Czerwony dywan: Za Kotarą (21.11)
W sobotę, 21 listopada, gośćmi byli: Piotr Białek i Mariusz Śliwiński - przedstawiciele zespołu Za Kotarą. To formacja z warszawskiego Ursusa, która konsekwentnie buduje swoją muzyczną drogę, stawiając na autorskie kompozycje i rockowy charakter.W rozmowie Dagmara Obrębska porusza temat debiutanckiej EP-ki zespołu pod tytułem „Budzik”. Rozmawiamy również o kulisach powstawania płyty, tekstach, koncertach, zespołowej energii i o tym, co wydarzyło się za kotarą, zanim muzycy wyszli na scenę.
Dzień dobry Państwu. Moimi i Państwa gośćmi są dzisiaj dwaj panowie, Piotr Białek i Mariusz Śliwiński, czyli część, można powiedzieć, że mniejsza część formacji Za Kotarą. Dzień dobry panowie. Dzień dobry, cześć Piotrek. Piotr, ty jesteś wokalistą, więc może zacznę pytanie od ciebie, a pytanie, które przychodzi mi jak do głowy, kiedy czytałam o was, to jest to, że formacja Za Kotarą ma bardzo zabawno ten swój początek z nazwą. Możesz przybliżyć ten właśnie, dlaczego Za Kotarą jest Za Kotarą? Tak, z przyjemnością to taka anegdotka, że jak zaczynaliśmy nasze próby, to to było w Domu Kultury.
Nie powiem w którym, bo historia jest taka, no w Ursusie, ale mamy kilka, więc jest ten. I po prostu nie mieliśmy gdzie się podziać, staraliśmy się unikać, żeby nie nosić jak najwięcej sprzętu z sali prób do sali, do magazynu. Tak pomyśleliśmy z chłopakami, że upchamy wszystko za kotarą, bo tam była taka kotara przy scenie. Jak najpłaściej, żeby ta kotara nie odstawała. Ustawialiśmy wszystkie piece, statywy, talerze. Kotara się zasłaniała, po nas nie było śladu. Wiem o takiej sytuacji właśnie, Było jakieś szkolenie z BHP i tam jakieś drogi ewakuacji, tam z pilota właśnie się odsłoniły te kotary i cała droga ewakuacyjna była zablokowana naszym sprzętem, więc nas wyproszono za tej kotary i musieliśmy tam już nosić ten sprzęt, chociaż bardzo miło wspominamy ten Dom Kultury, bo tam były nasze wszystkie początki.
Sześć osób, to jest spora ekipa w zespole. Słuchajcie, kiedy dochodzi do tego, że Piotr przynosi utwór, bo jak powiedzieliście, to jest tak jakby dusza, czyli ma tutaj pomysły na tekst, na muzykę. Jak to potem jest, kiedy aranżujecie dane utwory? Czy siadacie wspólnie? Czy ktoś przynosi pomysł? Jak wygląda ten proces nad tworzeniem utworów? Mogę? Ja? Oczywiście. Dzięki. Znaczy, bo część oczywiście pomysłów, może nie jest powiedziane, że całe utwory, ale jakby tam jakąś melodyjkę czy pomysł w głowie, którą mi się z gitarą klasyczną, a, akustyczną w domu dobrze śpiewało, to przynoszę na próby.
To wszystko nas nakręca. Potrzeba pieniądza, potrzeba spełniania jakichś własnych doznań. To według mnie jest taki protest sąg przeciwko temu, co się w nas dzieje. Mariusz, Ty? Bo ja dużo gadam. Piotruś, to jest pytanie do Ciebie. Jeżeli chodzi o Budzik, to rzeczywiście ja uwielbiam ten utwór za tekst właśnie, bo on opowiada O nas wszystkich tak naprawdę, o tej gonitwie, o tym, że zapracowujemy się na śmierć, że gdzieś z tyłu zostaje żona, zostają dzieci, zostaje dom, że zapominamy o tym wszystkim, a prawda jest taka, że powinniśmy pracować nie dla samej pracy, tylko właśnie dla nich, dla dzieci, dla żony, dla rodziny.
Ta gonitwa jest, ale wywalczyliśmy sobie w domu, w pracy i dookoła raz w tygodniu dwie godziny z dojazdem, także tego nie odpuszczamy. Ten budzik wam dzwoni, że teraz jest czas na Za Kotarą. No właśnie, to z tego się cieszymy, że wiem, że jak odpuścimy, to się rozleci, więc ja też tam troszkę w środę przypominam, panowie, dzisiaj próba. No ale to to, a cykoria, co z cykorią, to mam troszeczkę problem, czy nie problem, tylko właśnie na którymś z występów się zorientowałem, że przecież ludzie też czytają teksty, słuchają teksty i to może być niebezpieczne. Bo jak sobie pomyślę o mojej żonie i o mnie, który jedzie samochodem i sobie wyobraża jakąś cudowną kobietę, którą tam chciałby spędzić życie, no to ona mogłaby to zupełnie inaczej zinterpretować.
Same to opowiadanie jest przecudowne. To teraz wszystko jest jasne. Mariuszu, kiedy to postanowiliście, że swoją twórczość musicie zamknąć w czymś namacalnym, w tym przypadku w epce, bo podejrzewam, że dosyć długo już gracie, bo wspominaliście o tym Domu Kultury, więc podejrzewam, że trochę lat na koncie jest. Kiedy to powstał taki pomysł? Słuchajcie, teraz już musimy wyjść na szerokie wody, zamknąć to w epce, coś zacząć działać, żeby się jednak wcisnąć w ten świat muzyczny tak na poważnie. No nie wiem, czy na poważnie, bo zespół Za Kotarą jest takim muzycznym też trochę żartem, takim przymrużeniem oka.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podstawowe przedstawienie gości i ich roli w formacji Za Kotarą.
Opis początków formacji i powstania nazwy Za Kotarą.
Przedstawienie struktury zespołu i roli poszczególnych członków.
Opis procesu tworzenia utworów w formacji Za Kotarą.
Opis epki Budzik i jej tematyki, a także rozmowa o procesie tworzenia utworów.
Rozmowa o znaczeniu tekstów utworów, a także opis utworu Cykoria.
Opis procesu tworzenia epki i jej nagrania.
Informacje o dostępności materiału muzycznego i sposobach jego posłuchania.
Rozmowa o sposobach promowania zespołu i informacje o platformach społecznościowych.
Podziękowania gościom i zakończenie rozmowy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W rozmowie Dagmara Obrębska porusza temat debiutanckiej EP-ki zespołu pod tytułem „Budzik”. Rozmawiamy również o kulisach powstawania płyty, tekstach, koncertach, zespołowej energii i o tym, co wydarzyło się za kotarą, zanim muzycy wyszli na scenę.