09.07.2025 Szatntowisko - Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz

Ej go, resztę czartu czyni i wódę karmu. Od wschodnich Prus uciekali prawie wszyscy Armia czerwona parła, naprzód rządna krwi Uchodźców tłum kłębił się przed portem w Gdyni Skąd Wilhelm Gustloff miał nieparze w morze wyjść Styczniowy wróż skąsał niecierpliwe twarze

Każdy na pokład wetrzeć się czym prędzej chciał. Żołnierze i nazistowscy dygnitarze. Kobiety, starcy, dzieci, statek pękał w szwach. Zresztą akt zniósł zarzesze i Führera Gdy Gustloff w rląk przez nos na strzachu stążał już Strach zmienił się w nadzieję ocalenia Spokojniej czas odmierzał ukojony puls Wtem silny wstrząs w umysłach pożar wznieślił Sowiecka uś podwodna miała łatwy cel Torpedy trzy jak pocałunek śmierci

Ale nie, nie. Nikogo nie widziałem. Nawet patroli. Jakby pan popatrzył, to Wilhelm Gustloff, no proszę pana. Ale wie pan, jakie wrażenie na mnie to zrobiło. Bo słyszałem, że tam szturmują granice, nie? Proszę pana. Z tamtej strony. Różne słuchy chodzą. Podobno plaża. Podobno wszystko jest dobra. Tak, tak, tak. Wolniej, wolniej, wstrzymaj konia, dokąd pędzisz, wsta lodziany. Dokładnie. No i tam Jeruzalem, wie pan co, pan po... Jejku, po jak cienkim lodzie pan stąpa dzisiaj. Jest pan takim ryzykantem. To wszystko dlatego, że jestem przeziębiony. Pewnie tak, gorączka wjechała, 36,7. Jak to facet, nie? Proszę pana, to ja jeszcze z dobrą informacją spieszę, bo jakby pan chciał się...