Strach, niepewność, przerażenie

Rozmowy z terapeutą. Dobry wieczór, witam Państwa. Magdalena Sitek przed mikrofonem. Proszę Państwa, wyjątkowo trudny czas. Obserwujemy z ogromnym niepokojem to, co dzieje się za naszą wschodnią granicą i trzeba przyznać, że nie jest to bez wpływu na nasze samopoczucie, na naszą psychikę, na nasze zachowania. Trudno się dziwić, że się denerwujemy, trudno się dziwić, że wkrada się swego rodzaju panika. To, co obserwujemy także w Polsce, Sprawia, że czujemy się po prostu zaniepokojeni i to mocno zaniepokojeni.

Jak sobie z tym radzić? Jak radzić sobie z traumą wojny, która toczy się tak blisko naszych granic? O tym dziś w rozmowach z terapeutą zapraszam Państwa. Gościem naszego dzisiejszego spotkania jest Patrycja Osman, terapeuta traumy. Dobry wieczór, witam Panią. Dobry wieczór. Wyjątkowo trudny czas. Nie o tym miałyśmy rozmawiać. Miałyśmy rozmawiać o zupełnie innym temacie. Tymczasem aż prosi się, by porozmawiać o tym, jak sobie radzić z tym, co dzieje się za naszą wschodnią granicą. Mamy wielu Ukraińców tu na miejscu, w regionie świętokrzyskim, w Polsce. Oni też się bardzo martwią, bardzo denerwują, ale boimy się my, Polacy. To jest taki trudny czas. Czas traumy, mimo że ta wojna nie toczy się na terenie naszego kraju. W ogóle, jeżeli mówimy o wojnie, to zawsze mówimy o traumie i to mówimy o takiej traumie pokoleniowej, takiej, która trwa, trwa, trwa i jeszcze nasze dzieci będą ją nosić, ponieważ ten lęk zostaje w naszym ciele.

Patrycja Osman, terapeuta traumy. Rozmawiamy o tej traumie, która jest spowodowana tym, co dzieje się za naszą wschodnią granicą. I wracamy, proszę Państwa, do rozmowy. Przypominam, naszym gościem jest dziś Pani Patrycja Osman, terapeuta traumy. Często jest tak, że nasze rodziny są wielopokoleniowe i tak jak wspomniała Pani kilkanaście minut temu, żyją wśród nas ludzie, którzy przeżyli wojnę. To nasi rodzice, dziadkowie, babcie. Oni przeżywają to, co się dzieje na Ukrainie jeszcze inaczej. Tak, oni przeżywają to z bardzo dużym niepokojem i ogromnym lękiem i poza tym, że musimy mieć uważność na dzieci, musimy też mieć uważność na to nasze starsze pokolenie, na dziadków, na rodziców niektórych, którzy tą wojnę pamiętają, żeby też mieli taką możliwość wypowiedzenia swoich obaw, wypowiedzenia swojego niepokoju,

Wiadomo, że ten temat się przewija. I to jest oczywiste i tego nie unikniemy. Natomiast bądźmy też w życiu. Bądźmy w życiu. Jak być w tym życiu na co dzień? O tym powiemy już za chwilę. Patrycja Osman, terapeuta traumy, razem z nami dzisiaj. To zatrzymajmy się na tym dziś, tu i teraz. To, co się dzieje, to można już chyba nazwać taką pewną paniką, czyli wykupywanie produktów spożywczych, to, co przeżywaliśmy, kiedy wybuchła pandemia, to tankowanie samochodów, te kolejki. To jest naturalne działanie, że my się boimy, chcemy się zabezpieczyć i czy to trzeba powstrzymać? Co z tym zrobić? Działanie jest zapewne trochę naturalne, natomiast pamiętajmy, że my społecznie ulegamy panice i wystarczy, że ktoś wrzuci jakąś plotkę do internetu i wszyscy za tym idziemy.

Z tego co wiem, to Ukraińcy już od jakiegoś czasu potrzebowali wsparcia terapeutów, przychodzili do Państwa na spotkania. Teraz to się pewnie jeszcze nasili. Jakie są te ich emocje? Czego oni się w tej chwili obawiają? Oni oczywiście obawiają się o życie swoich najbliższych. Jasne, że obawiają się też o swoją ojczyznę, swój kraj, swoje domy, które tam pozostawiali. Natomiast życie ludzkie jest największą wartością i to jest to, czego boją się najbardziej, że będą tracić swoich bliskich. Co też już się dzieje, tak? Więc poza tym strachem, który przeżywają, przeżywają też stratę swoich najbliższych. I myślę, że ten czas, kiedy będą potrzebowali wsparcia jest jeszcze dość obszerny.

Rozmawiamy z innymi terapeutami, żeby uruchomić dla tych osób, które przyjeżdżają z Ukrainy dyżury terapeutyczne, żeby mogli z tej pomocy skorzystać, więc myślę, że w najbliższych dniach już będą informacje o tym, ilu terapeutów i gdzie przyjmuje osoby z Ukrainy na darmową terapię traumy. Chcą korzystać z tej terapii? Tak, tak, chcą korzystać, zgłaszają się, więc myślę, że ta nasza pomoc jest im potrzebna. Przychodzą i kobiety i mężczyźni? Czy bardziej boją się kobiety, czy bardziej boją się mężczyźni? I tu już nie pytam o Ukraińców, pytam generalnie o nas ludzi. O nas ludzi myślę, że bardziej chyba kobiety, ponieważ my też emocjonalnie bardziej przeżywamy te nasze działania. Pamiętajmy też, że mężczyźni są zadaniowi wielu mężczyzn.

No właśnie, będzie się gdzieś tam jednoczyć. Mamy wielu mężczyzn, którzy są w służbach wojskowych, czy pełnią różne obowiązki, nie wiem, straży pożarnej, tak? Więc te kobiety też boją się podwójnie, bo wiedzą, że zostają Patrycja Osman, terapeuta traumy, gościem spotkania Rozmowy z Terapeutą. Zapraszam Państwa na ostatnią już rozmowę z Panią Patrycją Osman, terapeutą traumy. Rozmawiamy o tym, co dzieje się na Ukrainie. Sytuacja jest bardzo, ale to bardzo niepokojąca. Powiedziała Pani, że najważniejsze jest to, żeby żyć tu i teraz.

Nie mówię, że bez przeżywania, bo oczywiście mamy prawo przeżywać to, co się dzieje, natomiast żyjmy po prostu, bo to jest też to, co możemy przekazać innym, co możemy przekazać też naszym współbraciom, którzy są dzisiaj pokrzywdzeni i żyją w ogromnym lęku, że to życie wciąż się toczy, bo to też im pomaga. Po prostu żyjmy. Patrycja Osman, terapeuta traumy, gościem rozmów z terapeutą. Proszę Państwa, na bieżąco będziemy oczywiście starali się w rozmowach z terapeutą podejmować te tematy, które są w tej chwili dla nas ważne. Jak radzić sobie z tym, co dzieje się za naszą wschodnią granicą. O tym mówiliśmy dziś. Będziemy jeszcze mówić o traumie po utracie kogoś bliskiego. To w najbliższych spotkaniach. Zapraszam Państwa, by być razem z nami.