10.12.2025 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

No i też w związku z tym te ostatnie regularne wydania, uwierz w muzykę, gdzie prezentujemy nowości, będą takie już nieco inne, być może dla niektórych wtórne. No ale na przykład Karol Kotański od wczoraj już podsumowuje rok 2025. Wkrótce pewnie zarówno ja, Szymon Topacz, Piotr Szawer będziemy również sięgać po najlepsze dokonania w muzyce roku 2020. Ale póki co Jacob Allen, Brytyjczyk znany jako Puma Blue, który już teraz promuje kolejny album. Pomimo tego, że w lutym ukazała się jego ostatnia jak do tej pory płyta, krążek Anti Chamber, który rzeczywiście był nieco anty, bo artysta w ogóle go nie promował.

Surowe, chłodne i hipnotyzujące dźwięki formacji Under the Skin z Warszawy. Właśnie ukazuje się ich trzecia płyta Never Return. Tu z krenikarskiego obowiązku dodam, że oba słowa w tytule, ale w każdym... Tytule każdej piosenki są tak graficznie przedzielone ukośnikiem, a więc niekoniecznie Never Return, ale dwa niezależne słowa obok siebie funkcjonują w tytule tego nagrania. A teraz artystka, o której chyba pierwszy raz usłyszałem, gdy pojawiła się wśród gości na płycie Niezły Bagno w formacji, a w zasadzie duetu, Tłusty Majonez, obok na przykład Alicji Sobstyl, Wojtka Mazalewskiego czy Olafa Węgram pojawiła się Ola Schmidt.

Polka, która jakieś ćwierć wieku temu wyjechała do Wielkiej Brytanii, Tam też mieszka, obecnie w Leicester. Tam ukończyła szkołę i tam zajmuje się tworzeniem muzyki. Wspomniał o niej też związany przez lata z Olsztynem twórca muzyki elektronicznej Piotr Bejnar, który zajął się masteringiem winylowym najnowszej płyty Oli Schmidt, Spark in the Machine. Iskra w tej maszynie pojawia się wielokrotnie. To 13 utworów zrealizowanych w kompletnie różnych miejscach, o czym pisze artystka, bo zarówno w Warszawie, w Los Angeles, Leicester czy brytyjskim Jorku. Sama zaś płyta została zarejestrowana w sposób, w jaki Ola Schmidt lubi najbardziej, bo jest specjalistką od zapętlania, lupowania dźwięków na żywo.

Tak też i wyglądał proces powstawania tej płyty, gdzie można usłyszeć głos, maszynę lupującą, mikser Roland Go, telefon komórkowy, coś co nazywa się Tiny Drum Pocket Operator, czyli po prostu jakiś taki przyrząd tworzący bit. Jest też flet w dwóch utworach, a także w jednym gitara. To wszystko. Tyle i aż tyle znalazło się w tej strukturze muzycznej na płycie Spark in the Machine. Ola Schmidt w dwóch utworach już teraz. Coming from a very very very very very very very very very very very very

Polacy za granicą radzą sobie doskonale. Ola Schmidt, Spark in the Machine. A na ostatnie 12 minut zapraszam na muzykę rapową. Najpierw przedstawiciel najmłodszego pokolenia raperów w Polsce, czyli Kosma Król, który nagrał wspólną płytę z młodym wciąż jazzmanem, kompozytorem i saksofonistą. Kubu Łowieckiem, który już od dłuższego czasu zdradza fascynację elektroniką, chodzi w kolejne współprace z raprami. Oto kolejna z nich. Kino Femina, tak nazywa się ten dwudziestominutowy, niespełna krążek i najbardziej znany utwór z płyty, która właśnie się ukazała. Kubuś, Kubuś. Mam swój syfna.

Żały dziś parów agasów, ale mam trochę zapasu czasu Także nie patrzę już dłużej, po prostu nie robię im hałasu Kasuj foteczki, nie przyjdzie już czas na zgody Może uścisk dłoni, ale do twojej gabloty, chłopie no co ty, o Ile mogę serca dać z k***ą Żeby potem dostać silent treatment Dziwko, a ta miłość to dla rozwoju nie melo Karma w swoim czasie was dojedzie, to przez hip-hop Wiem jakie mam intencje i nikt mnie nie wmówi, że są inne Ale nadal ma prawo kosmy nie lubić I to dziwne, że są relacje skończone bez wyjaśnień Ale jak się nie tłumaczę, to nie skończyłem właśnie Mam swój syf na sen Przy tym razem ze mną

Kuba Więcek trzyma rękę na pulsie, współpracując z głosem młodego pokolenia, czyli kosmo. Nie do końca wiemy, o czym jest ten utwór, a słowo syf w młodzieżowym slangu ma kilka różnych znaczeń. Nie będziemy się teraz nad tym skupiali, bo czas na koniec na truskul, czyli propozycję dla nieco starszych fanów polskiego hip-hopu. Niedawno, w końcu, po raz pierwszy w streamingu pojawiła się płyta, przez niektórych uznawana za kultową, przez niektórych niekoniecznie. Płyta, która nosi tytuł W strefie jarania i w strefie rymowania opolskiego składu Dinal, gdzie panowie Wonke i kilku innych popisuje się rymując. Zapraszam na dwa utwory z tego albumu Spirala zła i bułki z szynką do godziny dwunastej.

Zamiast braga to się nie chwalimy się Nasz rap robi to za nas, bo Dobra pętla broń się sama, bo Dobra zropka nie wymaga reklamy To, to nasza gra i uwaga wygramy Ona była, a może jest nadal czystą grą Choć showbiz ją łyknął niszcząc ją Jej styl coraz bardziej przypomina pop i disco Ale ja mimo wszystko jestem hip-hop optymistą I stąd podrywam ją na głos, na wosku Nasz los na włosku wisi, eż coś tam w związku Ja jestem dla niej śmieszny jak Andrzej Mleczko Daję jej jedną miłość od szesnastki gdzieś Nie, letnią miłość do szesnastki wiesz Nie, letnią miłość jak warszawski deszcz Ale lepszą miłość jak Chuck D. Fresh Wiem, jej obywatel na okładkach brawo Ale ciągle jej wybaczam, to straszna słabość Wiem, chłopaki mówili im PKU Ale ja się zajeb... w niej Śpiewać każdy może

Bo olej to jest sport, może boli Cię to bardziej niż zakwasy Brak osiągnąć stylu twardziej niższej klasy Patrz jak ćwiejszą asy i rób to samo Stać się na więcej to sobie mów co rano Nie podaję recepty, jak być fit Nie jestem raczej ekspertem, ale przypominam Karol jak minister zdrowia Zdrowa lędzisz lubów nie jest dobra dla zdrowia Kiedy diabeł pije benzynę i je smar Ja jem prowitaminę i piję drank W sensie, że żyję zdrowo, nie chcę dużo ważyć Moje oczy są zielone, bowiem dużo warzyw piję, nie?

Potem to nie są rady z magazynu Forma pisiorka dla zimnych łokci w Fordach, Escortach To dobre słowo na sejo do chłopów Pamiętaj, nigdy nie wal prochu, rób serię po trochu Pamiętaj, odrób aerobik jak Yomix Pamiętaj, jo, ale zrobisz jak zrobisz Płyta, która skrzy się nawiązaniami do kultury hip-hop, już z samym tytułem Krążka w strefie jarania i w strefie rymowania, nawiązuje do legendarnej płyty Skandal Molesty. To Dino z Opola.