Poza zasięgiem: Sharenting (13.10)

Czyli wchodzą tutaj w grę chociażby te często już chyba myślę wyśmiewane sytuacje typu o moja znajoma, mój znajomy po raz kolejny wstawia zdjęcie swojego bąbelka na Facebooka i te sprawy. No i wszystko fajnie, jakby nikt nie, nikomu nie zabrania. Cieszę się oczywiście z tego, że jest z rodzicem, to jest podejrzewam wspaniała sprawa. Natomiast wiąże się to też z wieloma zagrożeniami. To najpoważniejsze i myślę takie, od którego w ogóle musimy zacząć, bo to jest dopiero coś, co mam poczucie, że powoduje u ludzi nie tylko taki dyskomfort, ale też takie obrzydzenie. To jest to, że... I tu nie pamiętam, czy będę się podawał na raport Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, czy inne miejsca.

Widać, że trochę też ten nasz dyskurs i sposób, w jaki my zaczynamy prezentować siebie na ekranach przed wszystkimi widzami na telefonach też, zaczyna się coraz bardziej radykalizować i to wynika też, myślę, z samego założenia, czym te media społecznościowe się po prostu stały. Myślę, że to faktycznie nie było tak na same założenia, na samym początku, że to chyba faktycznie miało być coś, co pomoże nam się gdzieś tam połączyć i tak było. Ja pamiętam te wczesne, powiedzmy, czasy facebookowe, gdzie dodawało się ludzi. Dzisiaj nikt nie dodaje. Nie wiem, czy ty masz, tak? Dzisiaj się nie dodaje znajomych na Facebooku. Jest tak, że masz jakąś pulę, która została wygenerowana, nie wiem, 10 lat temu, powiedzmy. I się pisze na Messengerze, raczej się nie dodaje, nie publikuje się zbyt wielu rzeczy, raczej się konsumuje treści z fanpage'a, ale to też może być gdzieś tam moja taka bańka, nie?