Radio MORS - Chwila dla reportera - 16 czerwca 2025

Czarno-biały, ale był. To są takie fascynacje. Przełom największy, ja nie wiem, dla nas to chyba był dla mnie jakoś marzącego po połostudiach filmowych i już chyba to było nawet na początku studiów moich, albo jeszcze do DKF-u chodziłem do klubu, w klubie ŻAK był taki klub filmowy, tam puszczali różne fajne filmy. To zafascynowałem się, zmiana to była taka dla mnie świeży powiew jakby kina. To był Antonioni. Pomysł generalnie zrodził się jeszcze przed samym wydarzeniem 50 na 50 festiwalu, które ogłosili. Zrodziło się to już wcześniej z tego względu, że ja, jak i Tomek Pupacz z Dyskusyjnego Klubu Filmowego Miłość Blondynki uwielbiamy kino gatunkowe, a zwłaszcza to polskie, które jak się okazuje istnieje

Patrząc na cały zarys kinematografii polskiej w PRL-u, jednak nie zwracano tak dużej uwagi właśnie na to kino rozrywkowe. Nie było na nim miejsca, a tutaj jednak pan Marek Piestrak... się tego podjął i próbował stworzyć jedne z takich no pierwszych w sumie filmów rozrywkowych po prostu dla zabawy, dlatego żeby ludzie idąc na filmy kina po prostu no dobrze się bawili. Na pewno takim wspólnym mianownikiem jest to, że Marek Piestrak jako reżyser tych filmów był pionierem. Tomasz Popacz, DKF, Miłość Blondynki, organizator Przeglądu, Strach się Bać. Że w czasach, kiedy on robił te filmy, to był jednym z pierwszych, który próbował robić kino gatunkowe. Ono oczywiście bardzo dobrze się sprzedawało, bo Ludzie byli głodni tego typu kina, a jeszcze był to taki okres przejścia, że nie wszystkie hiper, jakieś hollywoodzkie produkcje tamtych czasów były pokazywane i myślę, że pan Marek właśnie swoimi filmami zastępował bądź wypełniał właśnie tą lukę.