Radio MORS - Ciężar Własny - 20.03.2024

Ale zanim zaczniemy, posłuchajmy o tym, kim w ogóle Power Plant jest, skąd się wzięli. Jesteśmy zaraz po koncercie w klubie Paszcza Lwa na Oliwie. W Gdańsku i jestem zespołem Power Plan, który przyjechał tutaj do nas ze Szczecina. Bardzo długa droga. Słuchajcie, przede wszystkim chciałbym, żebyście się przedstawili słuchaczom. Wy jako zespół, wy jako poszczególne osobniki. Jakbyście mogli, idąc mikrofonem z rączki do rączki, powiedzieć kim jesteście i co robicie w życiu prywatnym. Cześć, jestem Świeżak, w powerplancie gram na gitarze i w życiu prywatnym jestem serwisantem rowerowym.

Skąd laborant, serwisant, kucharz i rolnik zaczęli grać z tunera? Domyślam się, skąd może przychodzi zajawka na sięgnięcie po gitarę albo bębny, ale skąd wy się wzięliście jako zespół i dlaczego w ogóle chcieliście zacząć to grać? Jeśli chodzi o Power Plant, to z mojej strony, jako perkusisty, to wyglądało tak. Kiedyś była impreza u Świeżaka i pokazał nam Red Funga. Bodajże kawałek Wires. No i że grałem wcześniej thrash. No to Świeżak powiedział, to nie grasz teraz szybciej, tylko grasz tak, dużo crusha.

Powiedział właśnie, że Michał. Ja podchodzę do Michała po prostu i poszedłem i mówię, że słuchaj, jesteś może chętny na nowy projekt? Bo gramy coś tam, chcemy sobie pobrzdąkać. Bo Michał już więcej czasu spędzał tutaj w Szczecieje niż w Kikorzach. Michał mówi, dobra, no to spróbujmy, nie? No i tak potem jeszcze doszedł Świeżak. No i jakoś ten nurt, jakoś ten... Na początku miało być grunge'owo, potem coś innego, aż w końcu stanęliśmy na jednym, że będzie Stoner Rock i jakoś tak dalej poszło. Został wspomniany Red Funk, może to nie będzie Wires ani Prehistoric Dog, trochę się zasłuchałem w Red Fungu ostatnio i wybrałem coś innego i specjalnie dla Power Plantów kawałek Good To Die.

Zaraz go tutaj wciągnę, żeby też go podpytać o jego pomysły. Okej, ja muszę się go zapytać za chwilę, ale najpierw was, jakim cudem basista ma jakikolwiek wkład w muzykę? Jak to jest, skoro się przyjęło, że basista to jest od tego, żeby stać i tylko brzdąkać czasami tymi palcami i basu i tak nie słychać? Tak jak mówisz, basu nie słychać. Generalnie mówimy to tylko po to, żeby było mu miło. Dobra, moim zdaniem to jest kompletna nieprawda. Bardzo często wychodzi tak, że niektóre kawałki wychodzą właśnie od dżemu, perkusji, na przykład z basem. Tak było z Different Realities bodajże. Brząkaliśmy sobie z Grzesiem, a potem dograł się Grzesiu. Fu, świeżak, potem Mazur i jakoś po prostu wyszedł kawałek.

I dlatego jestem przydatny, dlatego jeszcze nikt mnie nie wyrzucił z tego zespołu. Nie wyrzucił mnie. Ja tutaj powiedziałam, że dodajesz bardzo dużo tullowskiej psychodelii do zespołu i ja to bardzo szanuję. A poza tym to ci nie słychać i się nie liczysz. No bo basu nie słychać, bas czuć, nie? No właśnie. No właśnie ja cię czuję. Jako perkusista cię czuję. Przepraszam, ja tutaj kolegę zastąpię, powiem, zapraszamy teraz na przerwę muzyczną. Przed wami kawałek wybrany tutaj przez pana Marcina, na pewno bardzo dobry. I dlatego specjalnie dla świeżaka będzie koma, czas globalnej niepogody.

Ciężar Własny I to była Koma. Czas globalnej niepogody z ich pierwszej płyty. Nie mam pojęcia jaki świeżak tam znajdował inspirację. Może następnym razem przy następnym spotkaniu trochę się o to podpytam. W momencie, w którym widzieliśmy się po koncercie chyba byłem zbyt zdziwiony tym uwielbieniem, ale co kto.

Mieliśmy zamiar założyć zespół. No i wyszło na to, że zaczęliśmy grać wspólnie. Świeżaka poznałem na Woodstocku. Możliwe, że pół roku później. No nie wiem, nie pamiętam tak szczerze mówiąc. Ale Świeżaka poznaliśmy na początku. Świeżak miał grać na basie, jeśli dobrze pamiętam. Tak, Świeżak miał grać na basie, ale nie wiem co ja miałbym wtedy zespole robić. Ale to tak szczerze mówiąc, no nieważne. No ale w końcu Świeżak powiedział, że on kupuje... pożyczył gitarę od Mazura, zaczął grać na gitarze... Dostał, dobra, precyzując, dostał gitarę od Mazura i... Zostało stwierdzone, że do dzisiaj jestem gitarzystą. Zagraliśmy pierwszą próbę, zrobiliśmy chyba ze trzy albo cztery kawałki, które finalnie nigdzie się nie znalazły.