Radio MORS - Fala krytyki - 26.10.2022

Nie, nawet nie było blisko, mam wrażenie. W sensie najbliżej tego byliśmy my, ja z Alicją, jak jeszcze byliśmy pozostałościami poprzedniego składu, to wtedy mieliśmy trochę taki pomysł, żeby już może faktycznie odwiesić buty na kołek, używając żargonu piłkarskiego. Ale na szczęście nie zdecydowaliśmy się na to. Ale takie wiesz, coachingowe z tego powiem, ta wytrwałość, dążenie do celu, wysoko stawiamy sobie sufit. Oni wierzyli w siebie, a my uwierzymy w nich. Audycja motywacyjna dzisiaj. Tego potrzebowaliśmy. Nie mieliście zgrzytów takich, żeby prowadziło to do upadku zespołu? Czy jest coś, czego nie lubicie we współpracy z sobą?

Wydaje mi się, że w ogóle nie mieliśmy nigdy konceptu, który powstał od bazy wokalnej czy tekstowej i potem został budowany w górę. Okej, okej, dobra, rozumiem. Teraz, no cóż, jesteście zespołem, więc o zespołach dalej będę mówił, ale teraz też innych. Macie do dyspozycji collab z dowolnym zespołem na całym świecie w historii całej muzyki, nawet tacy, którzy już nie istnieją. Z kim? Na to się nie przygotowałem. A, wiem! To jest totalnie trudne pytanie. Ja jestem gotów odpowiedzieć na to pytanie. Dla mnie to jest zespół Dive, D-I-I-V pisane dla niektórych radiosłuchaczy, którzy nie marnują życia na słuchanie muzyki. Tylko marnują jej na słuchanie Fala krytyki.

Te randomy, o których wy mówicie i oni nas słuchają i do nas podbijają i mówią, że ten kawałek to w ogóle mega. Tak jak byliśmy w Krakowie raz i do nas podbili jakichś dwóch Brytyjczyków i co więcej, oni nie dość, że przyszli specjalnie na koncert do tej bazy, to oni znali teksty. Ja tych tekstów nie znam. To serio brzmi jak historia typu kierowca wstał i zaczął klaskać. To był autentyk, nie? Ale to jest autentyk, no. Ja potwierdzam. Ale ciekawe jaka jest tego historia, że oni przyjechali jako turyści. Tak, oni byli jako turyści. I zobaczyli, że jest koncert i sprawdzili. Wow, ale ekstra. Oni musieli sprawdzić tę muzykę, że tutaj będzie to i powiedzieć, że to jest OK i że warto tam pójść. To teraz aż ja się źle czuję, jak idę na koncert i nie sprawdzam supportu, bo mi się nie chce.

Tylko żebyś nie rzucał kopciami. Jak ktoś rzuci, to będziesz wiedział kto. Dobra, no to Cyan Fabrics with stains on them. Taki jest tytuł. Taki jest tytuł, dokładnie. Dlaczego? Dlaczego taki tytuł? Dlaczego Cyan Fabrics chociażby, a nie Black Fabrics? Bo nie gramy metalu. Bo tak, jesteśmy zdrajcami metalu. To się wzięło z tego, że jakby na początku powstała inspiracja na samą okładkę, bo u mojego ojca w mieszkaniu wisi taki obraz, na który ja bardzo często się zawieszam patrząc i mega często mi się śni ten obraz, więc miałem coś takiego, że... Tak, no Halloween, ja miałem dzisiaj imprezę Halloween u siebie w pracy, więc może dlatego.

I była straszna. Było naprawdę strasznie. Tak, no więc to się wzięło z tego, że był ten obraz, który chciałem, żeby był wykorzystany na tej, w sensie, żeby był za inspiracją do tej okładki, tej płyty, a na nim te kolory takie właśnie niebieskie przeważają. Także stąd Cyan. A reszta albumu jakoś tak była kwestią myślenia o tym kolorze. Bo ja tak myślałem, że ktoś z was na przykład miał koszulę taką błękitną ubraną, nie? I upierdzielił się ketchupem. I tak patrzy, o, Cyan Fabrics with Stains on them, nie? A przysięgam na bogę, że tak myślałem. To by była lepsza historia może. Musimy ją zapamiętać generalnie na kolejny wywiad, żeby wykorzystać.