branży muzycznej, a John oszukał troszeczkę miejsca dla siebie, nagrywał innych. No i w końcu zdecydował się założyć projekt solowy, który szybko obrósł we współpracowników. Powstała płyta, ona okazała się dwa lata temu, a zespół nazywa się Dead Bob i w najbliższych dniach będzie grał w Polsce. Trasa po Europie zahaczy nasz kraj, mówiłem o Zgorzelcu, w sobotę zespół zagra w Warszawie, a dzień później w Krakowie. No i ja w sobotę wraz z reprezentacją Olsztyna zamierzam w klubie Mechanik bawić się do...
twórczości zespołu Dead Bob, ale nie oszukujmy się, oni w zanadrzu mają utwory Naomi Snow, a też i własne utwory za sprawą Johna Wrighta, perkusisty, wokalisty, okazjonalnego klawiszowca. Brzmią czasem jak nieodżałowana kanadyjska grupa, którą teraz usłyszymy. a którą swego czasu wydawało Alternative Tentacles, wciąż działająca firma Jello Biafry z Dead Kennedys i pomyślałem, że zajrzymy do katalogu Jello Biafry, do twórczości kapel, które kiedyś istniały, już nie istnieją albo istnieją, ale bardzo w marginalny sposób. No Means No teraz z najbardziej znanej płyty Wrong, z charakterystyczną krową. Myślę, że podczas polskich koncertów i nie tylko, kilku co najmniej fanów pojawi się w tego typu t-shirtach.
W takim też sześć swego czasu poradował Titus z Acid Drinkers. No ale to były lata dziewięćdziesiąte. Wtedy No Means No pojawili się z zupełnie nową jakością w Europie. Have you heard the news? The dead war. You hear that sound? You hear that sound? My fingers scratching.
Gęsta, intensywna muzyka i przede wszystkim bardzo głośna. Podczas koncertów No Me Snow przez lata byli zmorą nagłośnieniowców. Nie tylko u siebie w Kanadzie czy w Stanach Zjednoczonych, ale i Europejczycy wspominali, że nagłośnianie zespołu No Me Snow było prawdziwym koszmarem. To wszystko można przeczytać w autobiografii. tego zespołu, czy też w biografii raczej stworzonej przez jednego autora, a rozmówców było wielu. Oczywiście na czele Rob i John Wright. A zespół Dead Bob to grupa, która pewnie też będzie sporo hałasować. Skąd w ogóle ta nazwa? Fani wiedzą, że to przecież jedna z piosenek No Me Snow, tak się nazywa.
To jest również postać narysowana i wykorzystywana wielokrotnie ze świata No Me Snow. Taki przygłupi chyba, być może symbolizujący mieszkańców Stanów Zjednoczonych człowiek, który powiesił się na sznurze, ale wciąż żyje, uśmiecha się i macha jeszcze ręką bezczelnie. Taki jest głupi. Sam zespół w odróżnieniu od Nomi Snow to już nie tylko męska rzecz, bo w tym kwintecie Dead Bob gra jedna kobieta, Christy Lee Odette, która śpiewa, ale okazuje się, że przede wszystkim z zawodu jest trębaczką, a nawet wykładowczynią gry na trąbce w Vancouver Academy of Music. No i gra również zespołem Wrong, tyle że bez literki W z przodu, ale to jest chyba jasne, że w pewien sposób jest to wyraz hołdu dla zespołu No Miss No i ich najbardziej znanej płyty.
A z kolei jedyna płyta Dead Bobs, którą przyjadą do Polski, nosi tytuł Life Like. a place to live and close to where started here and even there lots of eyes in time and space a happy smile upon my face all this and so much more light floods the open door blood rushing to my head
Być może niektórym Kanada kojarzy się z postaciami Teresa i Filipa, ale Kanada ma swojego Dead Boba i to już od kilkudziesięciu lat. Najpierw jako postać zespołu Numis, teraz już jako samodzielny twór. Pod tą nazwą, z jedną płytą, której słuchamy w tej chwili, wydaną dwa lata temu, na niej dwa utwory braci Wright, a więc poniekąd można powiedzieć, że to nie wydane nigdy, nie opracowane przez nich do końca utwory Naomi Snow, które usłyszymy na tym polskim koncercie, jednym z trzech. Ale tam również Some Buddies, utwór, który ukazał się na płycie winylowej, na singlu, który pochodzi wprost z repertuaru Nie znaczy nie.
A niektórzy twierdzą, że będzie więcej wątków związanych z kanadyjską legendą, aczkolwiek na hity pokroju Oh No Bruno, Dat czy Sex Mat raczej bym nie liczył. To jeszcze jedna odsłona z płyt Life Like. Dead Bob. KONIEC!
Dead Bob raz jeszcze, ale już dziś po raz ostatni z tej współczesnej płyty, bo jednak w piórniku staram się sięgać po nagrania znacznie starsze z lat dziewięćdziesiątych czy początków tego stulecia i tego będę się trzymał, choć też będę starał się przeplatać stare nagrania z tymi nowszymi. Zespół, który na scenie szaleje, podobnie jak Ną Misną, zespół, który lubi połamane rytmy, no ale też nie da się ukryć, ma w sobie sporo boomerstwa. Myślę, że wielu z uczestników koncertu warszawskiego to właśnie będą ludzie przyzwyczeni już do pewnych brzmień, chętnie wracający powodowani falą nostalgii do nagrań sprzed lat, czy klimatów, które...
poznali za młodu. Ja się również chyba zaliczam do takich ludzi, ale dla mnie to cnota boomerstwa. Nie należy się wstydzić. Myślę, że będzie nas wielu. Nie tylko w Warszawie, ale w Krakowie, Zgorzelcu, czy na całej europejskiej trasie grupy Dead Bob, która zaprzyjaźniona jest z formacją Victims Family. Victims Family i No Miss No kiedyś wymieniani byli jednym tchem, choć ci drudzy Rodzina ofiar to zespół z Kalifornii. Amerykańska formacja powstała parę lat później niż twór braci Wright. To był rok 1984 i tak naprawdę victims family przestali istnieć na początku tego stulecia. Formalnie, bo wracali wielokrotnie, niezliczoną ilość razy do grania, a nawet popełnili całkiem współcześnie, bo w zeszłym roku
Jakoś tak niechcąco wyszła bardzo wysokokaloryczna audycja po pączkach od Alicji. Przyszedł czas na tłuszcz wieprzowy, wytapiany. Zespół Larti, dwóch charyzmatycznych liderów Biafra i Jurgensen na tych wspólnych płytach zrobiło naprawdę sporo zamieszania. Szkoda, że już razem nie występują. A na zakończenie jeszcze zespół, który... Swego czasu grywał z No Miss No, grywał z Fugazia, był polskim zespołem Something Like Elvis. Formacja nieodżałowana, która niestety już nie gra, ale w której na perkusji występował Bartek Kapsa, którego w sobotę zobaczymy przed grupą Dead Bob. On jako perkusista grupy Java nam się objawi.
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Głównym bohaterem dzisiejszej audycji będzie John Wright, kiedyś Nomeansno, obecnie tworzący projekt Dead Bob