Czy męski krąg jest dla Ciebie?

Historie rodzinne, bardzo prywatne, więc może nie będę o tym opowiadał dokładnie, ale jestem zwolennikiem bardzo wielu rzeczy. Pomysł w ogóle, Butem przez noc, bo tak się nazywa ta inicjatywa, jest dla mnie ważna z powodu bardzo prostego. Chodzi o umiejętność zatrzymania się w sobie trochę, więc niby idziemy przez las nocą, gdzie mamy ciszę, spokój, nie ma hałasów, zwierzyny, która też jest słyszalna w lesie, jak ptaki czy inne zwierzęta. Więc tam jest cicho, spokojnie i można się zatrzymać w kontekście takim w swojej głowie trochę. Choć idziemy z ludźmi, to na początku trochę rozmawiamy, ale potem też przychodzi taki moment na ciszę, spokój czy też intencje w pewnym rodzaju jednej myśli, z którą idziemy przez ten spacer.

Robimy około 10-13 kilometrów w nocy. Oczywiście mówię o porze, nie gdzieś od 12 w nocy, tylko od zachodu słońca przez parę godzin idziemy po prostu po lesie. Już ma dziewiąta teraz. Tak, dokładnie. Więc spotykamy się na przykład na najbliższym spotkaniu naszym butem przez noc, to będzie 10 października i tam będziemy szli już chyba o 18.30 mamy zbiórkę, o 19.30 wychodzimy, wracamy pewnie gdzieś koło godziny 12. Można powiedzieć, że zajmuje się procesem grupowym, więc będzie nas około 20-30 osób. To jest mieszany spacer dla kobiet i mężczyzn. Wiek? Od 18 w górę. Czyli nie ma górnego ograniczenia? Nie ma.

Bardziej fizyczne bym też to tak powiedział. Starałem się teraz w tym momencie zaplanować z chłopakami, z którymi to w ogóle tworzymy taką trasę, w której będzie dosyć płaska droga, nie będzie jakichś wielkich wzniesień. Poprzednie spacery były trochę trudniejsze fizycznie, ale teraz tak wypoziomowaliśmy to. Dlaczego o tym mówię? Dlatego, że chcemy podczas spaceru skupić się na czymś. Skupić się w sensie uwolnić głowę od dnia codziennego, od tego wszystkiego, w czym jesteśmy, do tego, żebyśmy mogli przejść choćby do jednej myśli i nad nią się bardziej skupili. Więc dlatego Butem Przez Noc jest taką inicjatywą dla ludzi, którzy potrzebują pobyć sobie ze sobą. To o tym. Tyle. Okej, ale ten butem przez noc to jest milczenie czy poznawanie się?

Tak, mężczyźni bardzo się otwierają, będąc już wcześniej w takich męskich kręgach, dlatego że w kręgach, no o czym my rozmawiamy? O życiu. O tym, co nas trapi, więc jesteśmy dosyć mocno ze sobą zżyci i pierwsze spacery, które organizowałem, to organizowałem właśnie dla mężczyzn, którzy są w kręgach. Więc dla nas te rozmowy, no nie kończyły się można powiedzieć, że przy tym ognisku, one cały czas potem zostawały w nas, trwały i byliśmy z tego zadowoleni. A tutaj zrobiłem coś innego. Pierwsza taka edycja, on, ona i cisza, butem przez noc, to była właśnie inicjatywa, w której widziałem i kobiety i mężczyzn. I potem przy tym ognisku na koniec tego spaceru, no nie było widać tej takiej jeszcze otwartości, bardzo mocnej, ale kilku uczestników na około 30 osób zaczęło mówić, co czuli, co widzieli, jak w nich to gra, co z nimi to robi, bo to też ważne.

Albo ja wrzucam taki temat jako moderator takiego procesu. Panowie, kim jestem? O co mi chodzi? Bo to jest też taki punkt zatrzymania, w którym mówiłem trochę o spacerze w nocy, czyli butem przez noc, gdzie można się zacząć zastanawiać nad tym Kim ja tak naprawdę jestem? Zobaczyć, co w moim życiu mnie ukształtowało, dlaczego zachowuję się tak, a nie inaczej, co mną trochę rządzi, jakie mam ego, czy umiem sobie radzić z niektórymi rzeczami, więc tam jest bardzo o mnie. W kontekście, ja mężczyzna jestem taki, a nie inny i sobie to rozkładam na jedno pytanie, kim jestem? Czyli jak to się stało, że jestem taki, a nie inny? I drugie pytanie w tym jednym to jest, o co mi chodzi, to jest taki kompas.