Radio MORS - Migdały - 19.02.2022

I właśnie leciało, jakby zaraz przed moim wejściem leciał właśnie wilczy pęd Patrycji Markowskiej i po prostu, nie wiem, on mi jakoś tak, i tak sobie wtedy pomyślałem, jaki taki, wiesz, zbieg okoliczności taki, wiesz, że no gdzieś tam się poznaliśmy, nasze drogi się przycieły, nawet tam mieliśmy okazję razem śpiewać i w ogóle w tym samym momencie praktycznie ona, wiesz, Patrycja wydaje wilczy pęd, ja wydaję w ogóle lwa, gdzie są to takie, wiesz, no dwa... Takie dosyć, myślę, charyzmatyczne zwierzęta i w ogóle też najlepsze jest to, że w ogóle też te utwory w jakimś stopniu oczywiście, jeżeli chodzi też nawet o warstwę taką melodyczną, tam jest w ogóle też taki motyw, taki trochę gwizdany i w ogóle nie wiem, jakoś tak mi się te utwory tak przeplatały, że stwierdziłem dzisiaj, że chętnie bym tego to tutaj w naszą rozmowę wplutł.

Ten numer, który zresztą bardzo naprawdę mi się podoba i ostatnio nawet mi się ten motyw tak wkręcił na To zaraźmy miłością do tego numeru innych Wilczy Pęd Markowska Patrycja. Zapętlony w koło rytm, nie chcę już powierać nic. Zabarzałam sobie tak, lecz nie zauważył nikt. Zasłonięte oczy mło, widzę tylko tak na metrze.

Zabierz mnie, zabierz, zabierz. Zabierz mnie, zabierz, zabierz. Patrycja Markowska i Wilczy Pęt. Właśnie, Max, a z wilkiem też się utożsamiasz? Z wilkiem? Wiesz co, nigdy jakoś tak o sobie nie myślałem, jeżeli chodzi o wilka. Chyba faktycznie jakoś tak ten lew, jakoś jednak, jeżeli miałbym jakoś tak trochę powiedzieć, do którego zwierzęcia tak mi bliżej, to chyba jednak do tego lwa jakoś tak czuję wewnętrznie.