Radio MORS - Ciężar Własny - 10.04.2024

Zacznijmy od chyba najtrudniejszego i najbardziej toksycznego pytania, jakie można zadać muzykom, czyli o sytuację, scenę muzyczną i o tym, jak się im gra w ich własnym mieście. Ok, zakończyliśmy po przerwie muzycznej. Tylko, że jestem rolnikiem, to samo zaora, nie? Po przerwie muzycznej wracamy, już wszystko wiemy na temat tego jak wam się nagrywało pierwszą epkę, ale w międzyczasie tak zwany off, Grzesiek opowiadał mi dużo historii na temat tego jak się gra na salkach i jak to jest żyć w Szczecinie i jak się gra muzykę w Szczecinie. I może chciałbym się was o to zapytać, w ogóle jak to jest zebrać się wszyscy razem i bawić się muzą w Szczecinie, jaka była tam atmosfera, jak to pamiętacie z początków waszej twórczości?

W dosłownym tłumaczeniu przez Google Translator tak to brzmiało. Zasna nazwa. Myślimy nad zmianą. Generalnie może trzecią płytę wydamy pod nazwą mniszek zagłady. Jak na razie informacje o zmianie nazwy na Mniszek Zagłady wydają się nie do końca potwierdzone. Wydaje mi się, że nazwa Power Plant jest całkiem przyciągająca. Mniszek Zagłady mógłby się lekko zagubić na scenie. Posłuchajmy teraz jeszcze o tym, jak kształtował się styl. Grzesiek nam trochę o tym opowie i też pewną anegdotkę o pewnym coverze. Jakoś tak naturalnie wyszło, że zaczęliśmy grać muzykę okołostonerową, bym bardziej nazwał. Zaczęliśmy grać jak inni, a zaczęliśmy grać tak. Dokładnie.

W poprzednim odcinku wspomniane były pewne psychodeliczne naleciałości, które wprowadza do zespołu jeden z najważniejszych członków, człowiek, którego nie słychać, bo go czuć, czyli basista Grzesiek. Zagrajmy Tula 46&2.

KONIEC! To był Tool 46&2. Możecie sobie tak w głowie ułożyć, na ile słyszycie Toola w muzyce Power Plant'a i na ile są naleciałości, które przynosi im Grzesiek.