Mentionsy Mentionsy
RESET
RESET

Wewnętrzne dziecko

19.09.2022 ·39 min 19 s

Czym jest wewnętrzne dziecko? A wewnętrzne części? Dlaczego warto pracować ze swoimi wewnętrznymi częściami? Kim jest nasz wewnętrzny wygnaniec? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań z zakresu Internal Family System udzielił Bartosz Zadurski, provider TRE® i terapeuta Integracji Strukturalnej. Poznaj 3 proste kroki do pracy z częściami i zyskaj wysoki komfort codzienności!   (1:15) - Przedstawienie Bartosza Zadurskiego - gościa (2:30) - Wewnętrzne dziecko czy wewnętrzne części? (2:45) - Motywacja B. Zadurskiego do zajmowania się pracą z ciałem (4:40) - Wiele wewnętrznych części w ciele - o co chodzi? (7:10) - Pozytywna intencja wszystkich wewnętrznych części (9:50) - Ja = słońce - zawsze dostępne i czasem przykryte przez "chmury" (11:10) - Bycie pod przywództwem ja (12:10) - Wygnaniec i pochodzenie części (15:20) - Nieschowany wygnaniec - jaką ma funkcję? (17:09) - Internal Family System - wyjaśnienie pojęcia (19:55) - Czy wewnętrzne części są ulokowane wokół organów? (23:15) - Zespół jelita nadwrażliwego w kontekście wygnańców (25:25) - Sesja z pacjentami Bartosza Zadurskiego  (28:02) - Trzy proste kroki do pracy z częściami (37:30) - Miejsca obecności Bartusza Zadurskiego w sieci

Cześć, Ania Malinowska. I Ola Brzozowska. Witamy w kolejnym odcinku RESETu. Właściwie też się nie możemy doczekać też tego odcinka. Każdego się nie możemy doczekać. Chyba za każdym razem jak siadamy przed mikrofonem, to po prostu mamy tę ciekawość taką, która nas do tego miejsca sprowadza. Dzisiaj mamy gościa, Bartosza Zadurskiego. My jesteśmy bardzo szczęśliwe, że możemy cię dzisiaj gościć i dla państwa to Bartosz jest bardzo ciekawą osobowością, bo jest praktykiem takiego systemu IFS, to jest Internal Family System, ale tak jak mówiła Ania, ten opis jest znacznie dłuższy, I poza tym, że Bartosz jest praktykiem IFS, to jeszcze jest trenerem empatycznej komunikacji, terapeutą integracji strukturalnej, certyfikowanym prowajderem TRE.

Ja tu powiedziałam wewnętrzne dziecko, a ty powiedziałeś, że wiele części tego, to gdybyśmy mogli tak to podrążyć. Wiele dzieci, prawda? Dzieci o wielu twarzach? Jak to interpretować? Dokładnie. Tak, jak to nazwać. Mi tutaj bardzo przychodzi z pomocą metoda IFS, czyli Internal Family Systems, która bazuje na naszych wewnętrznych częściach i o tym ona tak naprawdę jest. To dosyć nowatorska metoda psychoterapii, inna niż wszystkie inne i która zakłada, że właśnie jesteśmy zbudowani z wielu, wielu części i że to jest okej. Bo te wewnętrzne części, wewnętrzne głosy mogą nam się kojarzyć jako jakieś zaburzenie, bo czasem słyszymy, że to może coś jest nie tak, ale z drugiej strony jest to jednak takie bardzo życiowe, no bo kto nie staje czasem przed jakimś dylematem i mówi, a mam taką wewnętrzną część, może mniej tak, mam taki kawałek, który chce rzucić tą pracę albo chce rozstać się z tego związku.

Ale taki też ma drugi kawałek, w którym z drugiej strony jednak w tej pracy jest fajnie, są dobre finanse, fajny zespół, nie? Albo, o kurczę, z drugiej strony mam w tej relacji coś, co mnie trzyma, nie? I stoję przed dylematem, że mam takie dwa kawałki, jeden kawałek mi mówi, weź to zmień, porzuć to, a drugi mówi, nie, pozostań w tym, tu jest dobrze, tu jest bezpiecznie. Czyli mamy nasze dwie wewnętrzne części, które są w polaryzacji. W tej polaryzacji to tak łatwo zobaczyć właśnie nasze wewnętrzne części, Innym tematem to jest na przykład właśnie temat wewnętrznego dziecka, czyli znany z wielu różnych metod, systemów, nasza taka wewnętrzna część, która niesie dużą wrażliwość, często niesie zranienia. I tak naprawdę to nie jest tylko jedna część, tylko jest ich wiele i to jest grupa części, którą w IFS nazywamy wygnańcami.

Z tego względu, że te części bardzo często niosą ciężary, Jakichś trudnych doświadczeń, traumatycznych doświadczeń, jakichś niewspierających przekonań i są wygnane przez system z tego względu, że jak się aktywują to czujemy trudne, silne emocje, które ciężko nam zintegrować. I w związku z tym działają dwie inne kategorie części, czyli takie części ochronne, menadżerowie i strażacy, którzy chronią te właśnie nasze wrażliwe części. Więc tak to można by skrótowo, wstępnie opisać. To jest bardzo ciekawe. Jak zaczęłaś mówić o tej polaryzacji, to ja tak pomyślałam sobie, o, to jest historia mojego życia. Moja też. Jak na przykład taka osoba, która prowadzi takie wewnętrzne dialogi, jakby szuka tych plusów, minusów, analizuje ciągle, a jednocześnie jest cały czas w takim rozdarciu, no bo nie może osiągnąć tego spokoju, bo chciałaby coś zmienić, ale właśnie trzymają ją jakiejś wartości.

