"Finały były jak setne urodziny dziadka" - rozmowa z wice-mistrzami Polski U17 | Crunch Time

Hej, hej, tu Radio LUZ. Sobota, godzina 20.00 oznacza tylko jedno, pora na kolejne wydanie audycji koszykarsko-hip-hopowej Crunch Time na 91,6 FM. Z mikrofonu kłania się Kajtek Krawczyk i zapraszam na rozmowę. Dzisiejszymi rozmówcami, dzisiejszymi gośćmi w budynku C8 Politechniki Wrocławskiej są wicemistrzowie Polski do lat 17, srebrni medaliści, reprezentanci Śląska Wrocław. Jest z nami Maciej Muskała, trener naszej dzisiejszej całej drużyny. Cześć Maćku. Cześć wszystkim, dobry wieczór. Jest z nami Ali Zaituni. Cześć, Ali. Witam wszystkich. Jest z nami Jakub Urbaniak, a.k.a. Urban. Cześć, Kuba. Cześć. Panowie, zacznijmy od tego, bo myślałem, jak zacząć tę rozmowę i miałem oczywiście takie myśli, a zapytam o to, jakie emocje im towarzyszą po tym ogromnym historycznym wręcz sukcesie, ale zaczniemy od innej Mańki.

Ja mogłem sobie gdzieś tam spokojnie z boku na to patrzeć. Wydaje mi się, że to czwarte miejsce jest świetnym wynikiem, jeszcze patrząc, że tak naprawdę ostatnim rzutem przegraliśmy mecz o brązowy medal. Piorąc pod uwagę to, że cały zespół był rok, dwa lub trzy lata młodszy niż roczniki docelowe, więc tutaj czapki z głów dla chłopaków za to, że się postawili, bo tak jak Kuba trzy lata młodszy zawodował, Kajtek Krawczyk, Maciej Muskała, Jakub Urbaniak, Alim Zaitouni, Mistrzostwa Polski, Śląska Wrocław.

No i właśnie trener Tomasz Jankowski, którego pozdrawiam, zawsze dorzuca tą ostatnią cegiełkę. No i zawsze pamiętam, że zawsze jak trener mówił to ostatnie słowo i trenerzy wychodzili z szatni, to właśnie było tak cicho w szatni, to były takie zimne słowa, które właśnie dawały nam do myślenia i tak podsumowywały całą wypowiedź właśnie trenera Macieja Muskała. Z mojej perspektywy to wyglądało tak, że trener też nie będąc trenerem głównym prowadzącym, też wprowadzał bardzo fajną, przyjemną atmosferę.

Ja co do nich mówię, tak że są małe coś tam, ale to odpuszczę. Skurczy synki takie, które po prostu nigdy nie odpuszczały. Zawsze mnie pod włos gdzieś tam próbowały wziąć. Tutaj jakieś żarciki, tu uśmiechy, tutaj a może coś, a może piłeczka, a może coś. Ale jak trzeba było, to naprawdę gdzieś tam wzięli się za robotę, gryzli parkiet, nie odpuszczali sobie na treningach, nie raz tam się kłócili, prawie się rzucali sobie do gardeł. I żeby to ludzie wspominali, że to była taka grupa naprawdę walczących chłopaków. I tym nostalgicznym i przyszłościowym akcentem zakończmy naszą dzisiejszą rozmowę. Panowie, bardzo Wam dziękuję. Z nami był Maciej Muskała, Ali Zaitouni i Jakub Urbaniak, wicemistrzowie Polski.