Radio MORS - Która Kultura - 23.04.2024

Historia opowiada o rodzeństwie, z którego brat jest selki i potrafi świetnie pływać, a siostra próbuje dorównać bratu, choć za bardzo nie ma talentu do pływania. Przedstawienie jest o poczuciu braku i tęsknocie za czymś, czego nie mamy. Ja więcej wam nie zdradzę, ponieważ mamy dzisiaj gościa, który nam opowie o tym właśnie spektaklu. Konrad Abramczyk. Cześć, miło mi. Hej, mi również miło. Powiedz mi, jak trafiłeś na to wydarzenie? Interesujesz się mitologią, czy raczej przyciągnął cię tytuł, a może jeszcze coś innego? Powód jest w zasadzie bardzo prosty i nawet trochę zabawny, bo ja pracuję w Teatrze Miniatura po prostu, więc o premierze wiedziałem dużo wcześniej, ale de facto też mnie zainteresowało jakby fabularnie i ten tytuł Śpiew Morza. Mitologia mi się bardzo interesuje też.

To jest audycja Która Kultura i jest ze mną w studiu Konrad Abramczyk, z którym śpiewamy. Chciałam powiedzieć, że rozmawiamy, ponieważ tytuł spektaklu, o którym rozmawiamy, brzmi Śpiew Morza. To może nie śpiewajmy, tylko porozmawiajmy dalej. Dobra, postaram się jednak bardziej opowiadać niż śpiewać. Czy możesz pokrótce opowiedzieć, co się działo w tym spektaklu, bez zdradzania takich najważniejszych wątków, żeby zachęcić jakichś potencjalnych widzów oczywiście. Tak jak już wspomniałaś, tutaj mamy przedstawioną relację rodzeństwa Alberta i Edwiny. I starszy chłopiec należy do legendarnego gatunku selki, czyli człowieka potrafiącego zmienić się w fokę po założeniu foczej skóry. Ojej, ale to trochę drastyczne chyba.

No właśnie, posłuchamy za chwilę starej syreny. Bardzo ci dziękuję Konrad za rozmowę. I posłuchajcie teraz ostatniej wypowiedzi o spektaklu, a ja po piosence wracam z kalendarzem. Jadwiga Sankowska-Rawtopulos. Jestem w teatrze, gram w teatrze od 40 lat, także rola starej syreny może być mi nieobca, ponieważ i wiekowo tutaj wręcz pasuje. Natomiast uważam, że jest to sztuka o tym, że można mieć kompleksy w każdym wieku. Czy się jest małym człowieczkiem, czy się jest dojrzałą osobą. Po prostu chodzi o to, żeby umieć przezwyciężyć jakieś swoje kompleksy właśnie. I ja tu gram rolę takiej uspokajającej, bardzo starej syreny, do której świata trafia młoda dziewczyna, właśnie bardzo zakompleksiona, bardzo niewierząca w siebie.