Radio MORS - Fala Krytyki - 16.11.2021

Dune'a, czyli bardzo kultowa seria książek w pewnych kręgach. Tak, na wstępie chciałbym zaznaczyć, że ja w ogóle książek Herberta nie czytałem, ani tam jego syna bodajże, bo potem jego syn też to kultywował, więc moja wiedza o tym uniwersum bazuje tylko i wyłącznie na filmie, jakichś filmikach z YouTube'a po tym, co obejrzałem. Ja nawet nie oglądałem żadnych filmików, więc tutaj obaj wypowiadamy się jako kompletne laiki w dziedzinie tego uniwersum. Tak, więc skupimy się na samym filmie raczej. Jako zalążek fabularny można w sumie powiedzieć, że jest to historia rodu Atrydów, tak? Tak, Atrydów. Którzy przenoszą się na pustynę planety Arrakis, inaczej Duna, w ramach jakiegoś tam porozumienia tego całego imperium, gdyż mają tam sprawować władzę, no i oni się na to piszą, lecą tam.

Na szczęście Denis wiedział doskonale, że gdyby tak zrobił, to mógłby się pożegnać już w ogóle z uznaniem filmowym. Świadku. Tak, tak, uznanie w filmowym świadku. Raz był narrator z OFF-u, w sensie, że ekspozycja jako narrator z OFF-u i to było wtedy, jak Paul oglądał te jakby filmiki, jak leciał na Arrakis. Ale to było super, to mi się bardzo podobało. To by oglądało trochę tak, jakby oglądał międzygalaktyczną wersję Krystyny Czubówny. I to mi się podobało też, bo to tak nawet ta scena była bardzo ciekawa, mimo że on w sumie tylko oglądał rzeczy. Tak, ale dobrze powiedziałeś, jakby cierpi też na tym fabuła, że film jest takim przedstawieniem świata, bo fabuła jest... Trochę ucieka. Ona jest na drugim, trzecim planie tak naprawdę.