Radio MORS - Krótka Piłka - 19.06.2023

Za nami Liga Narodów. W sumie myślę, że dwa tygodnie wcześniej nikt nie zdawał sobie sprawy z kibiców tak ogólnie, że jeszcze jest coś takiego jak Liga Narodów. To jest chyba najświeższy piłkarski temat. Wczoraj były finały. Hiszpania wygrała trzecią edycję Ligi Narodów. Pokonali po rzutach karnych Chorwację i zdobyli te trofeum. I Kacper, do Ciebie pytanie. Co sądzisz o tym meczu, w ogóle o tej Lidze Narodów? Czy w ogóle to ma sens rozgrywania takiego turnieju w czerwcu po tak wymagającym sezonie jeszcze z Mistrzostwami Świata? Mam wrażenie, że No, z dużym trudem przyszło piłkarzom występować w trakcie tych spotkań. Widać było, że jednak tych minut w nogach mieli dużo.

Nie pamiętam tylko dokładnie, czy pod koniec dogrywki, czy pod koniec regulaminowego czasu gry, gdzie Ivan Perisic wybijał piłkę z linii bramkowej przy strzale chyba Fatiego. Tak jest. To jest chyba jedyna taka naprawdę konkretna sytuacja, jeżeli mówimy o Hiszpanii. A Chorwaci no mieli parę tam, trzy uderzenia chyba głowę Perisicia. Jeszcze tam jedno zablokowane chyba uderzenie Kovacicia. Wprost wszystko leciało wprost Funaya Simona. I miałem takie wrażenie, jakby obie drużyny po prostu już czekają na te karne, nie chciały ryzykować, aczkolwiek byłem zdziwiony, no bo to jest Liga Narodów, to nie są Mistrzostwa Europy, to nie jest aż tak prestiżowe trofeum, jak właśnie Euro, jak czy Mistrzostwa Świata. Byłem trochę zdziwiony, że żadna z tych drużyn nie chce pójść odważnie, nie chce zaryzykować. Ale na rzutach karnych Una i Simon, choć nie ma opinii dobrego bramkarza w kwestii obrony rzutów karnych, no to dwie jedenastki Lofromajera i drugiego nazwiska zapomniałem na pewno, wybroniony strzał, a i już wiem, Bruno Petković z szóstej serii wybroniony rzut karny.

Na pewno bohater Hiszpanów, ale no generalnie mecz nie stał na zbyt wysokim poziomie atrakcyjności. I to tym większa szkoda, no bo trzeba przyznać, że te trzy poprzednie spotkania Ligi Narodów, dwa półfinałowe i mecz o trzecie miejsce były zdecydowanie ciekawsze. No bo tak jak mówiłem, że w tym finale było czuć, że piłkarze mają dużo minut wybieganych w nogach, choć paradoksem jest to, że w sumie przez to doprowadzili do dogrywki. Ale przez te trzy poprzednie spotkania była naprawdę taka duża intensywność, właśnie takiego dużo takiego ofensywnego grania, mało takiej restrykcyjnej gry w obronie, a ten mecz przypominał trochę takie typowe finałowe spotkania, kiedy drużyny

Subna stawiodę głównie da ochrodę własnej bramki. Wydaje mi się, że największym wygranym całego tego turnieju Ligi Narodów jest selekcjoner reprezentacji Hiszpanii, Luis de la Fuente. Człowiek w sumie znikąd w tym hiszpańskim futbolu. Może przesadziłem, że znikąd, no bo eksperci iberyjskiej piłki mogą tutaj się na mnie obrazić, ale nie był szerzej znany piłkarskiej publiczności. Człowiek, który przez wiele, wiele lat trenował młodzieżowe drużyny reprezentacji Hiszpanii, w ogóle nie trenował na poważnie euroklubowych drużyn. I no był generalnie kwestionowany po tych marcowych meczach, kiedy Hiszpania w szczególności przegrała mecz eliminacyjny ze Szkocją dość niespodziewalnie po bardzo słabej grze. No i w sumie myślę, że udowodnił swoim kibicom i zbudował takie poparcie społeczne trenerem De La Fuente.

Widziałem taką statystykę, że Luis Enrique 44 spotkania, 0 trofeów, Luis de la Fuente 5 spotkań w kadrze, 1 trofeum. Ale nie oszukujmy się też, że Hiszpania dotarła do tego Final Four za kadencją Luisa Enrique, więc on pewien swój wkład w ten sukces też ma. Na pewno dość poważny wkład ma, no bo jednak wygrać swoją grupę Ligi Narodów to jest dość duże osiągnięcie, ale w ogóle ta selekcja trenera De La Fuente jest niezwykle ciekawa, no bo gdy on przychodził I obejmował reprezentację Hiszpanii, no mówiło się, że to będzie taka duża zmiana pokoleniowa jako człowiek, który wywodzi się z młodzieżówki, a kogo on wystawia na bokach obrony? Jesusa Navasa, który ma 37 lat, który okej, wciąż jest w dobrej formie, ale jednak jest zawodnikiem niezwykle doświadczonym.

