relacja z "Czepkowania" w PANS Koszalin

Szacunkiem i dumą oraz poczuciem odpowiedzialności przyjmuję ten czepek i przyrzekam. Godnie reprezentować uczelnię, systematycznie i pilnie zdobywać wiedzę, nieść zawsze pomoc choremu i potrzebującemu, niezależnie od przynależności rasowej, narodowości, pochodzenia społecznego i wyznania. Za najwyższą wartość uznawać dobro człowieka. Przyrzekam. Marzena Rypina, jestem kierownikiem zakładu pielęgniarstwa. Bardzo szczególny moment to jest taki pierwszy stopień wtajemniczenia. Co prawda w obecnych czasach czepków się nie nosi. Nosimy raczej symbole pielęgniarstwa. Natomiast tradycja czepkowania sięga 1911 roku, gdzie to był taki symbol wstąpienia na taką nową drogę zawodową w życiu człowieka.

Czepek jest takim symbolem przynależności do grupy zawodowej. Zasady zmieniały się, kształty czepków również się zmieniały. Ja jeszcze byłam w czasach, kiedy były licea medyczne. Otrzymywaliśmy zupełnie białe czepki na samym początku. Na koniec pierwszego roku, dopiero później, co rok otrzymywało się jeden pionowy pasek. I po tym pasku można było poznać też, kto jest, z jakiego rocznika. Dopiero później po skończeniu liceum otrzymywaliśmy jeden właśnie ten poziomy pasek szeroki. Ja do dzisiaj pamiętam swoje czepkowanie i ogromne, ogromne emocje. Ja zawsze z dumą nosiłam czepek i jeszcze jak miałam potem kolejne te pionowe paseczki, to tym bardziej byłam dumna, że znowu jestem coraz wyżej tajemniczana w ten zawód, wykonywanie tych wszystkich czynności pielęgniarskich.