Nawet te, które wydają nam się, że może czasem robią coś, jakieś spusztoszenie w naszym całym systemie, w naszym ciele, organizmie, to jednak gdy przyjrzymy się im głębiej, spotkamy się z nimi z taką uważnością, to okazuje się, że tam jest zawsze ta pozytywna intencja. I tak w tych polaryzacjach właśnie też jest ważne to, I tu dochodzimy do ważnego takiego aspektu w modelu IFS, że poza częściami mamy też coś, co częścią nie jest, coś, co nazywa się w oryginale self, naszym ja. I ważne jest to, żeby ten dialog z tymi częściami prowadzić właśnie z tej przestrzeni, a nie z przestrzeni innych części, na przykład części analitycznych, które bardzo często się pojawiają, w szczególności na początku takiej pracy, takich sesji.

Albo ten wygnaniec. Albo ten wygnaniec. To jest ciekawe, bo ja nie czuję takiej integracji w sobie tych części. Jedne bardziej adoruję, inne po prostu chcę zepchnąć w ogóle gdzieś. Powiedz, czy ja to dobrze czuję, czy to w ogóle w inną stronę poszła moja interpretacja? Zdecydowanie dobrze czujesz, bo jednym z takich ważnych aspektów, które chcemy osiągnąć, jest bycie pod przywództwem ja, czyli to ja zarządza całym systemem, jak jakiś taki dyrygent, który jest potrzebny, żeby gdzieś zarządzać całą tą grupą części. Ale no właśnie tak jak powiedziałaś, że często zdarza się, że jakieś różne nasze części wchodzą przed szereg i one przyjmują dowodzenie. I czasem mamy, że jakaś część na przykład, która chce ochronić nas przed trudnymi emocjami, czyli tego wygnańca zostawić w naszej piwnicy podświadomości, zaczyna na przykład sięgać po lody i zaczynamy się objadać po to, żeby nie czuć trudnych emocji.

Vulnerability, czyli siła wrażliwości. Zajdzie ja się z tym mocno utożsamiam. Mi się bardzo podoba, mi się bardzo podoba to określenie. Ale wiesz co Bartku, wracając do Internal Family Systems. Przed naszym odcinkiem czytałam sobie o terapii. Według tego systemu i dopiero jak ty zaczęłaś o tym opowiadać, to mi to się po prostu zaczęło, zaczęłam to łączyć te kropki, bo ja tego nie rozumiałam w ogóle z opisów, wiesz, ja nie wiedziałam na czym to polega, że system wewnętrznej rodziny, ja myślałam, że to jest jakieś odniesienie do rodziny, ja w ogóle nie zidentyfikowałam tego z tym, że to ja w sobie mam tyle tych ról, I po prostu taką, powiedzmy sobie, tą wewnętrzną rodzinę z tymi rolami i że ja mogę rzeczywiście wszystkich zaprosić do ogniska i porozmawiać z każdą z tych części i każda ma jakieś zadanie i docenić, bo część tego wygnańca też coś nam komunikuje i bardzo fajne to jest, bo ja gdzieś tam kropki połączyłam, ale jeszcze chcę dalej Bartka słuchać, żeby jeszcze bardziej to się sklaryfikowało.

I prosto można to też wytłumaczyć tak, że mamy aktywną teraz, aktywuje się nam część w wygnańcach, która niesie jakiś ciężar, ból, wstyd, coś w tym stylu. No i żeby tego nie czuć, no to pojawia się strażak i na przykład on, już wspomniane lody, zacznie się nimi objadać albo sięgać po alkohol albo jakieś inne kompulsywne zachowania. I no okej, udało się to stłumić. Wygnaniec został w piwnicy pod świadomości. No ale działanie tego strażaka niosło trochę spustoszenia do systemu. No tak, że tłumić bardziej chciał, prawda? Tak, tłumić te trudne emocje. No i to działanie dało jakieś spustoszenie i pojawia się menadżer, który stara się to uporządkować. No co ty robisz, objadasz się, będziesz gruby, pijesz alkohol.

Bardzo często też nie wiedzą, ile my mamy lat i nie widzą nas, że my jesteśmy dorośli, tylko widzą Jakieś inną część albo mają takie przekonanie, że my mamy też nam na przykład te 6-7 lat, więc one muszą pracować, muszą taką ciężką pracę robić, bo najczęściej to jest dla nich ciężka praca, po to, żeby chronić cały system, bo nie widzą nas jako dojrzałych ludzi. Strasznie to niesamowicie brzmi. Ale tutaj dla mnie Bart też fantastycznie właściwie tak nas poprowadził za rękę, Olu, jakbyśmy były na sesji i fantastycznie, że słuchacze mogą tego wysłuchać, bo to jest takie bardzo ładne otwarcie i zaproszenie Bartku według mnie do tej metody terapii. To jest bardzo fajne nazywanie tego, skomunikowanie, szukanie w sobie, nie pozostawianie tak niczego właściwie przypadkowi, tylko też ciężka praca.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.