Z-łączeni czyli o łączeniu pokoleń

Cześć, witamy serdecznie w dzisiejszym odcinku podcastu RESET. Z tej strony Ania Malinowska. I Ola Brzozowska. A dzisiaj mamy gości, dwoje gości. Maciej Wernio, redaktor naczelny Noizz, ekspert od spraw społecznych i popkultury. Dzień dobry. I Monika Mackiewicz, strategi, planerka w Ringier Axel Springer Polska, psycholożka, socjolożka, artterapeutka, coachka i ekspertka do spraw komunikacji międzypokoleniowych. Witamy was serdecznie. Witam serdecznie. Dzień dobry jeszcze raz. No właśnie, dzisiaj będziemy rozmawiać o projekcie Z-łączeni, więc od razu może Maćku pytanie do ciebie. Co was zainspirowało, żeby podjąć temat dialogu międzypokoleniowego? Uczyno był dla nas ważny tak naprawdę zawsze w pewien sposób, bo jesteśmy przynajmniej ja milenialsem, ale nawet w redakcji już coraz młodsze osoby są z nami.

No nie, no wiem, że to jest jakiś wyświechtany slogan, że jeśli kochasz to, co robisz, to nie przepracujesz ani godziny w swoim życiu. No nie jest tak. Tak. Ale gdzieś tam jest ten balans. Może niekoniecznie praca w trybie 24 godziny na dobę jest sensowna, ale może też niekoniecznie praca w takim sztywnym po prostu trybie, że robię coś tyle i tyle godzin. Też może gdzieś jest złoty środek. Szukamy go. A co ty, Monika, widzisz w tej takiej międzypokoleniowości? Co nas może łączyć? Co nas może dzielić? No bo ewidentnie o tym, co nas dzieli, też możemy mówić, bo tutaj nie chodzi tylko o ten różowy obrazek. Pięknie się różnić, prawda? No właśnie. Ja myślę, że w ogóle w projekcie Z-łączeni to, co jest chyba najważniejsze, to nawet nie tylko odkrywanie tego, co nas łączy albo co nas różni, tylko przede wszystkim ten dialog międzypokoleniowy.

Jak ty tak mówisz o tym, co definiowało ten sukces, że tu była praca, potem spędzało się czas ze znajomymi po pracy, To ja wiecie, co zeszłym tygodniu rozmawiałam z młodymi ludźmi, którzy powiedzieli, że im bardzo zależy na tym, żeby w miejscu pracy byli rówieśnicy, bo oni też chcą spędzać czas razem z rówieśnikami po pracy, czyli na wspólne wyjścia, na imprezy. I pomyślałam sobie, że to wszystko się powtarza, tylko już jakby w tym innym ujęciu. W cyklu tego przeszedłego. Potrzeby są jednak tożsame, mimo wszystko. A ja z kolei mam taką refleksję, jak słuchałam ciebie Monika, że też te kolejne pokolenia są dziećmi tych pokoleń wcześniejszych i czasami to, w jaki sposób dzisiaj oni postrzegają ten sukces, to jest też pewnie to, w jaki sposób obserwowali nas jako rodziców, że my gdzieś tam się zaharowywaliśmy właśnie, nie spędzaliśmy z nimi czasu, ta praca była na pierwszym miejscu i to jest trochę taki moment takiego kontrastu, że ja nie chcę tak jak, nie wiem, moja mama, mój tata, nie chcę, nie wiem, się wypalić i tak dalej,

Też ostatnio słyszałam, bo to Monika powiedziała, że te młodsze pokolenia mają więcej możliwości, a z kolei jak się rozmawia z młodszymi pokoleniami, to oni tak nie uważają, bo z kolei właśnie... Maciek dają ten argument, który ty podałeś, że wam było łatwiej z mieszkaniami, z kredytami, z pracą i tak dalej. Jest to, wiecie co, zadziwiające. Zastanawiam się w jakim jednak kole się wszyscy takim poruszamy, ale też mam do was pytanie obojga, bo ja często też słyszę od młodego pokolenia, że my w ogóle nie rozumiemy, jak oni funkcjonują. Czy wy też macie takie wrażenie? Czy to was też trafia? Czy w ogóle? Nie wiem, ale myślę, że bardzo często nawet nie mamy świadomości, jak bardzo się, że wydaje nam się, że my coś rozumiemy, a czasem tych kilka lat, no osiem nawet, nie?