Ach, ech, och! Codziennik #24

A my z tapasów to chyba by było na tyle, ale byłoby tego naprawdę dużo ilości. Pojedliśmy, no i potem był czas nacieszyć oko jeszcze tymi wszystkimi widokami, o jakich opowiadałem. A z El Palmar pojechaliśmy do Tarify, no bo to już blisko i oczywiście my sobie Tarify nie mogliśmy odmówić. W Tarifie, jak w Tarifie, to już Wam tyle opowiadałem w codziennikach, kiedy tam staliśmy parę dni, że wiecie wszystko. Ja nie mogę tylko przeżyć, bo minęliśmy się ze znajomymi, jednymi i drugimi. Robert Cichy z Olą, świetny muzyk, laureat Fryderyków dwukrotnych, podążał za nami, ale tak o dzień za późno.

Szkoda, bardzo żałuję, bo liczyłem na te spotkania, ale mam nadzieję, że nasze ścieżki przetną się jeszcze kiedyś. Z Cichym na pewno, bo tak zakochali się z Olą w Andaluzji, że zamierzają tutaj wrócić, jak tylko skończą się obowiązki, Związane z kolejną płytą, nad którą teraz Robert pracuje. Cieszę się, będziemy mieli następnych fajnych znajomych tutaj. Zapowiadają, że najpóźniej od stycznia coś wymyślą, żeby powrócić. No i dołączyli do licznego grona tych, którzy jak do Andaluzji przyjadą, to pokochają ją natychmiast tak, że myślą tylko jak to zrobić, żeby spędzać tu jak najwięcej No i dociera w takich momentach do nas, jakimi jesteśmy szczęściarzami, że możemy tutaj tyle miesięcy być.