Radio MORS - Słowotoki - 26.02.2023

Dobry wieczór, jest godzina 19 i jest niedziela i są słowotoki i jestem ja Agnieszka i uwaga jest też druga Aga. Tak, cześć, dzień dobry, bardzo mi miło, Agata z tej strony. Tak, powiedz, czy brałaś udział w swoim życiu w tej wojnie Ag? Tak, ja brałam udział i ja jestem przeciwna tego, żeby Agatę nazywać Agą, ale rozumiem, że niektórzy używają tego. Ciekawe, a czemu? Wiesz co, moja mama ma na imię Agnieszka i do niej wszyscy mówią Aga. I jak do mnie nagle zaczęli mówić Aga, to myślę sobie, no nie pasuje mi, bo ja nie jestem mamą i nie mam córki Agaty. I dlatego tak bardzo chyba mi przeszkadza to, gdy ktoś do mnie mówi Aga.

Bo ja jestem Agata i jak już ktoś chce do mnie mówić inaczej, to może mówić do mnie Agatka, ale nie Aga. Ja na przykład przez całe życie, dopóki nie byłam w liceum, nie znałam żadnej innej Agnieszki i prawie bardzo mało Agat, więc jak ktoś słyszał, że jestem Aga, a nie znał mojego imienia i zakładał, że to jest Agata, to ja byłam trochę w szoku. Tak, to prawda. Nie wiem dlaczego obydwie te formy, Agnieszka i Agata, są skracane do tego słowa Aga, którego ja nie jestem fanem. Nie wiem. Ale to wiesz, co ja ci powiem? Bo ogólnie, taki disclaimer, my z Agatą razem pracujemy.

Ja myślę, że jesteśmy teraz dream teamem do tego tematu audycji, ponieważ ty jesteś od strony gramatyczno-filologicznej, a ja jestem już po mnóstwie wykładów ze strukturalizmu, językoznawca, dyskusyjra i w ogóle fonemów, mitemów i tak dalej. Więc myślę, że damy radę. Też go znam. Tak, znamy. Więc dam ci tą pałeczkę, bo nie wiem, nie wiecie. Nie wiem, czy wiecie. Nie wiecie, na pewno nie wiecie. Agata się mega, mega przygotowała. Jej notatki są tak długie. Tak, to prawda, bo ja jestem osobą, która kiedyś nie była nigdy przygotowana na nic i nagle, jak złapał mnie drugi rok studiów, pomyślałam, muszę to zmienić i od tego momentu na każde zajęcia staram się przygotowywać, chociaż tutaj moi znajomi ze studiów mogą powiedzieć, że nie zawsze.

Agata i jej towarzysze życia, towarzyszki życia. Moje towarzyszki życia, tak. Wymyśliły slayent. Tak, wymyśliłyśmy slayent. I zastanawiacie się, co to jest slayent? Dla tych, którzy się nie zastanawiają, używajcie. Używajcie, bawcie się. Slayent sprawia, że ludzie się uśmiechają na ulicy. Tak, i w ogóle slayent, jakbyście chcieli zapisać, to pisze się N apostrof T. Jakby co? Jak aren't. Tak, jak aren't jest slayent. Było jeszcze, bo my zrobiliśmy konkurs, pokóra, my zrobiłyśmy konkurs, bo jesteśmy studentkami. I zrobiłyśmy konkurs, jakie słowo, no bo slay wyraża coś pozytywnego, tak? Ale jak można wyrazić coś negatywnego?

Slayent. Niby tak, a w tym konkursie udział wziął jeszcze wyraz unslay. No nie wiem, bo to już jest bardziej proces. To już jest proces, a slayant jest po prostu... Ono jest. Czynnością. Ono jest czynnością, bawcie się nim, jest dla was. Możecie używać unslay, ale trochę w innych konotacji. Jakiś porządek rzeczy tu musi być. Ale to dobra, ja może oddam głos głosowi pokolenia i potem porozmawiamy o jednym wątku, który mi się nasunął, jak musiałam klinować tę piosenkę. Agatka, pozdrawiam Ciebie. Super mi się klinowało tę piosenkę. Bardzo się cieszę. Ach, ta młodzież jest po prostu niewychowana i śpiewa takie rzeczy. Nie ma szacunku. Nie ma szacunku.

Tak. Oni nam nie zapłacili za to. Nie zapłacili, ale mogą. Jest taki słownik slangu. I nazywa się miejski.pl. I tam można sobie tłumaczyć słowa. Super, ekstra. To ja odsyłam. Tak. Jak nie zrozumiecie czegoś w audycji. I teraz chcę puścić piosenkę na sam koniec, która musiała w końcu polecieć, prędzej czy później. I miała polecieć mamicznie. A jak teraz sobie pomyślałam o tekście, to ona podsumowuje to wszystko, o czym mówiłyśmy. I jest też naszym usprawiedliwieniem, tak naprawdę. Ostatecznym. Także Agata, dziękuję Ci. I po prostu nasze pokolenie odejdzie... Nasze pokolenie nie odejdzie w cień, jak powiedział ktoś kiedyś. Nie odejdzie.