Po drugiej stronie, po lewej, występuje Jordi Alba, 34 lata, w ataku Hoselu, który też jest po 30, więc tej zmiany pokoleniowej na razie nie ma, jednak każdy oczekiwał, że będzie dość duże odmłodzenie tej reprezentacji, choć jak widać, to, że stawia na tych doświadczonych piłkarzy, wcale mu się nie opłaciło, tylko faktycznie osiągnął sukces, no i Hiszpania zdobyła pierwsze trofeum od Euro 2012. Ja myślę, że w przypadku Alby i Jesusa Nawasa, który jest pierwszym zawodnikiem, który wygrał Mistrzostwo Europy, Mistrzostwo Świata i Ligę Narodów UEFA, trochę wychodzi jakby takie, że Hiszpania nie ma na razie dobrze przygotowanych następców na te pozycje, aż tak dobrze przygotowanych następców.

Przeszedł do tych historycznych piłkarzy reprezentacji Hiszpanii, którzy mieli możliwość podniesienia trofeum. I jeszcze jedna kwestia dotycząca reprezentacji Hiszpanii. Jaki według ciebie piłkarz był takim najlepszym zawodnikiem tej drużyny? Ja wybieram Rodriego, ale nie wiem, czy ty kogoś innego, czy się ze mną zgadzasz? Rodri został nie bez powodu chyba MVP finału i nie bez powodu, chociaż myślę, że to są opinie trochę przesadzone. Wymienia się go w gronie kandydatów, faworytów do zdobycia złotej piłki. No, dobry spot, bardzo dobry finał Ligi Mistrzów w City, bardzo dobry finał Ligi Narodów, który poskutkował nagrodą MVP i no już jakby policzyć czwartym trofeum w tym sezonie dla Rodriego, to jest wygranym z udziałem Rodriego.

Zresztą jak spojrzymy na ławkę rezerwowych Niemców w meczu z Polakami, no to mamy Lona Goreckę, Niklas Füllkrück, najlepszy strzałek z Bundesligi w tym sezonie, to warto podkreślić, 16 bramek, Julian Brandt, Leroy Sané, Robin Gosens i Mariusz Wolf. I wymieniłem tylko zawodników, którzy weszli z ławki rezerwowych w tym spotkaniu i tak na szybko patrząc, no pięciu z nich gra w Bundeslidze. I to jest, a Bundesliga no nie należy do, należy do czołowych lig w Europie, więc no Niemcy mają jakościowych zawodników, tylko trzeba to, no jakby nie wiem, czy może problem mentalny mają podopieczni Hansiego Flicka, bo to jest naprawdę Trudne do takiej jednoznacznej, zero-jedynkowej diagnozy. Właśnie słyszę, że się mocno rozgadaliśmy o reprezentacji Niemiec, ale bym chciał jeszcze potem porozmawiać o drużynie polskiej i porozmawiać co nas zachwyciło, co nas nie zachwyciło, też o selekcjonerze Fernando Santosie, no ale myślę, że to jest idealny moment na krótką muzyczną przerwę.

No i trzeba pamiętać tę historię, ich całkiem niezły występ z Czechami, no ale jednak patrząc na nazwiska, no to to jest kadra złożona z piłkarzy, którzy grają albo w lidze mołdawskiej, albo w średnich klubach ligi rumuńskiej. Ich najlepszym piłkarzem jest napastnik Nicolaesco, to jest napastnik Bejtara Jerozolima. Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Tu pokażę też, jak mocno przez te 11 lat ta kadra się zmieniła. Przez 10 lat. Tak, 10 lat było już. Wybiegałem do 2024 przez przypadek. Ale się zdziwię też patrząc, tylko jeszcze nawiązując, że ostatni mecz graliśmy z Mołdawią na zgrupowaniu kadry złożonej z ligowców z jednoczonych Emiratach Arabskich, co był pomysł Adama Nawałki i wtedy wygraliśmy ostatni mecz 1-0 po golu Pawła Obroszka, a w pierwszej jedenastce grał na przykład Mateusz Zachara, Dawid Plizga, Adam Kokoszka, Michał Miśkiewicz, to było zgrupowanie ligowców i to było takie, Adam Nawałka sprawdzał wtedy właśnie zawodników występujących głównie na poziomie exe klasy i pierwszej ligi, ale no i wszystko. No, kiedyś były takie dziwne pomysły, już od dobrych kilku lat odeszliśmy od organizowania jakichś zgrupowań, nie wiem, w grudniu, w styczniu i uważam, że akurat to jest dobre rozwiązanie, bo nigdy nie rozumiałem sensu rozgrywania takich spotkań.

I już tylko w ciągu jednego roku sobie zbudował taką pozycję, że biją się o niego już te lepsze kluby i to jest na pewno bardzo dobra wiadomość dla samego Krańczyka, trochę gorsza dla Napoli, które no po tym mistrzowskim sezonie będzie jednak tych ofert, ich piłkarze będą dostawali dosyć dużo. Tylko teraz, bo też czytałem, że jakiś inny obrańca z Bayernu ma odejść, tylko teraz zapomniałem tego nazwiska, jakiegoś innego stopera wiąże się z odejściem z Bayernu, a z kolei Kai Walker też jest łączony z Bayernem Monachium, z przejściem z Manchesteru City, bo Walkerowi się kończy za rok umowa w Manchesterze i jeszcze w dodatku stracił trochę pozycję w składzie na koniec sezonu, nie zagrał w finale Ligi Mistrzów w pierwszej i jedenastce, I mówi się, że chce wywalczyć sobie miejsce w składzie Anglii na euro i byłby skłonny dołączyć do Bayernu.