09.07.2025 Szatntowisko - Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz

Hej, hej, żegluj no, strzeźcie córek zbytnio, jargęcki statek w Zadokie wszedł. Słońcem nas przyjął, wchilął port, na brzegu dziewczyny już. Kolanem, hej, go kolano trą, a mężczyźni rączawki z gór. I szybko tam, na szczufnący tram, na złoto przemienił się. Lądowych uciekł, szedłem szukać sam, nie wiedząc, że zgubi to mnie. Hej, hej, żegluj no, strzeżcie córek swych chwilą, jak eski statek w zatokę wszedł.

Małej dziw w ręce wpadłem tam, miała oczy jak morza to Podniosła raz rzęsy, a ciepło ich przypomniało stracony dom Dałem się jej nigdy dzieciak wieść, o swym ojcu mówiła mi że pastorem jest i jak walczy ze złem, niby tarcza w tym mieście tkwi. Jak słońce co wiosno rozstawia kry, tak szybko sprawiła, że padłem na kolana i zgodziła się przysięgać na dobre i złe. Nie zobaczę już Atlantyku głów, górnię zapłonących krwią. Może czasem jeszcze przyniesie sztorm, najwolności piosenkę tą. Hej, hej, hej! Szeglujno, strzeźcie córek, zwykli lo, jargeski statek w zatokę wszedł.

Potańcujemy tam sobie wnet, wej, hej! Szeglujno, strzeźcie córek, zwykli lo, jargeski statek w zatokę wszedł. Potańcujemy tam sobie wnet, wej, hej! Szeglujno! Tysiące zdrow piękno Twe już da I nie ma gamy Twoich barw Dady wciąż domne i zachłanne tak Urodą swoją stalem pamić nas