Radio MORS - Fala Krytyki - 24.05.2023

Ta nutka, którą usłyszelibyście na plażowej imprezie w San Andreas najprawdopodobniej, to najnowszy duet, kolaboracja Keitrana de Yamine nazwana Keitramine, a nutka to była Foreva z Fitem z Pharrellem Williamsem. Duet, którego pierwsza kolaboracja w ogóle cofa nas osiem lat do tyłu, tak naprawdę, albo nawet dziewięć, postanowił teraz połączyć siły i wydaje album, o którym dzisiaj będziemy mówić. To jest właśnie Kate Romina. Self-titled tak naprawdę. Kate Romina, Kate Romina. Duet składa się, jak już powiedziałeś, z Kate Ronady i Amina. Kate Renata to jest producent, jakby ktoś nie wiedział, kanadyjski producent, Louis Celestine się nazywa normalnie.

Które były całkiem ciepło przyjęte, krytycznie i... Personalnie też mi się bardzo podobają. Mi się może nie podobają bardzo, ale uważam to za solidne kawałki materiału. Tak, były ciepło przyjęte, chociaż nie była to jego pierwsza twórczość, bo Cate Granada robił różne mixy, mixtapy, czy ogólnie remixy już ileś x lat do tyłu, bo to 10 około, albo nawet więcej. Kojarzony jest też ze swojego DJ setu dla Boiler Roomu sprzed prawie 10 lat, bo to był 2013 rok. Który, sprawdziłem, jest nadal trzecim najczęściej wyświetlanym na kanale Ballroomu na YouTubie.

Aha, to przepraszam. No bo po drugiej stronie mamy rapera Amina. On jest właśnie tym z kraju shooterów szkolnych akurat, a nie jest Amerykaninem. I on też jest mixtapiarzem, jakby nie patrzeć, bo od dziewięciu lat już wydaje muzykę, taką oficjalną. Wydawał na początku mixtape'y, również ma dwa albumy. Może nie aż tak przyjęte pozytywnie, no bo nad Kate Rylandą dużo osób się Bardzo modli, powiedzmy, tak wiesz. Prejzuje go bardzo, tak? Zresztą trudno się dziwić, tak? Gość prezentuje pewien poziom od... Jest taki trochę jedyny w swoim rodzaju, tak? Pod tym względem, co robi, ile ma ciekawych kolaboracji. No ale powiedzmy, że...

I tutaj mamy to samo, czy jest zapisane jako Keiichi Amine, jako Keiichi Randa i jako Amin. Anime. No dobra. I właśnie o to mi chodzi, że z tym sobie nie radzi, więc nie potrafię ci odpowiedzieć na to pytanie, bo wydaje mi się, że oni tego nie ogłosili nigdy, czy to będzie na długofalowe, czy to jest pojedynczy projekt po prostu. Ale możemy przejść do właśnie tego projektu. Jak ci się podobał album? Jakie masz wrażenia w ogóle? To na pewno bitowo to dalej jest ten styl Kate Radady, który prezentował dotychczas na swoich producenckich albumach chociażby. W sensie słychać tam takie kilka elementów wspólnych, na przykład taki dźwięk kaubela, Dzień dobry.

Cały ten album też pokazuje to, że jest letniaczkiem. Jakie mam wrażenia co do tego? Może podsumuję to tak, bardzo oldschoolowe bity w dobrej otoczce produkcyjnej, kropka, i teraz chciałbym przekazać pałeczkę tobie. Wyjąłeś mi z ust to, co chciałem powiedzieć, że jest to letniaczek, bo Kate Ramine to przede wszystkim fan. Wydaje mi się, że nie jest to płyta w jakikolwiek sposób odkrywcza. Chłopaki po prostu zamknęli się w studiu i postanowili się dobrze bawić przy robieniu muzyki. Jest to właśnie letniaczek. Myślę, że po niektóre nuty będą przeze mnie właśnie nękane przez najbliższe wakacje czy na przykład Forever, które słuchaliśmy przed chwilą, które idealnie się nadaje właśnie na taką posiadówę na plaży czy coś w tym stylu. Ja tak czuję, że to jest materiał na taki night drive trochę.

