Czerwony dywan: Martyna Sabak (30.05)

I to napędza często takie też właśnie narzekanie, takie wejście w taki świat bardziej czarnych myśli. No i ta piosenka jest takim przelaniem chwili na papier. Już nie narzekam, już odpuść. Dzieje się, co się dzieje. Muszę to zaakceptować, że to jest i iść dalej tak jak czuję, bo inaczej wykipię w pełni. Także to taki nawet, nie wiem czy apel, ale Takie wyrzucenie z siebie tego, by móc zrobić krok w przód, a nie tłamsić i już nie paplać za dużo, nie narzekać, tylko iść do przodu. Można Gadać to jest też taki utwór, który też jest bardzo przemawiający, bo tak jak, nie pamiętam już, czyj to jest cytat, że dużo ludzi mówi, ale bardzo mało rozmawia ze sobą, że to też właśnie jest, że można gadać, uprawiać ten small talk, z którego nic a nic oprócz straty czasu chyba nie wynika.

Tak, no to jest takie zjawisko, które bardzo dostrzegam, szczególnie będąc też w takim świecie artystycznym, często się spotyka różne osoby i te smoltoki, no też wiem, że są potrzebne, ale bardzo zależałoby mi na tym, aby w moim życiu one nie dominowały. Ponieważ brakuje czasami takich rozmów głębszych, z których naprawdę wynika to, co u kogo słychać, bardziej spotkać się z drugim człowiekiem. I ostatnio właśnie byłam w jakimś tam programie, w którym Ktoś zdefiniował tę piosenkę jako apel do tego, by gadać i w sumie to jest stuprocentowa prawda. Ja bym chciała zachęcić do tego, by mieć większą uważność na to, co się dzieje u osób, z którymi chociażby pracujemy, z którymi żyjemy na co dzień.