Radio MORS - Fala Krytyki - 08.05.2024

Jak na ciebie, to dosyć szybko. To bardzo szybko. Ja w ogóle nie oglądam rzeczy przecież. Kuba. Takie pytanie chciałem ci postawić. Tak, jestem fanem. No właśnie chciałem, czy pykałeś Fallouta? Oczywiście, jestem gigantycznym fanem. To ja zresztą powiedziałem, ty, Fallout? Dobra. No dobra. No, ja jestem gigantycznym fanem. Mówię, tam poza audycją mówiłem, że na New Vegas to mam chyba 600-800 godzin nastukane. W trójkę grałem przy premierze, czyli jak miałem 10 lat. W czwórkę kupiłem na premierę też, więc... Trójwymiarowe fallouty? To jest... Ja tu jestem, nie? To są w serduszku, tak pokazuję teraz na serce jak coś. Nie kłamie, rzeczywiście pokazał na serce. No, ja mówię, jeśli chodzi o fanowskie podejście, to ja będę tutaj bardzo krytycznie patrzył na to.

I oprócz Lucy jest też Maximus, czyli człowiek z bractwa, który bardzo chciałby zostać tym rycerzem. I nie będę dalej już tego ciągnął, bo... Tak, tak, tak. Bo spoilery. Tak. Jakby my zawsze spoilerujemy trochę, ale... Zapomniałem. Spoilery jak coś. Tak, ale staram ograniczyć to do minimum. I jest jeszcze Ghoul, czyli tak naprawdę taki zombie Falloutowy, Jeśli ktoś wie, to wie, jeśli nie, to nie wiem w sumie, jak to inaczej wytłumaczyć, niż to, że to jest zombie tak naprawdę. No tak, no, no, no. Ja bym mógł, ale no bez... No, który od promieniowania staje się zombie coraz bardziej, tak w skrócie. I tutaj historii tego człowieka tak naprawdę, albo zombie, nie znamy, a poznajemy ją po prostu w trakcie oglądania serialu coraz bardziej i coraz więcej szczegółów się o nim dowiadujemy.

To był Johnny Cash w utworze So Do Gone Lonesome, który właśnie tworzy OST do tego serialu i jak już po tych dwóch piosenkach, które posłuchaliśmy, możecie się spodziewać, to właśnie w takim nurcie lat 50. się tutaj wszystko utrzymuje i tak naprawdę klimat, ale to jest z żywcem wzięte właśnie z materiału źródłowego, czyli z gry Fallout. Tak jest. Ogólnie można poczuć już po samych tych nutach, że mamy do czynienia z takim neo-westernowym podejściem i właśnie cały czas próbuje ten twór Falloutowy utrwalać nam w głowie. Myślę, że wychodzi to całkiem nieźle. Zderzamy się z takim post-apokaliptycznym westernowym światem tak naprawdę i to jest budowane właściwie od Może nawet nie od samego początku, ale na pewno od momentu wyjścia z krypty, jak już Lucy opuszcza właśnie swój dom i poznajemy coraz więcej bohaterów, to coraz bardziej ten klimat westernowy jest nadawany.

I wydaje mi się, że to jest i dla fanów, i właśnie dla totalnych nobów Falloutowych, czyli dla mnie. Jeżeli ty się dobrze bawiłeś, to znaczy, że dla nie fanów super. Ja również mogę powiedzieć, z ręką na sercu bawiłem się Genialnie, wybitnie. Naprawdę dałbym wysokie noty, gdybyśmy dawali tutaj noty, ale że nie dajemy, to po prostu mogę z ręką na sercu polecieć wszystkim. To jest taki brutalny post-apo przyjemniaczek. Tak. Bo bardzo przyjemnie się to ogląda, no chyba, że ktoś nie lubi flaków na przykład wypadających. Chociaż nie uważam, że to jest aż tak też drastyczne. On jest brutalny, ale... Nie jest aż tak rażący na siłę. Tak, nie ma na przykład kadru na rozwalone flaki i czaszkę, czy coś takiego, takie zbliżenie totalne, tylko jest to w miarę tak subtelnie brutalnie.