AI w decyzjach lidera zaczyna się od wsparcia, a kończy oddaniem osądu.

„Siedziałem nad tym z Claude'em" zaczyna dziś robić to, co kiedyś robiło „McKinsey to rekomendował".AI w decyzjach lidera przestaje być tylko narzędziem do szybszej pracy. Coraz częściej staje się sposobem na to, żeby rozłożyć ciężar odpowiedzialności za to, co myślimy i co potem zrobimy. Opowiadam w tym odcinku, jak granica między wsparciem w myśleniu a oddaniem własnego osądu zaciera się tak niezauważalnie, że pierwszą osobą, która to dostrzega, nie jesteśmy my sami, tylko ktoś, kto siedzi obok.W odcinku m.in.:model liczy prawdopodobieństwo następnego słowa, a nie prawdęco tak naprawdę znaczy przycisk „zdecyduj za mnie"majowe orzeczenie sądu federalnego, w którym „algorytm to sugerował" przestało być obronązespół traci zaufanie do lidera, który chowa się za AI przy trudnych decyzjachjeden prosty nawyk przed użyciem AI w decyzji, który chroni własny osądPełny artykuł ze źródłami i badaniami na trojanczyk.plRozdziały:0:00 Intro0:11 Powitanie i wprowadzenie1:19 Maszyna liczy prawdopodobieństwo, nie prawdę4:01 Kiedy „algorytm to sugerował" przestaje być obroną5:22 Dziesiątki stron, których nikt nie czyta6:37 Ludzie widzą, kiedy lider się chowa7:44 Czego tam naprawdę szukam9:23 Jak nie oddać AI własnego osądu10:12 Zakończenie