Jego energia jest gigantyczna, a on sam po prostu prezentuje swoje wokalne umiejętności w każdym utworze i robi to świetnie. Uważam, że po prostu gość ma talent i ma duże umiejętności zabawy tym głosem, to jest super. A energia między chłopakami musi być naprawdę bardzo silna, bo tak jak sam wspomniałeś, Cate Ranada specjalnie skonstruował kilka bitów, które niespecjalnie połączyłbym z jego stylem. Na przykład Master P z Big Seanem albo z West Side. Tak, to jest chyba taki najbardziej rapowy jeszcze Who He Is, też ten pierwszy utwór. Tak, tak, tak. Też jest taki... Odbija od tego, co mówiliśmy, tak, że Kaye Trenada to głównie relaks i tego typu rzeczy. Nie, tam jest taki główi... Tam jest, tam pompuje bardzo tę energię. No i to jest super, bo to też sam Amin skłonił jakby Kaye Trenadę do tego, żeby zrobił coś innego niż zawsze.

Coś w tym stylu. A po przesłuchaniu wychodzą... Tak, a potem wychodzi letniaczek, bardzo przyjemny album... I ludzie nie... Nie, bo... Jakby co, to głowa mnie jeszcze nie rozbolała, więc panie Kate Renauda... Tak, głowa mnie nie rozbolała, nie jest tutaj, nie wiem, zero eksperymentów, to nie, to jest do niczego. No nie, no w sensie, no okej, duet nie pokazał nic nowego za bardzo ze swojej strony, ale skupili się na tym, co potrafią robić dobrze i wydali to w bardzo przyjemnej, wakacyjnej właśnie formie, więc nie rozumiem tego typu właśnie zarzutów. Szczególnie, że nie wiem z jakiej strony miałby być to skok na kasę, szczególnie, że nie są ani jeden, ani drugi, nie jest jakoś niesamowicie Nie mają takiej rozpoznawalności. Tak, w sensie oni tworzyli z mainstream takimi już najwyższymi artystami, co mają, powiedzmy, że ich nazwisko to jest same Hedy albo, nie wiem, Superbowle i tak dalej.

Chyba tak, szczególnie, że ten album był całkiem nieźle oceniony finalnie, bo tam powyżej siedmiu była chyba ocena, więc chyba o to im chodziło, że to jest właśnie takie, że ta energia młodzieńcza, ta żywość i tak dalej tego albumu, to o czym już wspomnieliśmy. No, fala krytyki zderzyła się z krytyką w tym momencie. I zderzyła tą krytykę ze ścianą. Tak, i jak dawno tego nie było, jak kiepa do ziemi. Ale ogólnie zapomnieliśmy jeszcze o czymś powiedzieć, według mnie dosyć ważny. Album ten nie tylko jest Kate Ranada i Aminé, są tam też fity. I to nie byle jakie fity. Samo Forever, które było z Pharrellem Williamsem, tak jak już wspomnieliśmy, jest Fred Gibbs, który wchodzi świetnie.

Uważam, że wzięcie po prostu tak wielkich imion w branży, świetne posunięcie. Mi się podobało, że fitów jest mało, bo są cztery. Cztery właśnie, ale każdy jest w punkt. Cztery na jedenaście piosenek i dobrze, bo wydaje mi się, że byłby trochę przepych, bo mamy już, znaczy, no w sumie Kate Renauda jest jako producent, tak, ale już jest tutaj duet i to on ma tutaj stanowić trzon, a nie zapraszanie, tak, jakby Kate Renauda robił album solo, no to wtedy mógłby pozapraszać, tak, i tam po kilkanaście artystów czy więcej, a tutaj myślę, że dobrze, że postawili tylko na siebie i wzięli Cztery, tak? Cztery kolaby, które idealnie pasują właśnie i do utworów, które zostały do nich dobrane i sami artyści, którzy się udzielili na albumie, idealnie się w to wszystko wpasowują i swoim stylem i też myślę, że brali udział w całym procesie twórczym, a nie na zasadzie, że ej mordo, bo mamy tu gotowy utwór, a ty dawaj się dograj.

Czy z tym, że to jest skok na kasę? Absolutnie nie. Myślę, że chłopaki po prostu to, co już wspomnieliśmy kilkukrotnie, mieli niesamowity fan z tej współpracy i przerodzili to w bardzo dobrego letniaczka. Jak dla mnie cola plata, nie? I z pewnością będzie słuchane podczas wieczorów na plaży i nie tylko. No jasne. Więc album oceniam też jako dobry, Niejako wybitny, ale naprawdę solidny. Pewnie. Przyjemnie się tego słucha po prostu. Dobra wakacyjna dawka coś tam, coś tam twojej starej na basenie. Dokładnie tak. Kończąc temat Kate Ramine, myślę, że możemy w takim razie przesłuchać nuty OKO. Jest ona z pewnym artystą, którego powtórzę, jest to Snoop D-O-double G, Snoop Dogg.