Dlaczego usunąłem konta w social mediach

A ja siedzę i myślę sobie, jak to nigdzie? W 2021 roku, moi drodzy, gdy mam już za sobą 5 lat podcastu, lepiej i teraz, prowadzenia tego podcastu, aktywny Instagram, Facebook, YouTube, drugi podcast, który prowadziłem wtedy, po ludzko o pieniądzach, kilka odcinków tygodniowo, można powiedzieć, w mojej głowie nie mieści się to, że można zrobić coś tak dużego i się tym nie pochwalić światu. Wtedy jeszcze nie rozumiałem, dlaczego on tego nie robi. I to jest właściwy początek tego odcinka, bo Marek nie powiedział mi wtedy dlaczego. Po prostu nie miał. Nie tłumaczył. Nie miał jakiegoś manifestu o cyfrowym minimalizmie, nie cytował Kala Newporta i nie chwalił się swoim postanowieniem.

To zjawisko nazywa się Anxietification, czyli gównowacenie inaczej, albo gnicie platform. Facebook zaczął pokazywać nam to, co jest klikalne, czyli ciekawe, emocjonalne rzeczy, śmieszne, smutne, wkurzające i generalnie każde, tylko nie te od naszych znajomych czy ludzi, których chcieliśmy obserwować. Chyba, że zapłacą. Więc stwierdziłem, że założę bloga na Substacku. Założyłem go 2 lata temu ponad już. Podpiąłem pod własną domenę porannik.pl. Można to zrobić. Uczę tego na szkoleniu. Każdego tygodnia publikuję jakiś tekst. Jest to nie regularnik. Ale możecie wejść, przeczytać już kilkadziesiąt tekstów, jak nie więcej. Często sięgam po kalaniu Porta, czytam cyfrowy minimalizm jak w podręcznik, potem Deep Work, słucham jego podcastu i jest rok 2026.

On nie musiał czytać Newporta. Nie musiał przeżyć wypalenia w 8 czy tam 10 kanałach dotarcia. Nie musiał tracić kilku lat na walkę z algorytmami. Po prostu wiedział, ja chcę żyć w drodze, to nie publikuję z drogi. Bo chcę w niej być. Bo nie da się jednocześnie cieszyć chwilą i ciągle o niej gadać do telefonu. To tak jak dzisiejsze przedstawienia w przedszkolach. Rodzice zasłaniają sobie doświadczenie telefonami nagrywając swoje pociechy. Nie są w tym momencie. Podobnie jest z koncertami. Zauważyliście? Tylko telefony są w górze. Ludzie nie cieszą się. Można wyciągnąć na chwilę, zrobić zdjęcie, a potem schowaj. Ciesz się chwilą. Dlatego nagrywam ten odcinek.

To nie jest realna pozycja, a stan, który powstaje w głowie. Mimo to zaczyna wpływać na sposób mówienia, zachowania i relacje z innymi. Pisze, że pustka, która z tego wynika, nie wynika z tego, że ktoś nie jest wystarczająco zauważony. Wynika z tego, że cała energia została skierowana na bycie widocznym, a nie na tworzenie czegokolwiek realnego. Czytam to i powraca Marek z Jałowcówki. Ja chcesz robić coś dla siebie, robisz to dla siebie. Ja chcesz robić to dla nich, robisz to dla nich. Nie da się jednocześnie. On wiedział o tym w 2021 roku, gdy ja jeszcze postowałem każdy spacer z Lakim i rozumiał intuicyjnie bez Patryka, bez Kala Newporta i bez Cory'ego Doctorowa.

I teraz opowiem Ci o czterech facetach z różnych krajów, którzy zrobili coś podobnego do Marka. Wszyscy zarabiają na życie, często bardzo dobrze, są twórcami treści i budują na własnej ziemi. Tej mojej metaforycznej własnej ziemi. Sprawdziłem każdego z nich. Wszyscy na lipiec 2026 są aktywni. Po pierwsze Cal Newport, o którym wspomniałem. Autor słynnych książek, Deep Work, Cyfrowy minimalizm. Same bestsellery New York Timesa. Nigdy nie miał Facebooka. Nie miał Twittera, Instagrama, TikToka. Nie ma żadnego konta w mediach społecznościowych. Ma podcast. Nazywa się Deep Questions. Wychodzi co tydzień. Gdy to nagrywam, jest na 416 odcinku. Odpowiada w nim na pytania słuchaczy. Konkretne.

Zapraszam Was na stronę kala.kalnewport.com albo podcast Deep Questions with Kal Newport. Oczywiście YouTube też. Matt D'Avella, bardziej znany jako twórca dokumentu Minimalism na Netflixie, o minimalistach. On jest operatorem kamery świetnym, filmowcem. Mieszka w Sydney w Australii, ma kanał na YouTubie o minimalizmie, bardzo dobry kanał naprawdę, dobrze nagrany. Robi długie filmy, średnio 21 minut. O produktywności, bez ścigania się, slow growth, slow life. I zerwał z rygorem cotygodniowych publikacji. Powiedział otwarcie, że YouTube Studio i ciągłe patrzenie w statystyki wpędzały go w lęki. I ograniczył u siebie patrzenie w cyfry. Wrzuca, gdy ma co wrzucić.

Moi drodzy, to są tylko dwa przykłady, a tych twórców jest o wiele więcej. Być może nagram o nich kolejne odcinki. Myślisz sobie, Radek fajnie, ale Cal Newport ma katedrę w Georgetown, Matt miał Netflix. Ja nie mam ani posady na uczelni, ani dokumentu na Netflixie i sprzedaję godzinę za kilka stówek, godzinę mojej wiedzy i to u mnie nie zadziała. Ale powiem Ci tak, u Ciebie zadziała lepiej, nie gorzej. Powiem dlaczego. Local Newport zaczynał w 2007 roku, gdy nikt nie wiedział, że można pisać blog poza serwisami społecznościowymi. To jest najlepszy przykład. Ty masz jedną rzecz, której oni wtedy nie mieli. Masz Substack, darmowy, zupełnie.